La Düsseldorf - La Düsseldorf (1976)

gigantisch album. Geen enkel zwak moment. Coherent, opzwepend, relaxerend. Alles erop en eraan. 4.5*

La Düsseldorf is een duitse elektronische rockband, die in 1975 uit de groepen Neu! en Kraftwerk ontstaan is. Leden van de band waren naast de voormalige drummer van Kraftwerk Klaus Dinger (zang, gitaar en toetsen) de musici Thomas Dinger (zang en percussie) en Hans Lampe (percussie en electronica). Het karakteristieke aan het geluid van de band zijn lange instrumentale partijen, die afgewisseld worden met soundcollages en hier en daar wat gezongen tekst in het Duits, Engels of soms ook in het Frans. Voor liefhebbers van Neu en Kraftwerk is deze plaat een absoluute aanrader.

Niet slecht, maar toch wel wat minder doordacht en ook wel wat saaier dan Viva. Ik hou niettemin erg van hun typische geluid.

Zo denk ik er nog steeds over.

Time, met het pianotje is zooo mooi! Top-10 materiaal.

Zeit... Liebe Zeit... knipoogje naar Can?

Vergezochte theorie. Tangerine dream is al wat minder vergezocht (maar nog steeds hoogst speculatief).

Uiterst genietbaar album. Een stuk toegankelijker dan de meeste prachtige muziek die in de jaren 70 uit Duitsland kwam. Komt natuurlijk ook wel omdat de krautrock vanaf midjaren 70 eigenlijk zich steeds meer ging ontwikkelen tot bv. het electronic genre zoals op dit album. Doet me vooral dan ook denken aan de opzwepende rockkant van Neu! (hoe kan het ook anders ) en een klein snufje electronics á la Cluster. Dat levert een unieke mix op met enorm mooie melodiën zoals op bv. Silvercloud. De elektronica levert een heerlijke harmonie op die mij op ieder moment blij kan maken. De begeleiding van de andere instrumenten is dan ook zeker perfect te noemen. Een perfecte balans tussen opzwepende nummers en relaxte uitgebalanceerde nummers als Time. Lennonlover maakt dan ook terecht de opmerking over Time en dat piano'tje. Dat is echt prachtig gevonden en blijft maar in je hoofd rondspoken. Dit kan ik eigenlijk ook wel zeggen van de rest van dit album. Het zijn de kleine dingetjes die het doen bij La Düsseldorf. Met recht een klassieker in de - toch al inmense lijst - Duitse jaren 70 albums. Ik ben overtuigt en geef een 4* met kans op meer. (overigens blijven die teksten in wisselende talen erg leuk)

We trappen af met 4*. Echt een heerlijk album. Inderdaad gewoon behoorlijk toegankelijke muziek. Wat langere nummers die voor geen moment vervelen dankzij de prachtige melodieën die aan bod komen en alles dat er nog meer gebeurt, van de drums tot de zang en het sterke pianospel, alles past uitstekend bij elkaar. Hier kun je heerlijk bij wegdromen.

Ik heb mijn kraut liever wat abstracter denk ik. Zat aan 3,5* te denken maar nu Time voorbij gekomen is toch maar een 4,0*, das wel een erg mooi nummer!

Vandaag weer eens beluisterd, geweldige plaat!

Heerlijk album, doet me wel wat denken aan Harmonia waar de drums (tenminste op het album 'Deluxe' van de laatste) ook zo mooi uitspringen, de gitaar en synthesizers ook zo mooi in evenwicht zijn en de zang eveneens wordt gefluisterd of naar achteren wordt gemixt. En ook hier het gebruik van dynamiek met rustige en meer expressieve songdelen.

Wat ben ik toch jaloers op die Duitsers die in de jaren '70 (en dan met name in de eerste helft) zo ver vooruit waren met hun undergroundmuziek. Vergelijk dat nou met Nederland waar in die krautrocktijd die vreselijke bluesgetinte muziek de norm uitmaakte en die nu dan ook hopeloos gedateerd klinkt. Brrr..

De mooiste songs van dit album vind ik 'La Dusseldorf' (met een sample van stadiongeluiden) en 'Time' die met name in het begin (door het monotone stemgebruik) me enigszins doet denken aan Kraftwerk. Niet vreemd natuurlijk daar de zanger uit deze band voortkomt.

Mijn late ontdekingstocht door de wereld van krautrock maakt me in ieder geval duidelijk waar de nodige neue welle en post-punk bands zoals The Fall (het pratend zingen) en Joy Division (drums)
zoal naar hebben geluisterd... Heerlijk,... Op naar de volgende krautrockband!