Plastikman - Consumed (1998)

Erg vreemde plaat, simpele deuntjes die gevormd worden door enkel een bass die soms 11 minuten continu doorgaan. Het verveeld niet op de een of andere manier, maar erg spannend is het ook niet. Ik mis een opbouw naar een climax ofzo . Wat ik er van moet denken weet ik niet helemaal, hij heeft het voor elkaar gekregen dat ik heel het album heb afgeluisterd, wat zowat helemaal bestaat uit simpele bassdeuntjes. Maar echt goede muziek kan ik het niet noemen. 2,5*

Vooral de titeltrack is meesterlijk. Subliem album.

Minimaal tot op het bot, maar juist daarom erg meeslepend en sfeervol. De nonstop doormalende bass geeft op de achtergrond het tempo aan, terwijl er met sterke effecten een hoop prachtige waves en echoënde samples de tracks in- en uitzweven. Aanrader voor de liefhebbers van rustige, sfeervolle en minimale techno/electronica. Dikke 4*

zo'n beetje mijn eerste ervaring met minimal en ik weet niet of ik er goed aan heb gedaan met deze te beginnen , anyway, ik heb wat met techno en drum 'n bass dus dit kan er ook wel in, af en toe heb ik het gevoel dat ik nergens naar luister.

ik heb denk ik nog een te vaag beeld van het hele 'mnml', om hier echt wat van te zeggen

3*

zalige plaat van richie
met plastikman maakt hij de beste muziek naar mijn mening en met deze heeft hj zijn beste overall afgeleverd
zalige beats, mooie landscapes
elk kan er zijn eigen gevoel bij oproepen zo vind ik hem ideaal om op te warmen voor het uitgaan maar ook om te bij te chillen als je thuis terug thuiskomt
minimal!!
komt volgens mij naar 10 days off deze zomer......
enjoy

Dit vind ik nou erg toffe muziek. Dit genre vind ik over het algemeen wel erg fijn. Kunnen jullie mij een beetje wat klassiekers voorschotelen? Ik heb nog een lange zoektocht te gaan!

Neem hier eens een kijkje.

wat een klassieker! een van de weinige techno-albums waarbij een integrale luisterbeurt (dwz van nr 1 t/m laatst) toegevoegde waarde heeft, of nee: verplicht is!

Nog steeds een klassieker voor mij, dit kan ik veel meer apprecieren dan het vaak onduidelijke, arrogante gepiep en gekraak van een Aphex Twin om er een te noemen.
Hier zit tenminste lijn in, of ik kan die hier toch vinden.

Leuk, maar zo goed vind ik het ook weer niet. Valt de frank pas later of was het bij velen liefde op het eerste gezicht? 'k Zal het in ieder geval nog een paar luisterkansen geven voor ik mijn balans ga maken! (op het eerste zicht/gehoor kom ik niet verder dan een 2 of 2.5)

wow zeer diepe minimal techno op dit album. wat ik vooral zo gaaf vind is dat het zo langzaam is. wat het tot een nog intensere luister ervaring maakt. ik word al bijna fan van deze man

Dit gaat zoo diep!

En dan geef ik 3,5* Ik kan inmiddels vertellen dat Richie Hawtin voor mij dé dj bij uitstek is. Wat heeft die man fantastische dingen geproduceerd.

Dit is toch wel een hele fijne ontdekking, sfeervol en intens.

Het titelnummer is als een sluipmoordenaar. Wat een ongelooflijk vette track.

één van mijn lievelingsplaten. Ideaal om te studeren, reflecteren.

Lange tijd (alhoewel, relatief, een jaartje, gok ik) gezocht naar de juiste soort electronic, (techno dus alhier) en die, via een EP van Andy Stott en user Teunnis, dan uiteindelijk hier gevonden. Dat lome, hypnotiserende is wat ik zoek, want waar soortgelijken bij een veelvoud aan bliepjes me al gauw de pet te boven gaan, vind ik dit heerlijk. Minimal techno heet het beestje dus, mm, okay..

super. Een minimal techno plaat mag niet in mijn top 10 ontbreken

Dit werk staat op eenzame hoogte - dit grijpt mij bij de strot en laat me niet meer gaan. Hier is wat mij betreft dan ook niets meer aan toe te voegen. Of eigenlijk, om in de stijl te blijven: niets meer van af te halen. Persoonlijke favorieten: In Side en het titelnummer uiteraard.

