The Replacements - Tim (1985)

''Tim'' is het 2e album dat ik van The Replacements hoor en nadat ik eerder vandaag al werd overdondert door ''Let It Be'' ben ik ook enorm onder de indruk van dit album. Net als op ''Let It Be'' valt mij op wat een fantastische stijl deze band heeft. Sterke spontane popsongs met een rauw punk karakter en af en toe nog eens een lekker hardrock nummer. I love it! De nummers hebben vaak leuke teksten en net als op ''Let It Be'' kan het niet oprechter over komen dan dit. Ik betrap mij erop dat ik steeds mee zit te neuriën bij de melodie en dat ik probeer mee te zingen met de teksten, al ken ik de teksten heel niet. Het album zit enorm sterk en ook aanstekelijk in elkaar en met songs als de sterke binnenkomer ''Hold My Life'', ''Dose of Thunder'', het aanstekelijke ''Waitress in the Sky'', ''Bastards of Young'' en natuurlijk de afsluiter ''Here Comes a Regular''. Eigenlijk zijn er geen mindere songs op ''Tim'' te vinden, maar over de hele lijn gezien vind ik ''Let It Be'' nog van een hoger niveau. Voor nu een 4* met zeker kans op meer.

In het midden van de jaren tachtig waren de Replacements niet alleen qua productiviteit op hun hoogtepunt maar kwalitatief brachten ze toen ook hun beste platen uit met achteréénvolgens Let it be (1984),Pleased to meet me (1987) en Don't tell a soul (1989).Daartussen zat ook het in 1985 uitgebrachte Tim,die muzikaal in het verlengde lag van Let it be,met als verschil dat de laatst genoemde een absoluut topnummer had in de vorm van Unsatisfied maar dat Tim in de breedte weer wat sterker is.
Zanger/gitarist Paul Westerberg begon zich in die tijd te ontwikkelen tot een begenadigd songschrijver en op Tim levert dat voor de tweede keer een hoog rendement op,prachtige teksten over en voor de ' Young adolescent ' in alle mogelijke vormen,de mooie ruimtelijke gitaarsound waar producer Tom Erdelyi (Tommy Ramone) ook een compliment voor verdiend,en dan de vocalen van Westerberg,die zeker niet de beste zanger is maar voor deze sound/muziek zou ik toen geen betere hebben kunnen bedenken.
Vooral met de songs Kiss Me on the Bus,Swingin Party,Bastards of young en het wonderschone slotakkoord Here comes a regular maakt de gitaarband uit Minneapolis hier erg veel indruk,maar wees gerust,slechte nummers staan hier niet op.
Prachtplaat.

Mooiste albumtitel die ik heb gezien. Dit moet haast een goede plaat zijn.