The Frames - The Cost (2006)

Zoals ze zelf zouden zeggen: fucking brilliant! Wat een CD.... In één woord geweldig, verheug me nu al op 21.11.
Hoogtepunten voor mij: People get ready (zo'n ouderwetse "laten we lekker naar een climax toewerken song" en The Cost zelf, briljant gewoon.

Je kunt de CD luisteren op de luisterpaal van 3voor12...
Het tweede en derde nummer (resp. "Falling slowly" en "People get ready") zijn op dit moment m'n favorieten. Wat zijn deze songs mooooooooi.

Dit album is indrdaad wat minder contrastrijk dan zijn voorganger, maar deze verstildere aanpak bevalt mij heel goed. Niet alleen het hoesje is van een prachtige schoonheid, dat geldt zeker ook voor de muziek (die mij af en toe aan Saybia doet denken). 4*.

Eerste kennismaking met de band (kende ze alleen van naam) maar wat voor één. Net de plaat gehoord op de luisterpaal en er staat geen enkel slecht nummer op. Straks nog eens beluisteren voor ik een oordeel geef, maar zal wel richting 4 of zelfs meer gaan. Prachtige, melancholische nummers en zeer goede zang. Ook de strijkers in sommige nummers zijn schitterend.

vooralsnog lang niet zo goed als Burn The Maps.. maar dat had ik ook wel verwacht.., die cd staat gewoon helemaal vol met knallers (happy, finally, underglass, locusts om er maar eens een paar te noemen) die ik op deze cd nog niet heb kunnen ontdekken.. waar Burn The Maps de volle mep krijgt moet deze het doen met een magere 3,5*

Helaas absoluut niet mijn ding dit afschuwelijk slechte schuurpapieren grunge zang die mij het plezier bij het beluisteren van deze cd volledig vergald,ook de muziek weet mij nog nauwelijks te raken (waarschijnlijk zal ik wel weer de enigste zijn)Voorlopig 2*

Zware kost dus?

Viking toch!

nee je bent niet de enigste deze muziek doet mij ook vrij weinig misschien dat ik er bij een tweede luisterbeurd positiever ben

Ietwat minder dan Burn The Maps, maar nog wel in de categorie 'briljant'.

Pff, wel een echte herfstplaat hoor met die melancholische zang (prachtige stem trouwens) en het zeer trage tempo.. Vind vooral de nummers in het begin erg mooi.. Daarna begint het toch allemaal wat op elkaar te lijken en verslapt mijn aandacht.
Meest toegankelijke nummer is overigens Sad Songs.

Ik hou het toch meer bij Burn The Maps denk ik..

De vonk wil maar niet overspringen.
Volgende album dan maar?

Ik kom net terug uit de Melkweg! Een woord "Geweldenaars". Ik heb vanavond meer emotie gezien dan bij Damien Rice, beter gitaarspel dan bij Kashmir, meer talent dan bij The Veils en zelfs meer humor dan bij Jim Carrey!

De zanger was top, gitaarspel was subliem en de drummer en de violist zetten de puntjes op de i. Super.

CD was goed, maar live zijn ze geweldig. Niet te vergelijken met elkaar.

En dat op dinsdagavond.....Finally!

Ze waren gisteravond inderdaad weer fantastisch!
Dit was de 5e keer dat ik ze live mee heb mogen maken, het blijven inderdaad geweldenaren op het podium!
Ik was er met m'n 2 kinderen die allebei een door alle leden gesigneerde poster hebben gekregen met tekening van Glen. Naast fantastische muzikanten zijn het ook gewoon aardige jongens. Ik ben 23.12 in ieder geval weer in Dublin!
Sorry voor deze concert recensie maar de CD had ik eerder al beoordeeld als briljant.

Concert in de Melkweg was idd geweldig; live komen ze 10 keer beter tot hun recht dan op cd....

Gelukkig voor jullie concertgangers, want de cd valt mij inderdaad vies tegen. Ik moet het helaas eens zijn met de NRC van de week: hier word je echt depressief van.

Hebben jouw kids even mazzel met zo een paps en/ of mams! Dit soort dingen heb ik (jammergenoeg) niet meegekregen in mijn jeugd. Dublin moet ik "een keertje" overslaan, maar kaartjes voor Paradiso heb ik. Ik zal opletten of ik dan een paar koters zie lopen.

P.s. Volgens mij heb ik jouw kids gezien in de Melkweg...

Na drie a vier luisterbeurten viel 'ie me nog tegen. Maar ondanks dat albums van The Frames doorgaans helaas klinken alsof je ze na drie luisterbeurten al kunt beoordelen, heb ik toch nog even doorgedraaid... Alle vooroordelen, luistermisverstanden, storende referentiekaders e.d. vallen na verloop van tijd weg, uitkijkstukjes worden in je geheugen geprent, eerst niet zo toegankelijke songs ondergaan een metamorfose van 'hmm, niet echt voor mij bedoeld' naar 'opgedragen aan mij persoonlijk?'...

Ik was er ook bij 21/11, was idd geweldig! Voor iedereen die de show heeft moeten missen: www.fabchannel.com.
Goed album dit, maar ik moet idd zeggen dat ik ze live een stuk beter vind dan op plaat. Minder deprimerend iig..

