menu

Depeche Mode - Construction Time Again (1983)

mijn stem
3,52 (186)
186 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Mute

  1. Love, in Itself (4:29)
  2. More Than a Party (4:45)
  3. Pipeline (5:54)
  4. Everything Counts (4:20)
  5. Two Minute Warning (4:14)
  6. Shame (3:51)
  7. The Landscape Is Changing (4:49)
  8. Told You So (4:26)
  9. And Then... (4:35)
  10. Everything Counts [Reprise] (0:59)
  11. Get the Balance Right! * (3:17)
  12. The Great Outdoors! * (5:04)
  13. Work Hard * (4:23)
  14. Fools * (4:16)
  15. Get the Balance Right! [Combination Mix] * (8:00)
  16. Everything Counts (In Larger Amounts) * (7:22)
  17. Love, in Itself (.4) * (4:41)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 42:22 (1:19:25)
zoeken in:
avatar van lennon
3,5
laxus11 schreef:
Everything Counts blijft toch wel een van hun beste nummers


En tekstueel nog steeds actueel!

avatar van brajoapau
4,0
brajoapau (crew)
Het eerste album met Alan als volwaardig lid aan boord en hij heeft (in tegenstelling tot het vorige album) mede zeggenschap hoe het album qua sfeer moest gaan klinken .
Gareth Jones en Daniel Miller worden als producers aangesteld, en dat zullen ze hierna nog 2 maal doen.
Een grote stap vooruit qua sound, en donkerder dan hun vorige albums, en niet één skip nummer hier.
Anno 2013 voor sommige misschien wel wat een gedateerd geluid, maar het heeft de tand des tijds toch wel goed doorstaan naar mijn gevoel.

avatar van stoepkrijt
3,5
brajoapau schreef:
Het eerste album met Alan als volwaardig lid aan boord en hij heeft (in tegenstelling tot het vorige album) mede zeggenschap hoe het album qua sfeer moest gaan klinken .
Het valt me op dat Alan Wilder een aantal nummers van dit album heeft geschreven. Dat deed hij op de latere albums toch niet?

Dit album is stukken beter dan ik had durven hopen. Muzikaal klinkt het lang niet zo gedateerd als ik had verwacht (Ik heb voornamelijk Some Great Reward als referentiekader) en de synthesizers klinken behoorlijk fris. Ook tekstueel ben ik verrast. Deze teksten gaan echt ergens over, zijn erg betekenisvol. Ik heb wel het gevoel dat er nogal geforceerd naar maatschappijkritische onderwerpen is gezocht, maar het heeft gelukkig wel goede teksten opgeleverd.

avatar van brajoapau
4,0
brajoapau (crew)
stoepkrijt schreef:
Het valt me op dat Alan Wilder een aantal nummers van dit album heeft geschreven. Dat deed hij op de latere albums toch niet?


Klopt, Alan schreef de nummers "Two Minute Warning", "The Landscape Is Changing" en "Fools" voor dit album, alsook nog "The Great Outdoors!" en "Work Hard" in samenwerking met Martin.
Op Some Great Reward schreef hij de nummers "If You Want" en "In Your Memory".
En op Black Celebration schreef hij in samenwerking met Martin en Daniel Miller het nummer "Black Day", alsook nog het nummer "Christmas Island" in samenwerking met enkel Martin.
Dit is uit het hoofd, maar ik denk dat het wel correct is.
Vanaf het album Playing the Angel schrijft Dave ook nummers voor Depeche Mode, maar dat wist je uiteraard wel.

avatar van dazzler
4,0
Als je de uiterst interessante docu's bij de deluxe edities bekijkt,
zal je merken dat de rol van Alan Wilder bijzonder belangrijk was voor het succes van DM.

Alan was de enige, geschoolde muzikant in de groep
en op het zwaar onderschatte Construction Time Again schrijft hij een paar eigen songs.
Op Some Great Reward blijft hij als enige (de anderen vertrekken op vakantie) in de studio
om samen met Miller en Jones het album te arrangeren en af te mixen. Het fascineert hem.

Vanaf Black Celebration verdiept Wilder zich in het arrangeren van songs.
En vooral de succesalbums Music for the Masses en Violator dragen zijn stempel als arrangeur.
Hij droeg toen geen eigen songs meer aan, maar verfijnde het geluid van de songs die Gore schreef.
De typische DM sound uit die dagen is voor een groot stuk Wilders stille verdienste.

