Converter - Shock Front (1999)

Beetje laat, maar hier komt ie alsnog. Dit album maar weer es uit de kast gehaald. Shock Front is een soort van mix tussen industrial en noise, die af en toe net te lang aansleept, maar op andere momenten ook moeiteloos overtuigt.

"Conqueror" is in dat opzicht niet een al te beste opener. Lekker gedistorte samples, dat wel, maar de ritmes zijn wat droog en simpel, en het nummer draaft net te lang door. Lijkt een wat ruwe versie van een nummer dat op een Blade soundtrack kan staan. Ruig, maar niet edgy en daardoor misschien wat fake overkomend. "Shock Front" is al een stukje beter, vooral dat in het tweede deel. Intro is net weer iets te banaal, als er eindelijk wat ritmes bijgegooid worden wordt het nummer plots een heel stuk beter. "Cannibals" trekt duidelijk de noize kaart, en schuwt even alle ritmiek. Donkere, gedistorte waves die zich als electrisch geladen muziek voortbewegen, af en toe sissend en vonken gevend. Ook "Spirit Shield" lijdt aan een mindere intro, en weet zich ook pas echt goed te manifesteren in het tweede deel. "Coma" neigt wat meer naar de Frans/Belgische powernoise, met ietwat meer techno invloeden en een cleanere sound. Jammer dat het verder niet al te goed uitgewerkt is.

"Sacrifice" neigt weer wat meer naar de noize kant op, alleen ontbreekt hier weer een gepaste climax en wordt het einde van de track zelf redelijk chill. Beetje een anti-climax dus voor een noizy nummer. Beetje zelfde verhaal met "Memory". Nogal zoutloze noize. Echte (en enige) knaller is "Deadmen", maar dan wel een echt goeie. Lekkere voice sample, stevige waves, en die lekkere drops. "Denogginizer" begint weer wat flauw, maar weet halverwege wel een fantastisch stuk te plaatsen. Heerlijke bass, prachtige waves en echt lekker geklooi. Jammer genoeg is het laatste stuk weer van veel mindere kwaliteit, dus van een echte topper is niet echt sprake. "Sadist" is nog wel een leuke afsluiter, met geinige ritmes en chirpy distortion, zodat eigenlijk vooral het einde van het album bijblijft.

Al bij al toch wat een teleurstellend geheel, dat wel ruig lijkt, maar het deep down toch niet is, en daardoor niet echt overtuigend overkomt. Wat mij betreft wordt er geen goeie balans gevonden en komt het dikwijls nogal poserig en gekunsteld over. 2*, voor een goed einde, en enkele leuke stukken in het begin, maar heb al heel wat beter gehoord.