Ringo Starr - Ringo's Rotogravure (1976)

Ook ik kocht deze plaat ooit zoals pieterpaal beschrijft en heb hem toentertijd een keer gedraaid. Dat was genoeg. Het is ook de enige LP van Ringo die ik heb. De grote singles heb ik wel bijna allemaal. De plaat vandaag dus voor het eerst sinds heel lang geleden gespeeld en eigenlijk valt het helemaal niet tegen. Wat mij opvalt dat ik de plaat muzikaal veel beter plaatsen dan toen, genres beter herken en soms meer waardeer dan ik destijds deed. (Is er dan toch belegenheid ingeslopen?)

Het is natuurlijk de vraag of Ringo als solo artiest ooit een platendeal had gekregen. Het ligt veel meer voor de hand dat hij zonder The Beatles gewoon een drummer in een trouwerij band geworden was, dat op de achtergrond deuntjes speelt en af en toe opvalt. Het repertoire op Rotogravure onderstreept deze theorie ook wel. Het kabbelt soms aangenaam voort, een paar keer is het te erg en een paar nummers springen er compleet uit.

Als zanger kan ik Ringo eigenlijk best goed hebben. Niet alleen vanwege zijn status. Hij is een competent zanger. Dat is iets anders dan een goede zanger. Hij klinkt prettig en vertrouwd, als een goede vriend. Dit alles maakt Rotogravure een degelijk album, dat best wel een keer uit de kast getrokken mag worden.