Songs of Faith & Devotion was voor Wilder een brug te ver.
De groep leed toen onder de kapsones van de opgeblazen rocksterren.
En het uitputtende sterrendom en touren deden hem besluiten de groep te verlaten.

Na Wilder werd het nooit meer hetzelfde met Depeche Mode, vind ik.
Ik hoop nog steeds dat hij ooit terugkeert voor een nieuwe plaat met z'n vieren.

avatar van brajoapau
4,0
brajoapau (crew)
dazzler schreef:
Na Wilder werd het nooit meer hetzelfde met Depeche Mode, vind ik.
Ik hoop nog steeds dat hij ooit terugkeert voor een nieuwe plaat met z'n vieren.


Hoewel ik er net zo over denk, zie ik dat eerlijk gezegd niet meer gebeuren.
Aanstaande zaterdag is het precies 18 jaar geleden dat hij besloot om uit de band te stappen, en de andere hebben sindsdien allang aangetoond dat ze ook zonder hem verder konden.
Misschien dat hij het kan opbrengen om ooit nog eens producer te worden voor een eventueel nieuwe
plaat als het hem gevraagd wordt, maar zelfs dat is misschien "wishful thinking".

avatar van DjFrankie
4,0
Prima album alleen pipeline vind ik minder geslaagd, verder prima tracks naast de singles vind ik The Landscape Is Changing erg goed.

avatar van sjoerd148
3,5
Depeche Mode ontwikkelt zich verder.
Betere arrangementen en de albums worden steeds consistenter.
Meer dynamiek in de tracks en zang overtuigender.

Jammer van de tekst op Landscape is changing (I don't care if you going nowhere), want qua structuur en arrangement zit nummer uitstekend in elkaar.
And then .... waardige aflsuiter.
Overigens geef ik de voorkeur aan de live versie (op bijvoorbeeld 101) van Everything Counts.

avatar van dazzler
4,0
sjoerd148 schreef:
Jammer van de tekst op Landscape is changing (I don't care if you going nowhere), want qua structuur en arrangement zit nummer uitstekend in elkaar.

Een nummer van Wilder die ook nog Two Minute Warning aandroeg
een paar single b-kanten uit die periode en If You Want op Some Great Reward.

Hij besefte al gauw dat songwriting zijn ding niet was,
en ging zich intensief toeleggen op het arrangeren van de songs.

Je moet de titels bij DM eens in de gaten houden:

Bij het vertrek van Vince Clarke: A Broken Frame.
Bij het toetreden van Alan Wilder: Constrution Time Again.

En de single die aan het album vooraf ging (de eerste waarop Wilder meedoet)
heette Get the Balance Right. En zo mag je Wilder beschouwen: de vierde poot van de stoel.

avatar van sjoerd148
3,5
dazzler schreef:
Je moet de titels bij DM eens in de gaten houden

Interessante post dazzler. Zo had ik het nog niet bekeken.
Toch wel de 'mastermind' achter de grootste DM successen.

Overigens heeft Wilder nog bijgedragen aan Remixes 2011 album.

avatar van frolunda
3,0
Goed album met de fantastische single Everything counts,Two minute warning en The Landscape is changing als hoogtepunten.De weg naar muzikale volwassenheid werd met dit album definitief ingezet.Daarna werd het (voor het grootste gedeelte) nog beter.

avatar van deric raven
3,0
Ik heb dit album, maar dan in een goedkope HEMA variant.
Daar heet hij Shame, en de volgorde van de nummers is anders.
Dus eigenlijk niet helemaal hetzefde.
Misschien dat ik deze daarom wat minder vind, maar vandaag gooi ik alles flink door elkaar, waardoor ik de orginele volgorde aan kan houden.
Heeft dit een ander effect?
Jazeker.
Alan Wilder is nu toe getreden als nieuw lid, en Construction Time Again is een logisch vervolg op A Broken Frame.
Dat was een herfstalbum met de nodige verwijzingen naar de natuur.
Hier krijg je het verval.
Zure regen, toename van fabrieken, en een meer kapitalistisch geheel, waarbij alles voor geld te koop is.
Meer percussie, gejaagder en dreigender.
Iets wat een vervolg zal krijgen in het nog sterkere Some Great Reward.
De aftakeling is begonnen.
Tijd om iets nieuws op te bouwen.
De LEGO blokjes liggen er al.

avatar van Robertus
4,0
Alweer een fijn album van Depeche Mode. Nog géén klassieker á la Black Celebration of Violator, maar wel eentje die ik heel graag opzet en die (in tegenstelling tot bovengenoemde) niet zo veel inluistertijd van me vergde.

