Benoît Pioulard - Précis (2006)

leuke cd. Mooie combi van indie-pop met electronica.
Heeft iets vrolijks en iets melancholisch.

Misschien een wat experimentele variant op the shins.

Er staat een erg leuk stuk over Pioulard in de laatste Gonzo [feb]. Ik was meteen benieuwd hoe deze jongen zou klinken. En potverdikke; die jongen is goed! Niet heel vernieuwend of spectaculair maar... Juaa, ik kan hier toch heel goed naar luisteren en soms stiekem meezingen.

Ik heb onlangs nog een recensie gelezen van een Nederlander die Pioulard keihard onderuit schopte. Ik was het toch niet helemaal met 'm eens. Lees de Gonzo; dan weet je waarom zijn muziek klinkt zoals het klinkt.

ja, was een leuk artikel inderdaad. Ik heb het ook gelezen.

Dit is een lentecd,
doet me terugdenken aan de onbezonnen jeugd.

Dit was een goede tip. Wat wil je met zo'n label

zei het toch

Zeer sterke plaat van deze Amerikaan

Deze plaat opgepikt dankzij het 20-stemmen mijlpaal topic.

Een mooie mix van ambient en akoestische pop. De zanger heeft een zachte, zuivere en aangename stem die me wat aan Sufjan Stevens doet denken. Of ben ik de enige?

Lekkere wegdroomplaat die ik meteen met 3,5* bedeel. Maar kans op meer hier.

Beste tracks: Triggering Back, Palimend en Together & Down.

Van Benoit Pioulard ken ik alleen het album Lasted (zijn derde album uit 2010). Dat scoort bij mij een 8
(4* op MuMe) en maakt nieuwgierig naar de andere albums. En dan begin ik bij het begin.

Précis is het debuutalbum van Benoît Pioulard, uitgebracht in 2006. Het album combineert dromerige folk met ambient en experimentele geluiden. De muziek heeft een intieme en melancholische sfeer, met zachte zang, akoestische gitaren en lagen van subtiele elektronica. Het voelt alsof je door een verzameling persoonlijke herinneringen luistert. Précis werd goed ontvangen en wordt gezien als een uniek en sfeervol werk dat perfect is voor liefhebbers van introspectieve muziek.

De nummers op het album hebben bijna allemaal hetzelfde recept. Ze hebben een sfeervolle melodie op gitaar of piano, een lo-fi achtig karakter en een poëtische tekst die multi-interpretabel is. Erg fraai zijn de subtiele achtergrondgeluiden die de nummers opsieren.

Opener La Guerre de Sept Ans wijkt daar vanaf. Het nummer zal betrekking hebben op de oorlog van 1756-1763 tussen Pruisen, Groot-Brittannië en Hannover enerzijds, en Rusland, Oostenrijk, Zweden, Saksen en Frankrijk anderzijds. Een nummer met een spannende ambient-achtige sfeer.

Dit debuutalbum (!) is absoluut een voltreffer en houdt me erg nieuwsgierig naar de andere albums van Benoit Pioulard. Die bewaar ik voor later.

Waardering: 8,5