B12 - Electro-Soma (1993)

Metropolis is lekker uhm.. onaards. Erg prettige CD die na een eeuwigheid al in de kast te hebben nog altijd met enige regelmaat in de CD-la ligt.

Is Hall of Mirrors een cover van Kraftwerk?

hm. nee. volgens mij niet. siouxsie heeft wel een cover gedaan van dat kraftwerk nummer.

Erg mooie CD inderdaad. Je kunt ook op zoek gaan naar de nummers onder de alias Redcell (klik op ''B12'' en je ziet ze. ''Plaid'' uit die tijd kan je wellicht ook bekoren.

1 van de platen van B12 die naar mijn mening wel wat meer aandacht mag krijgen op MM. Het steekt goed in elkaar. Een leuke intro die Soundtrack of Space heet. Niet heel bijzonder, hier en daar wat ijle geluiden, maar het brengt je wel in euforie. Hall of Mirrors is een nummer met gevoel, die wavejes en strings klikken dusdanig goed in elkaar dat ze onafscheidelijk worden. Mondrin volgt leuk, wel iets te mat naar mijn smaak, maar de melodieen mogen er zijn. Obsessed heb ik eigenlijk weinig mee. Een beetje clubachtig nummertje, niet mijn smaak. Bio Dimension brengt een beetje dezelfde sfeer mee als Mondrin, al vind ik deze dat niveau niet halen. Basic Emotion wat aangenamer, kan het niet omschrijven, maar op een balkonnetje met een witbiertje naar de zonsondergang kijkende zou dit nummer prima tot zn recht komen. Metropolis is een nummer wat nogal eentonig is, wordt niet echt interessant in het geheel. En nu komt 1 van mijn favorieten op nummer 8: Obtuse. Het bouwt zich erg mooi op. Past allemaal zo mooi bij elkaar. Telefone 529 is een lekker rustig voortkabbelend nummertje, niet teveel poespas, kan ik wel waarderen. Hetzelfde geld voor Drift, alleen duurt deze voor mij iets te lang. Debris begint wat duister, maar slaat dan langzaam om naar een heel prettig nummertje, 1 van mijn favorieten. En dan komt werkelijk mijn topper op dit album: Satori. Je krijgt zowat zin om kung-fu oefeningen te doen. Static Emotion is een iets andere versie van Basic Emotion. Leuke afsluiter.

Ik geef dit album 4 sterren omdat bepaalde nummers mij niet kunnen raken. Desondanks is het een plaat die ik nog regelmatig opzet en een mooi album voor 1993

Vrij aardige en sterke techno maar op een paar tracks na vind ik het ook niet echt vlammen.

Ongelofelijk sterke plaat. Gecontroleerd, niet spectaculair maar wel hele kunstzinnige en avontuurlijke techno. Toch wel een blauwdruk voor het genre, ergens midden tussen hun collega's van Warp (Black Dog, Autechre etc.) en klassieke jaren '80 Detroit techno. Vond in eerste instantie dat deze plaat wat tussen wal en schip viel, maar kan er inmiddels een stuk beter naar luisteren - inventief en verrassend tijdloos wat mij betreft; misschien wel meer nog dan Aphex Twins werk uit die jaren.

Meer dan prima plaat, die over de gehele lijn weet te overtuigen, en met Hall of Mirrors, Metropolis, Obtuse en Satori enkele pareltjes herbergt. Met de koptelefoon op komt dit bij mij nog net wat beter tot z'n recht; de sfeer weet je op te slorpen, en dat is een mooie verdienste.

4 sterren

Opvolger Time Tourist is ook erg de moeite waard.

Staat genoteerd, jurado!