Dat kan ik overigens makkelijk verklaren aan de hand van de typische begin eihties-sound en sfeer die dit album en haar wat mij betreft net zo lekkere zusje Some Great Reward herbergt. Sommigen vinden het gedateerd, voor mij is het een warm bad. Trouwens, als we het toch over wel of niet gedateerd hebben: Inhoudelijk is de geweldige single Everything Counts natuurlijk alles behalve gedateerd en geeft het net zo scherp de problemen van toen als die van nu weer. Het eeuwige probleem van de Mensheid: Hebzucht en de wil tot Macht. Amen.

Nu weer terug naar de muziek. Behalve eighties sounds hoor ik in dit album ook behoorlijk veel West Berlijn, Koude Oorlog en relatief veel gedans op de vulkaan. More Than A Party is de meest rauwe DM-track die ik tot nu toe gehoord heb, los van de gitaaruitbarstingen die vanaf SOFAD hun intrede deden. (ik chargeer wat). Met zijn hyperactieve pulserende bas en omineuze synthaccenten, aangevuld met de bariton van Dave is dit ronduit hypnotisch en ietwat neurotisch. Maar laat ik daar nou net van houden! De lyrics ontgaan me echter een beetje, maar dat deert niet. Lijkt ook wel een zusje van Something To Do van SGW; dezelfde claustrofobische sfeer, alleen heeft de laatste wel een duidelijkere inhoud.

West Berlijn is trouwens geen toeval. Zowel dit album als Some Great Reward werden geboren in dezelfde studio als waar David Bowie zijn Berlijn trilogie inblikte. Ik hoor dezelfde kille sound die erg goed bij de inhoud en de tijdsgeest past. Ik zie deze twee albums dan ook als DM's eigen Berlijn periode; aan het begin van een grootse start van een grootse carrière.

De meeste songs hier zijn goed tot zeer goed, behalve Shame, maar misschien moet die nog op me inwerken. Pipeline zou een klassieker kunnen zijn, wanner hij ingekort werd. Muzikaal is er verder nog genoeg te snoepen, mede dankzij de intrede van Alan WIlder, die ook twee songs schreef. Zijn songs zijn een beetje vreemd, maar erg lekker, vooral het spookachtige coda van The Landschape Is Changing, met die industrial sounds. Het lijkt hier en daar ook stiekem een ode aan Kraftwerk (TEE). Je zou voor de gein Kraftwerks Trans Europa Express, Simple Minds's Celebrate en deze eens naast elkaar luisteren, dan begrijp je wat ik bedoel. Wie is er niet groot geworden met het eren van die Duitsers (zonder er afbreuk aan te doen)!

DM is spelenderwijs op zoek naar een eigen sound en doet dat met verve. Met Love, In Itself, More Than A Party, Everything Counts en Told You So aan klassiekers wederom geen gebrek.
Een redelijk conservatieve vier sterren krijgt hij van mij, simpelweg omdat de lyrics, los van Everything Counts, later in hun carriere nog wat potenter werden.

(Jammer btw dat de single Get The Balance Right hier officieel niet op staat, zou denk ik goed in het geheel passen)

Met de opvolger kwamen de hits en de door Martin Gore gezongen ballads om de hoek kijken. Die zal ik binnenkort ook bespreken, maar ik kan verklappen dat die van mij eveneens vier sterren gekregen heeft.

avatar van Robertus
4,0
Gezien het aantal reacties op mijn schrijven is dit duidelijk de minder populaire kant van DM. Toch heb ik een zwak voor dit album, zo fris en enthousiast als het allemaal klinkt. En zoiets als Pipeline, dat hoor je toch nergens meer? Die song groeit nog steeds...

Over Everything Counts is iedereen het wel eens, maar Told You So is wat mij beteft ook een klassieker zonder weerga, wat een simpele, maar zo treffende synthmelodie waar je de hele dag mee in je hoofd rondloopt. Die had van mij nog gerust 10 minuten door mogen gaan..

Niets meer en minder dan een heel verslavend speelkwartier in de studio! Ben oprecht blij dat ik deze ook een kans heb gegeven, onderschat album wat mij betreft.

avatar van orbit
3,5
Tsja, dat staat los van jouw schrijven hoor.. kon je ook aan de gemiddelde scores van de albums afleiden. En die beginperiode van DM is gewoon een beetje wisselvallig, er staan zeker een aantal prachtige nummers op.

avatar van Robertus
4,0
Tja, die beginperiode. Van Speak and Spell ken ik alleen de singles en die zijn leuk, maar niet bijzonder. A Broken Frame heeft Leave In Silence, dat met kop en schouders boven de rest uitstaat en daarmee is dat album wisselvalliger dan deze. Wat wel erg opvalt is het enthousiasme van dit album tegenover het wat verstilde karakter van ABF, maar dat klinkt dan weer erg logisch als je het bandverhaal erbij haalt met de wissel Clarke/Gore en later de toevoeging van Wilder, die meteen wat Spaanse pepers over die onschuldige DM-sound gooide.

