The Replacements - Tim (1985)

Bij deze wil ik Paul Westerberg nomineren als meest onderschatte rocker aller tijden. Kunnen de critici van Nick Drake, Lloyd Cole en Jeff Buckley zich nog beroepen op een gebrek aan topalbums, dat argument kan in het geval van de voormalige voorman van de Replacements bij voorbaat van tafel worden geveegd. Zie ook Pleased to meet me tot en met soloplaten. Wie schrijft een tienerpopsong met de regels "hurry, hurry. Here comes my stuff"? Wie kan naar Bastards of Young luisteren zonder aan Kurt Cobain te denken? Kurt - als hij het hoort - waarschijnlijk zelf ook niet. Gelukkig is Paul nog onder ons, "'cause it beats pickin' cotton, or waiting to be forgotten". De nachtburgemeester van Minneapolis zal wel nooit beroemd worden. Dat is - gelukkig - zijn lot.

Mochten de nummers van The Replacements in pillenvorm te krijgen zijn - zou ik een forse overdosis achter de rug hebben.

Met het aantal pillen (= liedjes) die ik ingenomen heb, zou ik een kreupele bejaarde kunnen transformeren in een potentiële olympisch kampioen hordenlopen

Die tegendraadsheid van The Replacements is gewoon hartveroverend.

Ten tijde van dit album werd hun gevraagd een videoclip te draaien om eindelijk die doorbraak eens te forceren. Dat deden ze dan ook - de clip van Bastards of Young bestond uit één beeld - een radio die Bastards of Young door de boxen laat schallen.



Voor de tienersentimenten is er song als "Kiss Me on The Bus" - een liedje over die prangende vraag: Waarom wil ze me niet kussen???

Veel pseudo-hardrock hier te bespeuren (huiver! huiver! liefhebbers van subtiele muziekjes! ): Dose of Thunder !!! Lay It Down Clown !!!!

Ook hier weer valt een akoestische parel uit de kast: Waitress in the Sky

Slotconclusie omtrent Paul Westerberg: de man creëert songs als graan op het veld gedijt - en ik vorm het graan om tot jenever voor de oren

brent best van slobberbone werd eens gevraag naar de beste nummers over alcohol
hij noemde Here Comes a Regular

geweldig nummer nu ben ik de rest van de bent een beetje aan het ondekken



maar die tekst wow

Here Comes a Regular

Well a person can work up a mean mean thirst
after a hard day of nothin' much at all
Summer's passed, it's too late to cut the grass
There ain't much to rake anyway in the fall

And sometimes I just ain't in the mood
to take my place in back with the loudmouths
You're like a picture on the fridge that's never stocked with food
I used to live at home, now I stay at the house

And everybody wants to be special here
They call your name out loud and clear
Here comes a regular
Call out your name
Here comes a regular
Am I the only one here today?

Well a drinkin' buddy that's bound to another town
Once the police made you go away
And even if you're in the arms of someone's baby now
I'll take a great big whiskey to ya anyway

Everybody wants to be someone's here
Someone's gonna show up, never fear
'cause here comes a regular
Call out your name
Here comes a regular
Am I the only one who feels ashamed?

Kneeling alongside old Sad Eyes
He says opportunity knocks once then the door slams shut
All I know is I'm sick of everything that my money can buy
The fool who wastes his life, God rest his guts

First the lights, then the collar goes up, and the wind begins to blow
Turn your back on a pay-you-back, last call
First the glass, then the leaves that pass, then comes the snow
Ain't much to rake anyway in the fall

Mag ik je welkom noemen tot het groepje Replacements-bewonderaars? Indien je accepteert, wordt u luisterend lid nummer 258

ik ben nu naar tim aan het luisteren en ook al is de rest van het album toch redelijk andere koek
het grijpt me wel op de een of andere manier

vooral het spontane van de nummers (had ik ook bij pavement) de teksten zijn ook goed

maar bewonderaar gaat nog wat ver (kan komen)
maar bedankt voor het aanbod

Toch wel een stukje minder dan 'Let It Be'. Ook deze plaat bevat mooie nummers, maar écht grote uitschieters kan ik hier niet vinden. Daarentegen staat er ook geen slecht nummer op.

Kleine 4*

Left of the Dial is mijn favoriete Replacements nummer! De hard/zacht dynamiek en dat getik met die drumstokjes in het 'couplet'. Man, kippenvel! Let it Be is misschien ietsie pietsie beter en punkier, maar Tim is ook klassewerk. 4,5*

Ben er nog steeds niet over uit welke van de 3 (Let It Be, Tim en Pleased To Meet Me) ik nu eigenlijk de beste vindt. Ze zijn alle drie niet te versmaden en nummers van de een zouden vaak niet op de ander misstaan.
De Heilige Drieeenheid van The Replacements zullen we maar zeggen.

Wie of wat zijn the Replacements, ik heb geen idee, hoe klinkt deze band ?
Vertel het me, want ik ken ze enkel van naam, helaas nog niets van gehoord...

Hoe the Replacements klinken?
ZO:bastards of young

Mooi apart clipje, het klinkt mij veelbelovend!

Wat is dit een ongeloofelijk lekkere plaat. ik heb deze en let it be.
deze schommelt tussen de 4 en de 4,5 in.
heerlijke onvervalste rock liedjes, met een heerlijk melodieuse klank.

Maar wat vinden jullie zou ik meer cd's van deze band moeten gaan beluisteren, of moet kan ik het hierbij laten.

Méér!

MEEEEEEEEEEEERRRRRRRRRRRR!!

