Bry is het type straatmuzikant/soloperformer die in zee gaat met een top producer, met name van veel acts waar ik niet zoveel mee heb, die bijna het hele album heeft ingespeeld. De vraag is dan van wie is dit album nu echt: Bry of de producer, Greg Wells?
Is dat erg? In dit geval nee, omdat 'Bry' een album is dat de zon niet even iets harder laat schijnen op dagen dat dat nodig is en alle andere dagen net even iets aangenamer maakt. Heel veel meer moet er niet achter gezocht worden. Op 'Bry' staan een aantal vrolijke popdeuntjes, een beperkt aantal singer-songwriter songs in hun kalere essentie en zelfs een nummer dat richting rock schuift (in een heel nette vorm). De meeste nummers hebben een fraaie omlijsting gekregen en een "extra" instrument dat opvalt door een mooie bijdrage, die de song apart zet van de voorgaande. Bry flirt voorzichtig met The Proclaimers en The Decemberists, om een paar referenties te noemen. Voeg daarbij de prettige zangstem van Bry en het luistert allemaal heel prettig weg.
Kortom, niets om heel enthousiast over te worden, maar wel vrolijk op de juiste momenten.
Het hele verhaal staat
hier op WoNo Magazine.