Fantastisch, minimal zoals ik het wil horen, on par met zijn Closer.
Samen met The Field (OK iets andere minimal...) mijn favo's

Heel speciaal album in mijn collectie. Wist toen niet dat dit een project was van Richie Hawtin. Ik vind het raar dat dit project heel weinig bekendheid heeft. Of vergis ik mij hierin. ZIjn er nog aanraders in dit genre?

Closer heb ik jaren geleden eens geluisterd maar dat vond ik toen net wat te flets, heb het toen verder maar gelaten bij albums van Hawtin/Plastikman. Deze vorige nacht geprobeerd en dat was in een keer raak. Wat een continue spannende vette plaat is dit, ademt een soort desolate 90's Detroit sfeer uit.. maar uiteindelijk niet ruimte en tijd gebonden en vooral ontstijgend natuurlijk.
En holy shit die titeltrack.

Ik heb deze op drie lp's met langere versies van de nummers, alleen ontbreken er drie die wel op de cd staan. Moet toch ook nog eens de cd versie zien te krijgen. Toch klinken die bassen wel erg vet op vinyl, wat een diep album blijft dit toch, uniek in zijn soort.

Ik zie veel mensen dit minimal noemen, maar het is toch ook dub techno dit?

Eerlijk gezegd zou ik dit ook minimal noemen. Vind dit duidelijker abstrakter dan Yagya. Bepaald werk van Shed zou ik ook eerder als minimal dan als techno typeren. Bas gaat inderdaad heel diep.
Luister voor de grap naar ouder werk van Monolake of Fluxion - Vibrant Forms is onlangs opnieuw uitgebracht, op 4 * 12" - en dan kan je het verschil echt wel wel herkennen. Hier zit nauwelijks een 'beat' in.

Ik vind het ook zeker minimal, maar wel met veel dub techno invloeden.

Ik denk ook wel dat Hawtin naar Hongkong van Monolake heeft geluisterd, en naar andere Chain Reaction platen zoals die van Porter Ricks. En daar zitten gewoon beats in hoor, net als bij dit album.

Ik heb 'em gisteravond laat nog eens gedraaid van (fraai verpakte) cd; er zitten wel beats in, maar het is vrij - geen negatieve waardering bedoeld - monotoon. Aanduiding van genre is lang niet altijd duidelijk. Datzelfde type geluid vind je ook op bepaalde Ostgut-releases (Shed tracks) en die worden dan vaak als "techno" getypeerd. Las eerder op de dag een review van Fluxion - Vibrant Forms, dub-techno - in mijn ogen - en de reviewer typeerde dat album dan als "minimal".

Ik neem altijd als ik bij Kompakt of Hard Wax ben en ik stuit op een (opnieuw uitgebrachte) release van Basic Channel of Chain Reaction (simpele bruine kartonnen hoezen zonder opsmuk) die 12" mee. Fluxion is bijv opnieuw uitgebracht op fraaie 12" (transparant met zwarte vlekken).

Ontdekte bij toeval deze (Duitse) site - nog geen ervaring ermee - met een fijn aanbod: decks.de: Vinyl Shop

Ik vind het een pulserende beat, net als een treingeluid of heien van palen.

Ik heb trouwens vrij weinig met al die dubbel, 3 of 4 lp's, ook al heb ik deze er op, word helemaal gek van dat omdraaien en weer een andere er op leggen, ik raak zo helemaal uit de sfeer.

Dat eerste beaam ik - en dat tweede eigenlijk ook wel. "Plaatjes draaien" doe ik graag en dan leg ik altijd een stapeltje 12"s klaar (wel goed rekening houden met het toerental - 1 tracks is meestal 45 rpm, 2 tracks 33 rpm - die lange enkele tracks van Fluxion zijn ook 33 rpm).

Heb meerdere (vinyl) boxen van Earth (LTJ Bukem) - maar cd of stream draait idd prettiger.

De langzame beklemmende opbouwen van deze plaat vind ik ronduit geweldig. Met name het titelnummer is een pareltje!

Ultiem lomp industrial terreur met vleugjes dub en vooruit in de verte nog wat techno.. Tof Tof. Moet ik nog even wat vaker horen (sorry buren!)