Current 93 & HÖH - Island (1991)

Prachtig, enigszins afwijkend album van Current 93. Samen met de Ijslandse Hilmar Orn Hilmarson is deze cd tot stand gekomen. Hilmar zorgt ervoor dat de muziek een zware synth gedreven lading meekrijgt, in tegenstelling tot de normaliter folky muziek van Current 93.

Hoogtepunt van de cd vormt het slotnummer Merry go round and around dat eindigt in een orgelfestijn. Lange tijd werd dit nummer als eindtune voor het legendarische programma X-rated op Kink fm gebruikt.

4.5 *

O o wat is dit album mooi

Fijne bonustracks na het officiële einde (track 8 )... die maken voor mij het album nog eens extra compleet.

Kippevel. hoewel ik toch wel enige tijd C93-fan ben had ik dit pareltje in man's immense oeuvre nog niet volledig ontdenkt (de klassiekers die er op staan wel al- off course )

Minpunten: van 'anyway, people die' en 'lament for my suzanne' heb ik toch wel al betere versies gehoord.
maar dat verpest de vreugde niet, want het blijven goeie nummers en passen mooi in de plaat.

Heel origineel en gedurft. (kijk maar naar het toch wel hilarische 'Paperback Honey')
een plaat vol adembenemnde songs als 'Merry go round' of legendarisch nummers als 'Crowleymass Unveiled'.
De inbreng van HOH is duidelijk merkbaar in de energie die door de hele plaat stroomt!
Okay boys and girls, let's go!
deze plat is af!

Dream of a shadow of smoke was bij mij een zogenoemde 'groeitrack'. Nu is dit voor mij het mooise nummer van de hele cd.

Dit is mooi! De muziek van Current 93 klinkt hier een stuk minder folk-achtig en krijgt door de medewerking van Hilmar Örn Hilmarsson een wat 'avant-gardistische inslag'.


Goed dat je dit even meldt, want wat zijn track 9 en 10 slecht zeg Foute 80's pop, wat een contrast met de reguliere nummers. Gelukkig zijn de drie bonustracks die erna komen dik in orde.

Die twee nummers zijn dan ook vooral grappig bedoeld. Ik vind ze hoe dan ook allebei erg leuk.

Hoewel de zwaar aangezette synths deze plaat in een heel ander kader plaatsen, klinkt dit toch vooral heel erg Current 93. De eerste twee nummers - of eigenlijk met name het magistrale tweede - zorgen voor een veelbelovend begin. Daarna verzandt de plaat voor mij wat te veel in het standaard spoken-word-fluisterriedeltje over moeilijke, onheilspellende geluidscollages. Dat is natuurlijk ook wel datgene waarmee ze berucht zijn geworden, maar ik hoor liever het wat folkiër Thunder Perfect Mind, waarin ze dat pad wat vaker verlaten. Hier is de balans tussen praten en zingen wat mij betreft af en toe een beetje zoek. The Dream of a Shadow of Smoke is echter een goede reden om deze toch binnen handbereik te houden, want o-o-o wat doet die druppelsynth goed werk op de achtergrond.