Natuurlijk opgenomen in een Fillmore, dit keer West, dat hoor je aan het fantastische meelevende publiek. Dat wordt mooi bespeeld door Albert King, goed te horen op de fraaie openingstrack Watermelon Man. Dat doet hij ook met zijn gitaar. Van klassieke slome blues zoals op het geweldige Blues Power en op Blues at Sunrise tot haast funky blues op Night Stomp, het heerlijke Please Love Me en Look Out. En in elk nummer zit wel weer een hele lekkere solo of meer. Eén van de koningen van de blues laat horen waar hij ook live toe in staat is. Erg fijne plaat!