The Game - 1992 (2016)
mijn stem
31 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Blood Money
-
Savage Lifestyle (4:51)
-
True Colors / It's On (5:34)
-
Bompton (3:08)
-
Fuck Orange Juice (1:43)
-
The Juice (3:47)
-
Young Niggas (4:08)
-
The Soundtrack (4:14)
-
I Grew Up on Wu-Tang (2:55)
-
However Do You Want It (4:52)
-
Baby You (5:04)
-
What Your Life Like (3:24)
-
92 Bars (5:58)
-
All Eyes * (3:35)
met Jeremih
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
49:38
(53:13)
0
geplaatst: 8 januari 2022, 11:11 uur
Dit kan zich naar mijn mening meten met zijn betere albums.
1992 is zo'n heerlijk consequent album en The Game is een artiest dat, met een paar kleine missers, geweldige albums in elkaar kan knutselen! Normaal gezien werkt hij ook samen met vele andere artiesten maar op zijn achtste album koos hij ervoor om geen gastartiesten uit te nodigen (of toch bijna). Naar mijn inziens bewijst hij hier het type rapper te zijn dat gemakkelijk zelfstandig een soloalbum kan dragen.
Steeds zal hij één van mijn favoriete rappers blijven. Teksten, manier van rappen, stem, charisma... ga zo maar door, hij heeft het allemaal!
Deze langspeelplaat klinkt als één grote liefdesbrief naar de muziek waar Game mee opgegroeid is, voornamelijk West Coast Hip Hop eind jaren 80/begin jaren 90. Meer dan eens komen we bekende samples van klassiekers tegen (niet enkel Hip Hop) en ze zijn prachtig in een nieuw jasje gestoken.
De cover moet ons ook dit old school gevoel geven, het komt van de hand van Joe Cool (de man dat ons ook o.a. de cover van Doggystyle gaf).
Dat deze Californische woordenkunstenaar ook opgegroeid is met East Coast Hip Hop was normaal al algemene kennis en ook deze mannen geeft hij props met I Grew Up on Wu-Tang.
Storytelling blijft ook een mooi uitgesproken element in zijn arsenaal, dit laat hij onder meer zien op True Colors en Young Niggas.
Vanaf Baby You komen we pas in een dipje terecht, dit bevat een niet-gecrediteerde bijdrage van Jason Derülo. Dit is het plichtsmatige zoetsappige liefdesnummer voor de vrouwen.
Ook de track erna is ietsje minder dan de voorgangers.
92 Bars... 92 Bars! Misschien wel mijn favoriete track ooit van deze uit Compton afkomstige rapper! Knetterharde beat, Game die vol zelfvertrouwen en heerlijk strak er overheen rapt aan één stuk zonder refrein en op het einde even besluit Meek Mill tekstueel te vermoorden. Zelfs wanneer de productie ermee ophoudt besluit de rapper nog even a capella door te gaan.
Er is één andere rapper op dit album te horen. Na True Colors plakt zijn (voormalig?) artiest Osbe Chill de korte solotrack It's On er rechtstreeks aan vast. Héérlijk! Super harde beat en Osbe maakt deze helemaal de zijne. Waarom hebben we nadien bijna niets meer van deze man gehoord?
De R&B-zanger Jeremih is de enige gastartiest met een gecrediteerde bijdrage, dit op de single All Eyez. Het is een toffe single maar Game heeft er goed aan gedaan om dit als bonusnummer op het einde van het album te zetten, het past niet bij de vibe van deze LP.
Leuke extra: dit album is uitgekomen terwijl ik in California op roadtrip was en daar heb ik het ook aangeschaft.
Subliem album hoor, verdient best wat meer aandacht (op dit forum).
Dikke 4*
1992 is zo'n heerlijk consequent album en The Game is een artiest dat, met een paar kleine missers, geweldige albums in elkaar kan knutselen! Normaal gezien werkt hij ook samen met vele andere artiesten maar op zijn achtste album koos hij ervoor om geen gastartiesten uit te nodigen (of toch bijna). Naar mijn inziens bewijst hij hier het type rapper te zijn dat gemakkelijk zelfstandig een soloalbum kan dragen.
Steeds zal hij één van mijn favoriete rappers blijven. Teksten, manier van rappen, stem, charisma... ga zo maar door, hij heeft het allemaal!
Deze langspeelplaat klinkt als één grote liefdesbrief naar de muziek waar Game mee opgegroeid is, voornamelijk West Coast Hip Hop eind jaren 80/begin jaren 90. Meer dan eens komen we bekende samples van klassiekers tegen (niet enkel Hip Hop) en ze zijn prachtig in een nieuw jasje gestoken.
De cover moet ons ook dit old school gevoel geven, het komt van de hand van Joe Cool (de man dat ons ook o.a. de cover van Doggystyle gaf).
Dat deze Californische woordenkunstenaar ook opgegroeid is met East Coast Hip Hop was normaal al algemene kennis en ook deze mannen geeft hij props met I Grew Up on Wu-Tang.
Storytelling blijft ook een mooi uitgesproken element in zijn arsenaal, dit laat hij onder meer zien op True Colors en Young Niggas.
Vanaf Baby You komen we pas in een dipje terecht, dit bevat een niet-gecrediteerde bijdrage van Jason Derülo. Dit is het plichtsmatige zoetsappige liefdesnummer voor de vrouwen.
Ook de track erna is ietsje minder dan de voorgangers.
92 Bars... 92 Bars! Misschien wel mijn favoriete track ooit van deze uit Compton afkomstige rapper! Knetterharde beat, Game die vol zelfvertrouwen en heerlijk strak er overheen rapt aan één stuk zonder refrein en op het einde even besluit Meek Mill tekstueel te vermoorden. Zelfs wanneer de productie ermee ophoudt besluit de rapper nog even a capella door te gaan.
Er is één andere rapper op dit album te horen. Na True Colors plakt zijn (voormalig?) artiest Osbe Chill de korte solotrack It's On er rechtstreeks aan vast. Héérlijk! Super harde beat en Osbe maakt deze helemaal de zijne. Waarom hebben we nadien bijna niets meer van deze man gehoord?
De R&B-zanger Jeremih is de enige gastartiest met een gecrediteerde bijdrage, dit op de single All Eyez. Het is een toffe single maar Game heeft er goed aan gedaan om dit als bonusnummer op het einde van het album te zetten, het past niet bij de vibe van deze LP.
Leuke extra: dit album is uitgekomen terwijl ik in California op roadtrip was en daar heb ik het ook aangeschaft.
Subliem album hoor, verdient best wat meer aandacht (op dit forum).
Dikke 4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.