Heb eergisteren deze sinds een tijdje weer eens helemaal beluisterd. Een opwaardering naar 4,5* is toch wel op zijn plaats. Nog niet zo geniaal als 'Let It Be', maar het komt in de buurt.

Als je deze en Let It Be goed vindt, moet je zeker ook Pleased To Meet Me aanschaffen, die is minstens even goed. Die drie worden ook als de 'holy trinity' van The Mats beschouwd.

Persoonlijk vind ik dat Don't Tell A Soul er ook nog wel bij mag, iets commercieler geluid weliswaar, maar nog steeds heeeel goed.
Daarna was de koek op.

bedankt voor de tip, ik zal zeker die plaat eens beluisteren

Hij zingt "here comes my stop". Kiss me on the bus / bushalte

Read about your band in some local page
Didn't mention your name, didn't mention your name
Sweet Georgia breezes, safe, cool and warm
I headed up north, you headed north

On and on and on and on
What side are you on?
On and on and on and on
What side are you on?

Weary voice that's laughin', on the radio once
We sounded drunk, never made it on
Passin' through and it's late, the station started to fade
Picked another one up in the very next state

On and on and on and on
What side are you on?
On and on and on and on and...

Pretty girl keep growin' up, playin' make-up, wearin' guitar
Growin' old in a bar, ya grow old in a bar
Headed out to San Francisco, definitely not L.A.
Didn't mention your name, didn't mention your name

And if I don't see ya, in a long, long while
I'll try to find you
Left of the dial
, toch vindt deze toch minder dan Let It Be maar dat nummer blijft verweg mijn favoriete replacements.

Bastards of Young, dan moet ik aan Neil Young denken. Kan dat, zoiets? De bastaardkinderen van de Dinosaur Sr.

paul westerberg zal vast wel is een keer een plaat van ome neil opgezet hebben.

''Tim'' is het 2e album dat ik van The Replacements hoor en nadat ik eerder vandaag al werd overdondert door ''Let It Be'' ben ik ook enorm onder de indruk van dit album. Net als op ''Let It Be'' valt mij op wat een fantastische stijl deze band heeft. Sterke spontane popsongs met een rauw punk karakter en af en toe nog eens een lekker hardrock nummer. I love it! De nummers hebben vaak leuke teksten en net als op ''Let It Be'' kan het niet oprechter over komen dan dit. Ik betrap mij erop dat ik steeds mee zit te neuriën bij de melodie en dat ik probeer mee te zingen met de teksten, al ken ik de teksten heel niet. Het album zit enorm sterk en ook aanstekelijk in elkaar en met songs als de sterke binnenkomer ''Hold My Life'', ''Dose of Thunder'', het aanstekelijke ''Waitress in the Sky'', ''Bastards of Young'' en natuurlijk de afsluiter ''Here Comes a Regular''. Eigenlijk zijn er geen mindere songs op ''Tim'' te vinden, maar over de hele lijn gezien vind ik ''Let It Be'' nog van een hoger niveau. Voor nu een 4* met zeker kans op meer.

Live in Amsterdam

The Replacements - Bastards of Young @ Paradiso

The Replacements - Kiss me on the Bus @ Paradiso

In het midden van de jaren tachtig waren de Replacements niet alleen qua productiviteit op hun hoogtepunt maar kwalitatief brachten ze toen ook hun beste platen uit met achteréénvolgens Let it be (1984),Pleased to meet me (1987) en Don't tell a soul (1989).Daartussen zat ook het in 1985 uitgebrachte Tim,die muzikaal in het verlengde lag van Let it be,met als verschil dat de laatst genoemde een absoluut topnummer had in de vorm van Unsatisfied maar dat Tim in de breedte weer wat sterker is.
Zanger/gitarist Paul Westerberg begon zich in die tijd te ontwikkelen tot een begenadigd songschrijver en op Tim levert dat voor de tweede keer een hoog rendement op,prachtige teksten over en voor de ' Young adolescent ' in alle mogelijke vormen,de mooie ruimtelijke gitaarsound waar producer Tom Erdelyi (Tommy Ramone) ook een compliment voor verdiend,en dan de vocalen van Westerberg,die zeker niet de beste zanger is maar voor deze sound/muziek zou ik toen geen betere hebben kunnen bedenken.
Vooral met de songs Kiss Me on the Bus,Swingin Party,Bastards of young en het wonderschone slotakkoord Here comes a regular maakt de gitaarband uit Minneapolis hier erg veel indruk,maar wees gerust,slechte nummers staan hier niet op.
Prachtplaat.

Heeft iemand de mix van de heruitgave al beluisterd? Het verschil tussen de Ed Stasium remix en het origineel schijnt nogal spectaculair te zijn.

Ik heb hem via Amazon besteld en vandaag in de bus gekregen. De Stasium mix is zoals al in menige recencie op internet besproken echt fantastisch.
Het klinkt voortreffelijk en erg vitaal, deze remix is gewoon een knaller.
Je krijgt in deze box de Stasium remix op cd en Lp en op de overige 3 cds de geremasterde Tim uit 1985, een cd met demo's en alternatieve versies en een live cd uit 1986 op de vierde cd, die ook wel erg de moeite is.
Verder nog een boekje met foto's en uitleg over de opnames met zowel Alex Chilton en Ed stasium.
Het prijskaartje is echter ook stevig, zo'n 93 euro, (waar halen ze het?) en heb lang getwijfeld om deze aan te kopen, temeer omdat ik geen platenspeler meer heb.

Eigenlijk was het enige minpunt van de originele release de dunne productie. Ed Stasium heeft dat nu ook weggepoetst.

Mooiste albumtitel die ik heb gezien. Dit moet haast een goede plaat zijn.