Luther Vandross - Never Too Much (1981)

Volgens mij een heel veel gesampeld deuntje..."Never too much". "She's a superlady" is ook een lekker disco nummer. "A house is not a home" is een verdrietig maar wonderschoon nummer. Het is een mooie LP en dat met 7 liedjes. Maar 7 is wel een geluksnummer........

-3.5-

Luther bewijst hiermee zowel de uptempo nummers als ballades perfect te beheersen. Fijn debuut.

Jammer van A House Is Not A Home. Dit nummer vind ik echt buiten de boot vallen. Ook in de versie van Luther. Voor de rest kan ik geen slecht nummer ontdekken.

weet niet wat ik van deze muziek moet vinden. het is niet slecht maar het doet me niets.

3.0

Met de eerste LP van Luther Vandross was hij ineens iemand. dat vond ik toen apart omdat je dat idee helemaal niet hebt bij de man zonder gezicht, min of meer toevallig gast/sessiezanger bij twee nummers op het album van Change (toen al zwaar favoriet bij mij; mijn avatar komt er vandaan). Luther werd veel groter dan Change en dat was in mijn herinnering al vanaf dit eerste album.

Ik heb het destijds niet gekocht en eigenlijk weet ik het nog steeds niet of dat nu wel alsnog zou moeten. Zijn manier van zingen is best bijzonder: meer soul en meer op de voorgrond dan in die tijd wel gebruikelijk was. Hij zingt ook wel ´natural´, al is A House Is Not a Home kennelijk iets boven zijn macht. Maar de composities lijken toch wat snel gemaakt. I've Been Working lijkt zelfs wat geënt op de strakke sound en het wat ongemakkelijke ritme van Searchin´ van Change, en de andere nummers zijn toch wel wat niemendallerig. Uitzondering daarop is Super Lady , dat ook destijds als favoriete track (of single?) wel werd gedraaid. Super Lady is beter dan in mijn herinnering, Never Too Much vind ik juist minder. van Sugar & Spice weet ik niet niet meer of ik het al eens gehoord had.

Ik vind eigenlijk alle nummers bijzonder lekker. Diepgaand of baanbrekend is het niet, wel zijn de songs gewoon goed en poper gedaan. Ideaal voor de stem van Luther Vandross.

Eigenlijk precies wat ik ook van dit album vind. Gewoon lekkere muziek.

Bij A House is Not A Home gaat mijn cheesemeter behoorlijk in het rood, de rest van het album is goed tot erg sterk met het titelnummer als uitschieter.

De andere nummers vind ik anders ook erg cheesy, maar eigenlijk wel leuk! En tof om weer 'Never Too Much' te horen. Ik waan me weer in GTA Vice City.
En de bas in 'She's A Super Lady' is cool. De laatste 2 ballad nummers vind ik niks aan, terwijl de eerste 5 nummers erg vermakelijk zijn.

Het is bevreemdend dacht ik een tijdje geleden, hoe lang ik Luther Vandross, over het hoofd heb gezien. Onlangs speelde ik GTA Vice City nog eens uit, niet te beginnen over de tijd toen ik jonger was en gewoon rondliep in het spel. Ik heb het nu ook wel over een periode toen ik bijna alleen naar Flash FM luisterde en eigenlijk enkel Hip-Hop-albums kocht. Maar toch, Never Too Much viel amper (of gewoon niet) op tussen al die andere hitjes. Verder dacht ik ook dat 2Pac in het nummer Thugz Mansion eventjes kort verwees naar Luther Vandross. Sam Cooke aan de andere kant wordt wel eventjes in dat nummer opgebracht, die zou me dan later samen met Otis Redding introduceren in het Soul-genre. In 2005 denk ik ook kort iets vernomen te hebben over zijn dood, maar een nummer luisteren deed ik niet, het was simpelweg nog niet 'mijn muziek'. Intussen kwamen naast Sam Cooke en Otis Redding, ook Marvin Gaye, Al Green en anderen in de playlist terecht, Luther Vandross bleef uit. Totdat ik eens besloot om de GTA Vice City Radio Soundtrack te bekijken.

Never Too Much is één van die Soul-klassiekers die zo in het rijtje past van Let's Get It On en Let's Stay Together.

Oh, my love
A thousand kisses from you is never too much
I just don't wanna stop
Oh, my love
A million days in your arms is never too much
I just don't wanna stop

Wat een geweldige video heeft dat nummer ook Het klinkt allemaal zo klef, sentimenteel, overdreven lief, cliché en weet ik veel wat nog allemaal op het eerste zicht. Maar eens je hoort (en ziet) met wat voor expressie dit gezongen is lijkt het me toch moeilijk om hier niet voor te vallen.

Sugar And Spice (I Found Me A Girl) volgt erg goed op met wat meer snelheid en energie om zijn verliefdheid op een zeer treffende manier te uiten. Don't You Know That? is mijn tweede favoriete nummer; die vanzelfsprekendheid, toewijding, kracht wordt op een vooral intrigerende manier gebracht.

I got your love
You need to look no further
Don't you know that?

After my love
You'll never need another
Don't you know that?

Dan is er nog dat laatste couplet die het werkelijk perfect afmaakt.

I've Been Working en She's A Super Lady zijn de up-tempo nummers, wat in de stijl van het Rick James-oeuvre. Luther Vandross bewijst dat hij wat variatie kon brengen vol overtuiging. You Stopped Loving Me en A House is Not A Home tonen dan ook de andere zijde van liefde;

I climb the stairs and turn the key,
oh please be there
...

Wat me vooral opvalt is hoe goed de nummers eigenlijk in elkaar zitten. Eerst en vooral is Luther Vandross een briljante zanger die perfect meerdere stijlen (zang en tekst) beheerst. Ten tweede heb ik zelden instrumentals gehoord die zo goed passen bij een artiest. Tot slot is er de perfecte opbouw en samenhang met de achtergrond-zangeressen. Samen met de variatie aan tempo, sfeer en teksten is dit één van de compleetste albums die ik ken.

Bam! Weer een halfje erbij. De eerste 5 nummers zijn gewoon één groot feest. You Stopped Loving Me kan ik ook prima hebben. Het komt erop neer dat ik dit album slechts 1 matig nummer vind bevatten.