Eric Clapton - Blues (1999)

Dit is een fantastische verzameling blues songs van de grootmeester zelf. De eerste cd bevat studio-opnamen. Deze zijn al niet te versmaden, maar de live-opnamen van de tweede cd zijn werkelijk subliem. Een aantal van die opnamen zijn ook terug te vinden op "Crossroads 2", maar dit album laat horen waar de grote klasse ligt van Eric Clapton. Naar mijn mening behoort Clapton tot de beperkte groep blanke muzikanten die de essentie en de beleving van de blues over het voetlicht kan brengen. Dat Clapton een van mijn favoriete gitaristen is moge duidelijk zijn. Dat komt niet eens omdat hij technisch zo baanbrekend is, maar ik vind het gevoel en emotie die Clapton in zijn gitaarspel legt bijna ongeevenaard. Op dit album staan een paar van mijn favoriete blues songs allertijden (al dan niet van de hand van Clapton zelf). Nummers als "Ain't That Lovin' You", "The Sky is Crying", "Have You Ever Loved a Woman", "Early in the Morning", "Floating Bridge", "Stormy Monday", "Double Trouble", "Kind Hearted Woman" en "Driftin' Blues" vervelen voor mij nooit, zeker niet als ze door de meester zelf ten beste worden gegeven.