Mindustries - Deus Ex Machina (2004)

Ik heb de cd nog niet, maar heb op 2 tracks na wel alles gehoord. Voorlopige conclusie: zéér fijn en origineel album, na de Ophidian Blackbox komt het Enzyme-label opnieuw met een uitermate lekkere cd-release die net even anders is. Hard, industrieel, duister een veel invloeden uit de technoscène.. zo zie ik het graag. Voorlopig 4,5*

Origineel ?

Vind het hele album niet echt verder komen dan een doorsnee middelmatige darkcore track op een Thirdmovement compilatie. Deze tracks zijn perfecte filler die niet echt slecht zijn, maar die ik zo voorbij laat gaan zonder ze op te merken.

De echte klassebakken van de industriële hardcore/techno/darkcore/whatever laten platen zoals deze ver achter zich. Voor mij eerder een indicatie dat darkcore als genre weer vastgeroest raakt, iets wat niet nieuw is in het hardcore wereldje. De plaat bevat op zich niks nieuws, het klinkt allemaal zeer eenvoudig en bekend, weinig experimentele kantjes, straight basses met was industriële klankjes achter, en hard is hij ook helemaal niet.

En wat ik eerder al aanhaalde op MM, Ode To The Dreamers is een geweldige rip-off (gesampled melodietje) van Lith - Pylon, een nogal onbekend Industrial project. Het origineel is veel beter, en een beetje erkenning voor de mensen van Lith zou niet misstaan hebben.

Nogal doordeweekse release zonder enige uitschieter. 2*

Intrigerende titel

Gewone scripttechniek toch, niet ?

Me inmiddels wat meer verdiept in dit werkje en ik kan me hier en daar wel wat in je kritiek vinden, Onderhond. Dat wil zeggen, ik heb een halfje van m'n 4,5 afgedaan. Ik typ dit weekend nog wel eens een stukje als ik tijd heb, maar aangezien het grootste verschil hier toch in smaak zit zullen we qua mening weinig dichter tot elkaar komen, hehe.

Zoek Lith - Pylon maar eens, haal je er zeker nog een halfje af

Zal wel meevallen. Ik weet ook al een tijdje waar N-Vitral z'n Domination vandaan heeft getoverd en dat maakt die plaat er ook niet minder om.

Nah vind het toch echt een meer dan uitstekende release hoor. Ok, het woordje origineel neem ik terug (ik luister wellicht teveel échte pulp, dan noem je misschien eerder iets origineel), maar verder staat dit album als een huis. Rauwe geluiden, volle bassen.. Heerlijke tracks als Struck a Nerve (perfecte techno-hardcore overgang), Corpse Candle, Breaching the Barriers en vooral Throes of Rejection geven juist aan dat het de góede kant op gaat met het genre. Opnieuw een album dat techno en hardcore steeds meer laat versmelten.

Dat het niet heel experimenteel is interesseert me niet zoveel. Experimentjes zijn leuk, maar uiteindelijk wil ik toch kwaliteit. Zelfde geval met die "straight basses", je praat erover alsof het vergif is.. maar als ik op een feest mag kiezen tussen Xanopticon of Mindustries dan weet ik 't wel hoor. 't valt me namelijk wel op dat de meeste experimenten ontaarden in een verzameling van ondansbare geluiden die weliswaar knap in elkaar zitten, om gewoon te luisteren zelfs heel aardig zijn, maar uiteindelijk als ritmisch geheel meestal toch tekort schieten.

Ik schat luisterbaarheid dan ook veel hoger in dan dansbaarheid. Waarschijnlijk dat daar het verschil ligt tussen ons.

Maar uhm, dan nog doe je mij 10 keer meer plezier met een echt goeie Hellfish track

Je gaat nooit naar feestjes?

kweenie, te makkelijk album vind ik het, meeliften op het 'industrial'(wat een om-te-kotsen-term-maar-anders-weet-niemand-waar-je-het-over-hebt)-principe.. klinkt goed, goed geproduceerd, voegt weinig tot niets toe aan hetgeen er tot nu toe gemaakt in dit stijltje.. alles op dit album is 'been-there-done-that'..
dit is gewoon de betere third movement muziek stevig verpakt (wel 10 lagen) in een party-style cadeau-papier
inkoppertje

misschien is de volgende plaat beter

xanopticon op een feestje is niet te doen geloof me maar !! als je naar een feest gaat moet je inderdaad je eigen ding blijven doen, maar ook moet rekening gehouden worden met het publiek.. als je op een lounge feestje een compositie van erik satie opzet loop je kans dat je van een koude kermis thuiskomt. het is weliswaar relaxte muziek, maar niet iets waar de mens op wacht.. in dat geval geef ik goodfella gelijk.. maar iets wat goed is voor de dansvloer doet vaak wel in grote mate af aan de kwaliteit (vaak zeg ik, niet altijd!!)

hoewel ik die facerocker met de dag vetter begin te vinden