Soft Kill - Choke (2016)

Wat leuk! De nieuwe Soft Kill! Ze hebben vorig jaar mijn plaat van het jaar gemaakt, dus ben ik uiteraard heel nieuwsgierig!

Ik luister nu naar Wake Up! Het klinkt allemaal wat gelikter dan dat ik van ze gewend ben, maar gelukkig gooien ze halverwege weer wat olie op het vuur. Ook Mark Burgess (The Chameleons) zingt een liedje mee! Tof!

Edit: Whirl is een geweldige opener! Ik denk, ik vermoed *houd altijd slag om de arm* dat Choke een heel aardig album geworden is.

Melancholie in optima forma. De bekende baslijntjes van Soft Kill vullen de kamer weer. Ik vind echter het geluid wel aan de matte kant en de zang is behoorlijk weggestopt in een geluidsbrij. Dit kan aan de kwaliteit van de streaming (toch CD kwaliteit) liggen.
De vorige keer was het ook niet direct liefde op het eerste gezicht, maar werd Heresy desondanks dat toch mijn favoriete album van het jaar.

Echter, dit gaat dit jaar niet lukken en dat heeft meer te maken met een aantal andere zeer sublieme albums. We gaan het zien.

Voor nu 4* en ondanks de matige kwaliteit van het geluid, zijn de liedjes wederom erg meeslepend in de zo kenmerkende Soft Kill stijl.

Edit: Mark Burgess van The Chameleons zingt mee op favoriet On the Inside!!!

Snap 'r niks van. Op Spotify klinkt het mp3 geluid behorende bij een gratis account, beter dan de flac op Tidal! Dan moet ik de cd toch maar eens fysiek gaan aanschaffen! Edit: geluid klinkt over mijn oortjes weer beter! Groeiplaat!

Deze band timmert toch zwaar aan de weg in postpunkland en ook dit album is een dijk van een plaat. Waar Interpol het al een paar jaartjes laat afweten, stoomt deze band op. Helaas hier in NL nog onbekend. Het is een 'zwaar' album qua geluid maar het is echt genieten geblazen voor mij.
Favoriet is Feel of the Knife, een track die mij totaal wegblaast maar ook On the Inside met Mark Burgess in een gastrol is erg lekker.

Mijn eerste kennismaking met deze band. Als grote Sound en Chameleons-fan is dit een geweldig mooi album. Boeien, dat dit 35 jaar geleden ook al werd gemaakt. ik vind dit nog steeds een prettige sound!

Aangezien ik momenteel even in een postpunk revival revival zit beland ik ook nog eens bij Soft Kill. Ik herinner me destijds nog het eerste album wat niet slecht was maar ook niet indrukwekkend genoeg om een origineel copy aan te schaffen.

Nu ik hiervan enkele nummers beluister (Whirl, Wake Up) valt me vooral op dat de zang erg zwak is. Ik geef het wel nog eens een kans maar vrees dat pakweg Geometric Vision en vooral Soviet Soviet meer indruk maken als recente releases.

Met een opening als Whirl kun je thuiskomen, maar het blijkt het beste nummer van het album te zijn. Fijne duistere muziek, maar geen dagelijkse kost, niet alleen vanwege vernoemde duisterheid maar ook omdat het geen ijzersterke productie is. Geen slechte plaat, zeker niet, maar iets te eenzijdig en vocaal gezien matig om voor een hoge rating in aanmerking te komen.

Eens met Dim. Een zeer matige productie wat mij betreft. Het laatste liedje (Feel of the Knife) is bijna geen doorkomen aan vanwege die matige productie. Ook de eenzijdigheid herken ik, hoewel dat geen obstakel hoeft te zijn vind ik het bijna een opgave om langs steeds dezelfde repeterende akkoorden de plaat helemaal uit te luisteren. Het is zeker geen slecht album maar ik vraag me af waarom Mark Burgess hier zijn medewerking aan heeft verleend? Er zijn veel betere bands in het genre en nog wel van Europese bodem!

Het blijft helaas ook mijn punt van kritiek: de matige productie. Het lijkt alsof de band in een andere kamer staat te spelen met de deuren dicht. Zonde. Blijft: een aantal leuke liedjes en een sterke opener. Derhalve toch een volle . eraf! ?

Wat ik dan wel weer waardeer is dat deze band gewoon stug haar ding blijft doen terwijl het genre nou niet echt zo populair is. Wat nieuwe liedjes gehoord van hun nieuwe album en die klinken niet onaardig. Vooruit toch maar een halfje erbij.