Een nieuwe van Lady Gaga, op de vorige vond ik eigenlijk alleen één nummer boven de rest uitsteken. Van alle pulp-pop prinsessen zou LaGaga eigenlijk mijn favoriet moeten zijn vanwege die link naar Madonna en haar pogingen om wat artistiek verantwoordelijk te zijn. Maar het pakt me allemaal net niet, niet voor lang in elk geval. Vandaag de herkansing!
Diamond Heart is een prima openingsnummer waarin LaGaga haar vocalen mooi kan uitstallen, bij mij brengt het herinneringen boven aan de stem van Donna Summer in haar
rockier nummers van begin jaren 80. Dat is een compliment want wat je ook van Disco mag vinden Donna Summer had een stem met veel kracht en mogelijkheden in huis.
A-Yo is een ondermaats nummers dat doet denken aan Miley Cyrus, de plaats op het album is ook verkeerd, had een bonustrack moeten zijn.
Titeltrack
Joanne en poging tot een soort singer-songwriter nummer, heeft niet al te veel om het lijf maar is niet slecht.
John Wayne country-invloeden? Erg samenhangend is het album tot nu toe niet, gaat alle kanten op.
Dancin' In Circles Oosterse invloeden in een
slow groove en vage hinten naar
These Boots Are Made For Walking, poging om naamgenoot Gwen Stefani na te doen? Verder wel een aardig nummer, zou graag M.I.A. hierbij gehoord hebben.
Perfect Illusion de eerste single, de stampende hit met herinneringen aan
Poker Face, voorlopig beste nummer op het album. Heerlijk die bass-synth + bassdrum combinatie, heeft iets funky 70s van Earth, Wind & Fire. Ook haar stem gaat prachtig tekeer.
Million Reasons ingetogen moment, maar het stukje
an million reasons wordt te vaak al gebruikt in de eerste 30 seconden. Daarmee wordt het nummer daar al bijna
gekilled, in de coupletten komt het dan nog redelijk goed.
Sinner's Prayer (met Sean Lennon op slide-gitaar) nog meer folky country invloeden en het klinkt bijna als een 'gewoon' nummer, nog meer herinneringen aan Donna Summer's eerste album uit haar pre-Disco periode.
Come To Mama een soort 70s show-stopper, musical invloeden? en een fuzzy synthgitaar? en uiteindelijk ook een saxofoon, dit moet het werk van Mark Ronson zijn.
Hey Girl Meer slow funk op het nummer samen met Florence Welch, een leuk nummer vooral door Florence en Mark Ronson (en een paar seconden aan harp en de synth-loopjes). Dit nummer is het meest uitgewerkte nummer op het album, op één na favoriet.
Angel Down is de afsluiter van het reguliere album. Een mooi redelijke ingetogen nummer,
die dan abrupt stopt, dat vind ik dan weer minder.
Eerste bonustrack
Grigio Girls is wat
mellow and slow en weer wat vage Country invloeden, had deze liever gehad dan
A-Yo.
Just Another Day een funky fuzzy begin en weer wat musical invloeden en eigenlijk een prima nummer net als het eerst bonusnummer waarin Stefani Germanotta prima haar vocalen kan tentoonspreiden. Aangezien bijna alle nummers 3:20 lang zijn had ze ook gemakkelijk een album kunnen maken met 12-13 nummers ,
A-Yo dumpen en dan heb je nog een aardig leuk album.
Angel Down (Work Tape) is dus eigenlijk een soort demo / basis / akoestische versie van hetzelfde nummer. Prima misschien had ze deze gewoon als de 'b-kant' bij een single moeten doen.
Al met al valt het me niet tegen, ik denk dat ik dit album gemakkelijker op kan zetten dan het vorige album. Zeker de bonustracks hebben voor mij een toegevoegde waarde. Waarschijnlijk mijn album van de dag, verwacht niet dat ik deze meer dan 10x zal opzetten. Maar waarschijnlijk zullen er 2 of 3 nummers wel mijn playlist van 2016 gaan halen. Van de paar albums die ik ken van Stefani Joanne Angelina Germanotta is dit waarschijnlijk de meest interessante ook al gaat het alle kanten op en is de samenhang dus niet top en is het vooral haar stem die het verbind. Veel beter dan het nieuwe 'volwassen album' van Britney Spears omdat de digitale effecten op de vocalen weliswaar ook hier aanwezig zijn maar veel minder en veel minder storend uitpakken.
Na het debut wat mij betreft het beste album van LaGaga, na 7x luisteren

overweeg ik zelfs de 3,5* ter verhogen naar 4*. Is gewoon een leuk Pop album.