6
geplaatst: 23 januari 2021, 00:41 uur
Dit is een dierbare voor mij, een mijlpaaltje. Deze Japanse herriemakers associeer ik het sterkst met het moment dat ik buiten mijn veilige rockomfort-zone durfde te treden en ik heb daarna geen moment meer terug willen keren.
Voordat ze bij dit album aankwamen, hadden Boredoms al ruige en bizarre werken afgeleverd, vaak tegen het extreme aan. In de vroege dagen werd zo’n beetje elke traditionele songstructuur de deur gewezen, wat natuurlijk alleen maar bijdroeg aan de chaos. Op Super æ (ook geweldig!) werden voorzichtig wat meer structurele houvast aan de muziek toegevoegd en een jaar later, voor Vision Creation Newsun, leek het of de band besloot dat het tijd werd om hun excentrieke energie in één gefocuste bundel te vangen… en daar zijn ze absoluut in geslaagd.
Er hangt zo’n ongeëvenaarde elektrisch spanningsveld over dit album. Een omvangrijk force field die hoog aan de blauwe hemel zijn plaats opgeëist heeft en al vibrerend en knisperend om zich heen grijpt. De hoes vind ik ook zo treffend, het is muziek die met vlagen verblindend is.
De ritmes natuurlijk, oh die dynamische ritmes, de rode draad door dit album. Alsof de Duitse percussionisten uit de alom geprezen 70’s (kraut)rock bands door vlammende zwepen opgejaagd worden. Het samenspel van gitaren en synthesizers is ook fenomenaal, er zijn momenten op dit album waar de band een interdimensionaal gat lijkt open te trekken en daar de meest betoverende melodieën vandaan haalt. Melodieën die uit elkaar geplukt worden, om vervolgens weer heropgebouwd te worden. De uitgetrokken synths, de zachte vocalen, samples van vogel-geluiden, allemaal toevoegingen die zo goed het al bruisende karakter van dit album nóg meeslepender maken.
Het album is één lange build-up, waarbij de build-up ook gelijk de pay-off is. Veel lof voor dit album van mijn kant, maar deze haast spirituele tornado van Boredoms weet mij iedere luisterbeurt weer volledig van mijn sokken te blazen.
Voordat ze bij dit album aankwamen, hadden Boredoms al ruige en bizarre werken afgeleverd, vaak tegen het extreme aan. In de vroege dagen werd zo’n beetje elke traditionele songstructuur de deur gewezen, wat natuurlijk alleen maar bijdroeg aan de chaos. Op Super æ (ook geweldig!) werden voorzichtig wat meer structurele houvast aan de muziek toegevoegd en een jaar later, voor Vision Creation Newsun, leek het of de band besloot dat het tijd werd om hun excentrieke energie in één gefocuste bundel te vangen… en daar zijn ze absoluut in geslaagd.
Er hangt zo’n ongeëvenaarde elektrisch spanningsveld over dit album. Een omvangrijk force field die hoog aan de blauwe hemel zijn plaats opgeëist heeft en al vibrerend en knisperend om zich heen grijpt. De hoes vind ik ook zo treffend, het is muziek die met vlagen verblindend is.
De ritmes natuurlijk, oh die dynamische ritmes, de rode draad door dit album. Alsof de Duitse percussionisten uit de alom geprezen 70’s (kraut)rock bands door vlammende zwepen opgejaagd worden. Het samenspel van gitaren en synthesizers is ook fenomenaal, er zijn momenten op dit album waar de band een interdimensionaal gat lijkt open te trekken en daar de meest betoverende melodieën vandaan haalt. Melodieën die uit elkaar geplukt worden, om vervolgens weer heropgebouwd te worden. De uitgetrokken synths, de zachte vocalen, samples van vogel-geluiden, allemaal toevoegingen die zo goed het al bruisende karakter van dit album nóg meeslepender maken.
Het album is één lange build-up, waarbij de build-up ook gelijk de pay-off is. Veel lof voor dit album van mijn kant, maar deze haast spirituele tornado van Boredoms weet mij iedere luisterbeurt weer volledig van mijn sokken te blazen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.