Even over die hoes: Misschien ligt het aan mij, maar in plaats van dat hij naar boven klimt, lijkt die bergbeklimmer eerder af te dalen....

avatar van lennon
3,5
Na het vertrek van Vince Clarke was DM officieel een 3 mans formatie op het tweede album. Bij dit album werd daar Alan Wilder weer aan toegevoegd. Een zeer essentiële toevoeging zou blijken in het vervolg bestaan van de band. Hij zou een redelijk stempel gaan drukken op de sound die de band zo enorm populair maakte. Ook op dit album liet hij zich al gelden met 2 songs op dit album.

1.Love, in Itself (4:29)
De sound van de band maakt een evolutie door in hoog tempo. Het eerste nummer van dit album maakt dat wel duidelijk. Synths voeren uiteraard de boventoon, maar ik hoor zelfs een akoestische gitaar in het nummer. In plaats van huppel muziek (wat op vooral het eerste album te horen was) is de sfeer van de nummers duister en donker geworden. Dat doet de band erg veel goed. Lekkere opener.

2.More Than a Party (4:45)
Een De meest rechtse toetsen van het keyboard maken overuren op dit nummer. Zware tonen, een snelle beat, een overspannen synth maken dit een zenuwen nummer. Dat laatste werkt echt zo op mijn gevoel. Het luistert daarom niet lekker weg, en het nummer duurt nog bijna 5 minuten ook. De versnelling aan het eind heeft ook iets positiefs: het leidt het einde van de song in.

3.Pipeline (5:54)
Een industriële sound. Dat is interessant, en past mooi bij de titel van het album. Weer die lekekre donkere sfeer. Gore neemt de vocalen voor zijn rekening, en dat hoor ik altijd graag. Op de achtergrond zijn leuke geluidjes te horen (stuiterende pingpong bal bijvoorbeeld) het is een intrigerend nummer. Zeer traag, maar dat jasje past het nummer precies goed!

4.Everything Counts (4:20)
De bekendste song van de plaat, en een zeer knappe single. Mooi vocaal samenspel tussen Gahan en Gore. Een nummer over corruptie en inhalige mensen. De melodie is vrolijker dan de inhoud, maar wel heel erg mooi. Deze sound was de inleiding naar de Depeche Mode die zich zou uitvouwen als de band in de hitparades. Poppy songs, met toch een mooie DM sfeer erover heen gegoten.

5.Two Minute Warning (4:14)
Een Wilder compositie. Vooral Gahan's zang vind ik erg mooi. Het is qua geluid een song die wat terug gaat naar de vorige plaat. Ook hier heeft de drum een handig industriële sound mee gekregen, zodat het mooi in de plaat past. Halverwege hoor ik een geluid wat me doet denken aan het intro van Money van George Michael - Faith (1987). Of het enige link heeft, of puur toeval is weet ik niet, maar het viel me op.

6.Shame (3:51)
De bouw geluiden zetten zich voort op dit nummer. Geen zware drums, maar een bas sound die het nummer leidt. Weer vocalen voor Gahan en Gore, dat is een mooie combinatie.

7.The Landscape Is Changing (4:49)
De tweede Wilder compositie op dit album. Grappig dat je zijn handtekening meteen kan horen op de twee songs die hij bijdroeg. Het ligt goed in het gehoor, en zijn gewoon goede tracks.

8.Told You So (4:26)
Een nerveus intro wat gelukkig snel verdwijnt en overloopt in een zeer prettig DM nummer. Niet een hoogstaand nummer, maar het is muzikaal wel erg aanstekelijk, dus blijft het in je hoofd hangen.

9.And Then... (4:35)
Ook hier de geluiden uit de industrie, aangevuld met een mooie zware baslijn. De akoestische gitaar is weer opgepakt. Dat had op dit album wel wat meer gemogen wat mij betreft. Het staat mooi in die plastice nummers. Tears for Fears deed dat op de Hurting ook, en dat werd ook alom gewaardeerd. De song heeft een mooie rust over zich heen hangen, en sluit het album af op een waardige manier. Er blijft een goed gevoel hangen.

