Hank Mobley - Soul Station (1960)
mijn stem
96 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Blue Note
-
Remember (5:41)
-
This I Dig of You (6:25)
-
Dig Dis (6:09)
-
Split Feelin's (4:55)
-
Soul Station (9:07)
-
If I Should Lose You (5:08)
4
geplaatst: 16 augustus 2021, 20:09 uur
madmadders (her)ontdekkingsreis door de sixties en seventies #4: Hank Mobley – Soul Station
Hank Mobley, ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar gezien het mooie gemiddelde en het niet eens geringe aantal stemmen ligt dat vooral heel erg aan mij. Zoals ik eerder al schreef, ik heb nog heel weinig kaas gegeten van jazz en heb op dit vlak echt nog zoveel bij te leren en te horen. Goed, Soul Station dus, het meesterwerk van Mobley?
Dit album staat echt heel erg hoog in de jaren zestig lijst op RateYourMusic, en ik moet eerlijk bekennen, ik snap 'm niet helemaal. Ok, ik hoor dat dit heel erg toegankelijk is en dat het daarom misschien wel een echte crowd pleaser is, maar ik merk bij mezelf vooral dat, ondanks dat het enorm aangenaam klinkt, het vooral langs me heen glijdt.
Ik had de afgelopen weken vooral heel veel moeite gehad om zin te vinden om dit album op te zetten. Het klinkt allemaal best wel generiek en gemakkelijk en ik heb toch overwegend zin in uniek en ingewikkeld. Toch bemerk ik wel bij mezelf dat áls ik een goed moment vond voor Soul Station, dat ik er toch ook best wel van kon genieten.
Zeker zo nu ik op mijn balkon in het avondzonnetje dit stukje zit te tikken, merk ik dat dit album toch wel voor een fijne omkadering zorgt. Mijn probleem met dit album zit 'm niet zozeer in de kwaliteit van de muziek, want die is gewoon goed, maar meer in het feit dat dit een album is dat nergens de aandacht opeist. Eerder zo'n album dat het op de achtergrond heel goed doet, als je ondertussen met andere dingen bezig bent, maar niet echt een album waar je diep in wil duiken en waarbij je elke noot wil ontleden.
Toch voor nu een 3,5*, omdat ik zo lekker in het zonnetje zit en ik me nog best wel een aantal gelegenheden kan voorstellen dat dit album het goed doet.
Next Stop: Wes Montgomery – The Incredible Jazz Guitar of Wes Montgomery
Hank Mobley, ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar gezien het mooie gemiddelde en het niet eens geringe aantal stemmen ligt dat vooral heel erg aan mij. Zoals ik eerder al schreef, ik heb nog heel weinig kaas gegeten van jazz en heb op dit vlak echt nog zoveel bij te leren en te horen. Goed, Soul Station dus, het meesterwerk van Mobley?
Dit album staat echt heel erg hoog in de jaren zestig lijst op RateYourMusic, en ik moet eerlijk bekennen, ik snap 'm niet helemaal. Ok, ik hoor dat dit heel erg toegankelijk is en dat het daarom misschien wel een echte crowd pleaser is, maar ik merk bij mezelf vooral dat, ondanks dat het enorm aangenaam klinkt, het vooral langs me heen glijdt.
Ik had de afgelopen weken vooral heel veel moeite gehad om zin te vinden om dit album op te zetten. Het klinkt allemaal best wel generiek en gemakkelijk en ik heb toch overwegend zin in uniek en ingewikkeld. Toch bemerk ik wel bij mezelf dat áls ik een goed moment vond voor Soul Station, dat ik er toch ook best wel van kon genieten.
Zeker zo nu ik op mijn balkon in het avondzonnetje dit stukje zit te tikken, merk ik dat dit album toch wel voor een fijne omkadering zorgt. Mijn probleem met dit album zit 'm niet zozeer in de kwaliteit van de muziek, want die is gewoon goed, maar meer in het feit dat dit een album is dat nergens de aandacht opeist. Eerder zo'n album dat het op de achtergrond heel goed doet, als je ondertussen met andere dingen bezig bent, maar niet echt een album waar je diep in wil duiken en waarbij je elke noot wil ontleden.
Toch voor nu een 3,5*, omdat ik zo lekker in het zonnetje zit en ik me nog best wel een aantal gelegenheden kan voorstellen dat dit album het goed doet.
Next Stop: Wes Montgomery – The Incredible Jazz Guitar of Wes Montgomery
0
geplaatst: 10 februari 2025, 11:59 uur
AOVV schreef:
Keurig plaatje van Hank Mobley. De opener en afsluiter zijn jazz standards, en daartussen worden vier composities van de saxofonist zelf uitgevoerd. Dit kwartet (met verder pianist Wynton Kelly, bassist Paul Chambers en drummer Art Blakey) doet het netjes en verzorgd, zonder al te veel uitspattingen.
Keurig plaatje van Hank Mobley. De opener en afsluiter zijn jazz standards, en daartussen worden vier composities van de saxofonist zelf uitgevoerd. Dit kwartet (met verder pianist Wynton Kelly, bassist Paul Chambers en drummer Art Blakey) doet het netjes en verzorgd, zonder al te veel uitspattingen.
Ik kan jouw stukjes bij jazz platen meer dan waarderen, maar bij dit Soul Station vind ik de typering 'keurig plaatje' iets te weinig enthousiast. Net als dat het kwartet 'netjes en verzorgd' speelt. Misschien geldt dat voor Hank Mobley, maar met name Wynton Kelly, maar ook Art Blakey spelen hier echt wel top hoor. Ook Paul Chambers speelt een rete-strakke baspartij.
Voor mij is dit Soul Station hele fraaie lekkere fijne hard bop, geïnspireerd en uitstekend gespeeld. 4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.