Chicago - The Heart Of... (1989)

Mijn ouders hadden deze cd. Echt tot vervelens toe gehoord. Niet echt mijn muziek Te zoet allemaal.

mijn ouders ook....
gelukkig heb ik ze heropgevoed

Heb je ze de eerste drie platen van Chicago laten horen..??
Het is een grote schande dat er geen enkel nummer van die geweldige platen of deze draak van een verzamelaar staan!! Maargoed, die nummers passen ook niet echt tussen deze tandenafbrokkelende Libelle-chansons...

nee inderdaad, t vroege werk is een stuk beter ja...gelukkig hadden ze die ook al, mn ouders dan

In tegenstelling tot andere Chicago-verzamelalbums staat hier wel de mooie, lange versie van Hard to Say I'm Sorry op. Met dat mooie outro, dat niet op de singleversie staat.

Hm, ik heb deze opvolger van het hart en daar staat eveneens de lange versie op. Verder eveneens 15 nummers, dus welke de betere is, is meest een kwestie van smaak... (ik geloof dat op deze wel net wat meer focus ligt op het weinig avontuurlijke jaren '80 werk van de heren)

Deze bedoel ik: The Chicago Story - Complete Greatest Hits. Wel een mooie dubbel-cd maar alleen dus jammer van de korte versie van Hard to Say I'm Sorry. Verder lekkere Amerikaanse rockmuziek. Niet te moeilijk maar af en toe best goed om naar te luisteren.

Ook in me pa's kast gevonden, je moet er voor in de mood zijn.

Mijn meest favoriete Chicago-tracks komen uit de beginjaren.
Toen knalden ze nog lekker met rock-klassiekers zoals '25 Or 6 To 4' en 'Saturday In The Park' en mooie ballads zoals 'Wishing You Were Here' en '(I've Been) Searchin' So Long'.
Na het succes van 'If You Leave Me Now' ging de band zich steeds meer op de ballads en de wat softere pop richten.
Op deze compilatie zijn helaas maar 3 nummers uit hun CBS-jaren aanwezig en de rest komt uit de Warner-catalogus.

Mijn favorieten zijn hier:

If You Leave Me Now
Baby What a Big Suprise
Take Me Back to Chicago
Hard to Say I'm Sorry
Hard Habit to Break
You're the Inspiration
Look Away

Als je zoontje om een CD van Chicago komt vragen moet je dus niet met deze compilatie aankomen, want hij zou kunnen denken dat het een nogal soft bandje is. Geef hem gewoon 'Chicago IX: Greatest Hits' uit 1975 en de aanvulling 'Chicago XV: Greatest Hits 2' uit 1981 waar al die goeie tracks op staan. Die paar goeie Warner Bros-tracks kan hij altijd nog downloaden via i Tunes (of iets anders).

Met alle respect Pieter Paal, ik zou mijn dochter het debuut album "Chicago Transit Authority" geven. Maar ja, deze door mij zeer gewenste vraag heeft dochterlief helaas nog niet gesteld .

Dit bedoel ik, bij het krijgen van slechte indrukken van een band.

The Heart of Chicago grossiert eigenlijk in vreselijke nummers, zo glad als een aal en mijlenver verwijderd van de werkelijk goede muziek van deze band, gemaakt in de periode 1968-1976.

Wie denkt met deze cd een aardige, gemiddelde indruk te krijgen van Chicago komt zwaar bedrogen uit. Na 1976 werd het steeds minder, al slaagde Chicago er vanaf 1982 weer in het grote publiek te bereiken met middle-of-the-road pop.

De nummers die op The Heart of Chicago staan, vallen allemaal onder die noemer.

Als je toch een wat betere verzamelaar van Chicago wilt hebben, kies dan (voor weinig geld) voor The Chicago story (complete greatest hits) uit 2002, twee cd's met toch veelal prachtige nummers. Sommige oorspronkelijk uitgebrachte singles zijn ook volledig geremasterd.

Wil je het echt het kaf van het koren onderscheiden bij Chicago, koop dan de geremasterde collectie Chicago I tot Chicago IX. Een artistiek betere periode heeft de band niet gekend.

Bij mijn vorige werkgever moest ik altijd verplicht naar het slaapverwekkende Sky Radio luisteren.
Dat begon mij dus al snel te vervelen. Hetzelfde gevoel heb ik bij het beluisteren van The Heart of Chicago. Ik heb naast een aantal reguliere albums de compilaties Greatest Hits 1 en 2, If You Leave Me Now en The Very Best of Chicago (dus niet de 1996-versie). De laatste twee titels hebben dezelfde tracklist.
Chicago heeft op Columbia/CBS hun beste albums afgeleverd. Vooral die eerste dubbelaars zijn heel goed.

Een van de betere albums uit de Knuffelrock serie.

Met drie sterren ben ik nog vrij mild. Drie nummers (1,2 en 4) zijn nog heel aardige uit de de periode '76-'77. Soft weliswaar maar fraai melodieus. Voor het jaren '80 materiaal hoef je me niet wakker te maken. Hard to Say I'm Sorry en You're the Inspiration bedroeven me zeer. If She Would Have Been Faithful is een geslaagde AOR-song maar in niets te onderscheiden van een Foreigner bijvoorbeeld. Vocaal is het meestal nog wel in orde, de blazers (hun speciale kunstje) klinken in de jaren '80 alsof ze uit hetzelfde blikje te komen als de synthesizers. Vlak en steriel.

Beperkte verzamelaar van de groep die aanvankelijk Chicago Transit Authority heette. Tegen die groepsnaam kwam het stadsbestuur van Chicago in het geweer, omdat deze te veel leek op de naam van het gemeentelijk vervoersbedrijf.
De groep bestaat al sinds halverwege de jaren '60, maar de verzamelaar start pas in 1976 met het nummer "If you leave me now". Voor het tweede nummer op de CD "Baby what a big surprise" heeft men goed geluisterd naar het arrangement van "Penny Lane".
Daarnaast zijn er nummers aanwezig die (zeker in de EU) nooit een hit zijn geweest. Ze zouden bijna als 'fillers' beschouwd kunnen worden.

Geluidskwaliteit is goed tot zeer goed. De hoogdravende titel van de verzamelaar dekt de lading echter niet. Gezien de onvolledigheid van de compilatie kom ik niet verder dan een magere '3'.

...de kinderen hier thuis zijn ook nog niet te porren voor hun debuut...
Maar ik moet ondertussen toegeven dat ik Look Away op singeltje heb gescoord en ik toch wel een zwak voor dat nummer heb gekregen....