menu

John Lee Hooker - Travelin' (1960)

mijn stem
4,05 (40)
40 stemmen

Verenigde Staten
Blues
Label: Vee Jay

  1. No Shoes (2:29)
  2. I Wanna Walk (2:13)
  3. Canal Street Blues (2:50)
  4. Run On (2:14)
  5. I'm a Stranger (2:42)
  6. Whiskey and Wimmen (2:51)
  7. Solid Sender (2:35)
  8. Sunny Land (2:32)
  9. Goin' to California (2:14)
  10. I Can't Believe (2:52)
  11. I'll Know Tonight (2:44)
  12. Dusty Road (2:16)
  13. Nightmare * (4:24)
  14. Drive Me Away * (2:53)
  15. Love Me All the Time * (3:11)
  16. Bundle Up and Go * (2:28)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 30:32 (43:28)
zoeken in:
Mensen als dit geen pure blues is dan is niks het.

Father McKenzie
Vanneigenst da! (Vlaams voor : Zeker weten!).

avatar van bacabana
4,5
Laatst in london in een klein platen zaakje op vinyl gekocht! super plaat!

avatar van spinout
4,0
Pas met Run on hebben we de eerste boogie te pakken. Het tempo van dit album ligt zo wie zo laag. Gelukkig weet Hooker elk nummer indringend te brengen, al heb ik persoonlijk een voorkeur voor de boogie's.

avatar van musicfriek
4,0
Heerlijke bluesplaat dit. Bij Whiskey and Wimmen moest ik echt even uit mijn stoel komen, wat een heerlijke drive zit er in dat nummer. Wat een baas was John ook.

avatar van Barney Rubble
Het gitaarspel op deze plaat vind ik heerlijk. Scheurende, strompelende snaren die een eikenhoutenstem ondersteunen. Evident door vrouwen en whiskey getekend, maar wellicht zijn deze elementen nou juist de oorzaak voor deze karaktervolle vertoning. Jammer dat het album maar een half uurtje duurt.

avatar van west
4,5
Ik had een nieuwe heruitgave met een andere hoes (why?!). Nu dan toch een originele UK persing met die hele mooie hoes gevonden voor een mooie prijs.

avatar van madmadder
3,0
geplaatst:
madmadders (her)ontdekkingsreis door de sixties en seventies #10: John Lee Hooker – Travelin'

John Lee Hooker is natuurlijk een heel bekende naam, maar ik heb nooit de tijd genomen om me in blues te verdiepen, en ik heb me dan ook nooit gewaagd aan Hookers muziek. Leuk dat ik hem tegenkom op mijn reis door de jaren zestig, en een uitgelezen kans om eens kennis te maken met het genre blues, dat echt wel een hiaat vormt in mijn luisterervaringen.

Naar ik begrijp is dat wat Hooker maakt 'echte' blues, dus fijn om via dit album kennis te maken met het genre. RateYourMusic categoriseert dit album als 'delta blues' en 'electric blues'. Die laatste betekent eigenlijk niet meer dan dat het genre gemaakt wordt met elektrisch versterkte instrumenten, 'delta blues' is een van de belangrijkste stijlen binnen de blues. Het ontstond rond het begin van de twintigste eeuw en werd rond 1920 voor het eerst opgenomen. De gitaar en de mondharmonica zijn de belangrijkste instrumenten (die laatste horen we overigens niet op Travelin'. Bij de gitaar is het belangrijkste kenmerk dat er veelvuldig gebruik gemaakt wordt van de slidetechniek, een techniek die nu onlosmakelijk verbonden is aan de blues.

Je zou kunnen zeggen dat Hooker een klassiek soort blues speelt, maar dat hij ook gebruik maakt van de technologische mogelijkheden (elektrische versterking) om deze klassieke stijl in een nieuw jasje te steken. Travelin' was het eerste album dat door label Vee-Jay werd uitgebracht waarbij alle liedjes in één sessie opgenomen werden. Vandaar ook dat dit album een niet heel gevarieerd geluid kent. Hij wordt hier overigens bijgestaan door een bassist, een drummer en een tweede gitarist.

Laat mij dat gebrek aan variatie nu net het grote minpunt van het album vinden. Ik snap dat er een zekere aantrekkingskracht zit in de persoonlijke ellende die John Lee Hooker met de luisteraar deelt, ergens wekt het hele imago dat hier uitgedragen wordt sympathie op. We zien op de hoes duidelijk een man die geen plek meer heeft om naar toe te kunnen, die door vrouwen en drank platzak geraakt is en die gedoemd is om een leven vol rampspoed te leven. Het is het typische beeld dat je voor je ziet als het gaat over deze muziekstijl, maar ik kan er (in ieder geval in dit geval) heel weinig mee. Het zal ongetwijfeld allemaal ontzettend oprecht zijn, maar het klinkt mij te veel in de oren als het romantiseren van iets dat verre van romantisch is. En toch vind ik dat gebrek aan variatie erger.

Ondanks dat de twaalf liedjes bij elkaar nauwelijks een half uur duren, ligt de eentonigheid al zeer snel op de loer. Als je de aantrekkingskracht van het genre of van Hooker specifiek wel snapt zal het vast heel goed zijn, maar ik hoor hier zelf echt niets interessants in. Als je dit al ervaart als iets wat niet echt oprecht is (wat dan misschien weer mijn gebrek is), dan hebben deze twaalf liedjes die op den duur allemaal op elkaar gaan lijken muzikaal ook nog eens heel weinig te bieden. Het feit dat ik de sfeer niet voel en snap is natuurlijk een minpunt maar daar kan ik me nog wel overheen zetten, maar het eentonige karakter van het album doet mij definitief afhaken. Al moet ik wel toegeven dat inhoud (sfeer) en vorm (hoe de songs in elkaar zitten) misschien dichter bij elkaar liggen en dat ik er verkeerd aan doe om die elementen zo uit elkaar te trekken. Het komt er in ieder geval op neer dat ik dit moeilijk kan uitzitten, ook al duurt het maar dertig minuten.

Toch kan ik hier nog wel een kleine voldoende aan kwijt, maar dat komt vooral omdat ik het in de context van de muziekgeschiedenis wel een heel waardevol document vind en dat ik het luisteren ervan, ook al kan ik er niet van genieten, wel als verrijkend heb ervaren. Het is zinnig om eens te horen hoe een van de voorlopers van rock & roll, blues rock en uiteindelijk hard rock en heavy metal klinkt. Maar nee, een liefhebber kan ik mezelf niet noemen.

Next stop: Freddie Hubbard – Open Sesame

John Lee Hooker - Travelin'

avatar van west
4,5
geplaatst:
Gebrek aan variatie madmadder? Ik denk eerder dat jij je wat verder zou kunnen verdiepen in the blues. Als je voor het eerst een complete blues plaat luistert, dan zou ikzelf voorzichtig zijn in het trekken van allerlei conclusies.

John Lee Hooker is binnen de blues een grootheid, mede door zijn fraaie stem, vele mooie songs, zijn gitaarspel en intensiteit. Travelin' is één van zijn beste albums.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:20 uur

geplaatst: vandaag om 10:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.