Wat een groeiplaat zeg. Eerste gevoel was, tja klinkt allemaal een beetje hetzelfde, rustig beginnen en dan exploderen. Toen heb ik de nummers een voor een laten passeren en allemaal even wonderschoon. Oude cd's erbij gepakt en de cd weer gedraaid en nu valt ie op zijn plaats (beetje zoals Coldplay dat ook had). Fitzcarraldo is nog altijd mijn favoriet, maar als ik eens rustig een moment heb om deze cd te kunnen luisteren is het een heerlijke ervaring. Deze cd is het waard om te laten groeien, groeien, groeien.

Net als van hun vorige plaat ben ik nu ook van deze plaat onder de indruk. Ik vind The Frames op zijn sterkst als ze somber, donker, spannend en groezelig zijn. The Cost heeft dat donkere, True is vooral emotioneel en spannend, People get ready heeft een mooie dramatische opbouw. Topnummers op een zeer goede plaat. Misschien is de verrassing eraf, want deze plaat ligt zeer in lijn met Burn the maps. Maar spannend blijft de muziek zeker.

Soort combi van dEUS, The Waterboys, The Veils, Soul Asylum en My latest novel

Voorlopig 4*

Optreden is idd leuk om terug te zien.
Vooral Fake.

The Cost valt mij zeker niet tegen. Lekker groeiplaatje, vind hem zelfs mooier dan Burn The Maps. Waarschijnlijk komt het vanwege de opname die hierop 'puur' gedaan is. Alles is in een keer opgenomen en men heeft daarna niet meer lopen rotzooien met schuifjes en dergelijke.
Grote favoriet hierop is voor mij Rise, niet alleen omdat het een betere uitvoering is dan die op The Roads Outgrown EP.

En live beter? Live zijn ze anders, Glen maakt er live vaak een mooi ontroerend feestje van. Zijn uitstraling mis je idd op plaat.
Maar een tip voor Nim is om als je ze live beter vindt Setlist eens te proberen.

Vanavond naar The Frames in de Botanique!

Goeie muziekanten hoor, zanger is ok, de teksten zullen ongetwijfeld zeer gevoelig zijn, maar waar het bij muziek toch in eerste instantie om draait is een mooie melodie en/of een fijne rif. Helaas, niet 1 gehoord. Dertien in een dozijn riedeltjes. Doet me een beetje denken aan Kane: ook zo'n puike band met een goeie gevoelvolle zanger maar zonder talent voor het schrijven van goeie liedjes.
Ben het met Migo eens dat Sad Songs het meest toegankelijk is, wat dat dan ook mag betekenen. Het was i.i.g. het enige nummer wat de aandacht even vast kon houden, maar ook Sad Songs vind ik niet meer dan middelmatig. Helaas dus.
Laat ik dan 'Burn the Maps' dan maar eens proberen....

Dik kippevel van de hysterische schreeuw op het einde van True. Niet normaal.

verder niet zo'n topper. Bad Bone is ook erg mooi (goeie inspiratiebron voor mijn eigen liedjes ) maar verder is de rest niet zo waanzinnig...

ik ga vanavond naar The Frames in de Tivoli... en ik heb heel erg hoge verwachtingen! ik vind ze op cd al briljant, live schijnen ze nog beter te zijn!

Was er ook bij in Tivoli.. Hehe ze waren wederom ijzersterk..
Wat jij Joost?

http://www.youtube.com/watch?v=CqONXv-oyS8

Om op je eerdere tip terug te komen, ik heb al wat nrs van Setlist en die vind ik idd vaak leuker dan de plaatopnamen. Vooral de oudere "klassiekers". De emotionele lading komt dan wat beter over idd en tis vaak wat steviger.

Wat The Cost betreft heb ik dat verschil "live"-"op plaat" wat minder groot. Wat mij betreft is dat voor the Frames een positieve ontwikkeling in de tijd ..

Jaja, het was weer prima de luxe!
Zie eerdere toelichting...

Gekocht na toevallige kennismaking met the frames via MuMu...ik was eigenlijk op zoek naar de naar het schijnt geweldige live-cd 'setlist', waarvan ik enkele nummertjes gedownload had ter verkenning (Revelate!!, Lay me down!!,...) maar vond hem niet in cd-winkel. Zag wel deze 'the cost' liggen in de aanbieding en wat op goed geluk aangeschaft. Eerste luisterbeurten zorgen voor de gewenning, vanaf dan is het ontdekken, genieten en samen openbloeien. Nog iets te vroeg voor een stem, maar die komt wel nog...

Het forum hier is al volgeklad met concert recensies maar het is terecht; ik zag ze een jaartje ofzo terug en het was echt een (gevoelig) feestje. Een belevenis.

Deze plaat maar weer uit de kast getrokken; de bladeren en regendruppels vallen ongenadig en vanonder hun capuchons en paraplu's kijken de mensen met droeve blikken op hun horloges; ja het is echt al zo donker om deze tijd. Mistroost is hier! Het medicijn? Een kop koffie, zak chocoladepepernoten en dan People Get Ready heel hard opzetten. Ja, daar wordt een mens gelukkig van.

Deze plaat is verder weer vergeven van mooi opgebouwde liedjes met Sad Songs als mijn persoonlijke favorietje. Misschien een iets mindere plaat dan Burn The Maps maar dit blijft een pure kwaliteitsband. Als ze nog eens deze kant opkomen sta ik weer lekker ergens achterin mee te wiegen...

3,5*.