µ-Ziq - Lunatic Harness (1997)

Er is iets met µ-Ziq. Iets zegt me dat ik z'n muziek niet zo leuk zou moeten vinden, maar steeds weer laat ik me overhalen. En met rede ook, want het levert telkens weer een hoop prachtige songs op.

Misschien zit het em in tracks als "Brace Yourself Jason". Niet bijster interessant, klinkt nogal mat en bloeit nergens open. Pas de laaste minuut wordt het boeiend. Maar dan ook echt boeiend. En zo gaat het vaak bij µ-Ziq tracks. Een mindere intro zoals "Hasty Boom Alert", maar wanneer de tracks openbloeien wordt het vaak wondermooi. Wanneer de mooie melodietjes op de voorgrond treden, vegezeld van aangenaam geratel is µ-Ziq op z'n best. "Hasty Boom Alert" is een aardige track, "Mushroom Compost" doet het nog een pak beter. Heerlijke melodie, lekker chill en dromerig. "Blainville" is iets minder weer, te dof, te weinig emotie, maar tracks als "Lunatic Harness" maken dat wat mij betreft ruimschoots goed. Erg lekker ritme, uberschattig melodietje en geweldig beatbox geleuter. Klinkt als een heerlijk lentetrackje. "Approaching Menace" is harder, ratelt een pak steviger, klinkt best goed maar kan het niet halen bij z'n vrolijker werk op dit album.

Van "My Little Beautiful" schreef ik eerder al dat het best is de intro te mijden, de rest van de track is geweldig. Zeer mooie chille melodieën die lekker doen wegdromen. "Secret Stair Pt1" is degelijk, maar weer ietsjes te dof, pas in "Pt2" breekt deze track echt open. Maar dan wel goed. Geniale melodie die het hele nummer moeiteloos draagt. "Wannebe" is een 180° draai in sfeer. Zeer duister en naargeestig, zoals BoordAppel al zei. Wat verder uiteraard geen minpunt hoeft te zijn. Cool nummer. "Catkin & Teasel" is weer iets gewoner, leuk tussendoortje, niks meer, niks minder. "London" daarentegen is niks minder dan geniaal. Lekker schraal, coole duistere melodie, waarna "Midwinter Log" het album al even passend afsluit.

Weer een leuk album dus. Enkele geweldige tracks, al had het net dat ietsje meer mogen zijn voor 4*. Toch blijft elk µ-Ziq album de moeite waard, en blijft het één der grote uit de electronic wereld. 3.5*

Nooit gedacht dat ik hier nog eens zou posten, maar ik heb me maar eens laten verleiden tot een cd van µ-Ziq en verdomd: mooie muziek. Grappig dat ik de cd precies andersom beleef dan de kenners, voor mij zijn die eerste tracks juist een prima manier om een beetje te wennen aan deze muziek en de manier van luisteren, die toch meer van je vraagt dan een gemiddeld rockalbum. Waar ik vroeger om te proberen wel eens een los nummertje luisterde in het genre merk ik dat het veel beter werkt om een heel album te luisteren - en nog eens en nog eens jaja
Ik vind deze cd af en toe behoorlijk funky en had vooral in het begin wel het idee dat ik naar de soundtrack van een oosterse cultfilm luisterde, of tenminste wat ik me daarbij voorstel. Voorlopige favoriet is het titelnummer, waarbij de volumeknop altijd extra opengezet wordt. Ik stem nog maar niet, geen idee hoe ik dit moet plaatsen