The Louvin Brothers - Tragic Songs of Life (1956)

Ook ik ben hier door dat ene boek met 1001 platen.
Het album brengt mij een beetje terug naar de sfeer die de film 'O Brother Where Art Thou?' bij mij bracht. Ik vond de liedjes in deze film wel veel beter..
Ik weet het niet maar country ligt mij precies niet zo goed. Ik heb geprobeerd om met zo weinig mogelijk vooroordelen te luisteren maar een lied zoals 'Kentucky', daar word ik echt niet zo warm van. In The Pines is misschien het liedje wat het best bij mij in het gehoor ligt. Maar het is niet dat ik het lied speciaal achterna ga om nog eens op te zetten.
Ik geef 2 sterren.

Het is een zeer invloedrijk album, ben hier ook opgekomen door het boek. Maar het slaagt toch een beetje tegen. Het zijn allemaal countrynummers, maar na een tijd klinkt het allemaal hetzelfde. Maar het instrumentale vind ik dan weer veel vlotter en leuker. 2,5 *

Ha, ook ik ben hier gekomen via het boek met 1001 albums die je moet luisteren . Dit album was ik van mijn lang zal ze leven nooit tegengekomen. Het is close harmony en dan dat country-geriedel eronder. Echt veel mis je er niet aan, maar stiekem vind ik het wel jolig klinken. Alleen jammer dat het veel van hetzelfde is. Sommige liedjes hebben telkens hetzelfde patroon. Muzikale armoede noem ik dat, als je niet eens een nummer kunt opdelen in een coupletje en een refreintje. Ik kan er dus niet urenlang van genieten, maar voor even is het wel okee.

Speciale aandacht overigens voor Knoxville Girl! In dit nummer wordt zonder blikken en blozen gezongen hoe een meisje zomaar met een stok wordt dood geslagen en in het water gedumpt wordt. Erg bizar allemaal en je verwacht dat soort teksten ook niet van zulke godvrezende muzikanten. Uiteindelijk las ik later dat de ene broer (Ira) van dit duo toch minder vroom was en verschillende huwelijken en de nodige drank verslond.