Albert King - Live Wire / Blues Power (1968)

Heerlijke vette blues plaat van Albert King. Opgenomen in de Fillmore West van Bill Graham die zelf de aankondiging doet.Jammer alleen dat het geen dubbel album is. Je kunt er geen genoeg van krijgen.

Albert King speelt natuurlijk geen vette blues; zijn gitaarspel is behoorlijk iel. Daarbij zijn ook wat nummers uitwisselbaar, daar King er behoorlijk op los improviseert en weinig zingt (dat laat ie zijn gitaar doen). Het maakt dit album wel eenvormig en daarom minder interessant.

Ik vind dit een geweldig album. Blues in zijn pure vorm. Geen tierlantijntjes, leuke sfeer en lekker jammen. Wat is dat toch allemaal lang geleden. Vergeten we niet dat dit album 50 jaar geleden uitkwam. Vandaag allemaal een evidentie maar toen behoorlijk ahead! Luister naar zijn aankondiging midden in het 1ste nummer: Albert King heeft er duidelijk veel zin in!!! This is blues power!!! Everybody understands the blues!!

Natuurlijk opgenomen in een Fillmore, dit keer West, dat hoor je aan het fantastische meelevende publiek. Dat wordt mooi bespeeld door Albert King, goed te horen op de fraaie openingstrack Watermelon Man. Dat doet hij ook met zijn gitaar. Van klassieke slome blues zoals op het geweldige Blues Power en op Blues at Sunrise tot haast funky blues op Night Stomp, het heerlijke Please Love Me en Look Out. En in elk nummer zit wel weer een hele lekkere solo of meer. Eén van de koningen van de blues laat horen waar hij ook live toe in staat is. Erg fijne plaat!

Leuke liveplaat van Albert King, die vooral zijn gitaar laat spreken (en zuchten, kreunen, piepen en jengelen). Zeker de track Blues Power steekt erbovenuit, een krachtige statement voor de blues. King zingt/spreekt zijn woorden uit met veel overtuiging, en zijn solo's ademen blues, en doen het zweet uit haast elke porie gutsen.

4 sterren