Het album sluit af met een reprise van Everything counts (niet vernoemd op de lp versie) maar dan in de Mario Bros versie. Gore zingt nog een deuntje, en dan daalt hij af in de edit...

Het is mooi om te horen hoe snel de band zich heeft ontwikkeld vanaf het eerste album. Het 3e album klinkt zoveel meer volwassen dan het debuut. Het tweede album was al een mooie aanloop naar deze fase toe. Mooi om te horen hoe ze samples gebruiken van industriële geluiden om de album titel kracht bij te zetten. Gahan ontwikkelt zich tot een charismatisch frontman, en Gore tot een sterke songwriter. De toevoeging van Wilder was de juiste. Hierna ging het erg hard met de band, en zouden ze een grote naam opbouwen, zowel op plaat als live. Alleen ons kikkerlandje heeft er nooit erg in geloofd op één of andere vage manier.

3,5 sterren voor dit lekkere vroege 80's album van DM!

Robertus schreef:


Even over die hoes: Misschien ligt het aan mij, maar in plaats van dat hij naar boven klimt, lijkt die bergbeklimmer eerder af te dalen....


Waar maak jij uit op dat dit een bergbeklimmer is? Lijkt me meer een ijzersmid of iets dergelijks. Wat hij op die berg doet is me overigens niet duidelijk

avatar van dazzler
4,0
lennon schreef:
Wat hij op die berg doet is me overigens niet duidelijk

Hij hakt een nieuw geluidsdecor uit de rotsen.
Van de natuur (de jeugdjaren) naar de stad (het volwassen leven).

Tussen A Broken Frame en Some Great Reward ligt Construction Time Again.
Het gebroken evenwicht herstellen en daarna loon naar werken (in de hitparade).

Ik weet wel, het is mijn stokpaardje dat leggen van betekenissen in titels en hoezen.

Mooie beschrijving alweer, Lennon.

Trouwens.. de sikkel (album 2), de hamer (album 3) en de fabriekstoren (album 4)
vind je samen met een ketting (album 1?) terug op de hoes van de eerste singles collectie.

avatar van deric raven
3,0
De ketting; Master and Servant??

avatar van dazzler
4,0
deric raven schreef:
De ketting; Master and Servant??

Daar dacht ik ook al aan, maar daar zit dus het probleem.
Op die manier verwijzen twee van de vier symbolen naar het 4de album.
En geen enkele naar het 1ste album.

Een gemist kans om de vier albums in de symboliek op te nemen.

avatar van Robertus
4,0
Volgens de symboliek zou de afwezigheid van verwijzing naar het eerste album kunnen duiden op distantie. Uit Gore's oogpunt kan ik me er iets bij voorstellen: Toen was hij nog grotendeels in dienst van Vince Clarke. Vanaf A Broken Frame had Gore de touwtjes in handen...

lennon schreef:


2.More Than a Party (4:45)
Een De meest rechtse toetsen van het keyboard maken overuren op dit nummer. Zware tonen, een snelle beat, een overspannen synth maken dit een zenuwen nummer. Dat laatste werkt echt zo op mijn gevoel. Het luistert daarom niet lekker weg, en het nummer duurt nog bijna 5 minuten ook. De versnelling aan het eind heeft ook iets positiefs: het leidt het einde van de song in.



Ik vermoed dat je juist de linker toetsen bedoelt (lage tonen)? Inderdaad een zenuwachtig nummer, maar daarom voor mij ook zo onweerstaanbaar. Maar ook een beetje vreemd, het klinkt als punk op synthesizers....

Waar maak jij uit op dat dit een bergbeklimmer is? Lijkt me meer een ijzersmid of iets dergelijks. Wat hij op die berg doet is me overigens niet duidelijk


Ik weet niet. Dat dacht ik, of ik meende het ergens gelezen te hebben. Maar de ijzersmid is wel een stuk logischer in dit geval. Maar nu weten we nog niet wat hij daar deed....

avatar van dazzler
4,0
Robertus schreef:
Maar de ijzersmid is wel een stuk logischer in dit geval. Maar nu weten we nog niet wat hij daar deed....

Een en ander wordt uitgelegd in de docu bij de deluxe editie.
Het waarom ontsnapt me nu.

Het is wel zo dat de foto echt op een bergtop genomen is en niet gefotoshopt *.
De sloophamer hadden ze mee in hun bagage en zorgde voor problemen op de luchthaven.

* edit: de goede verstaander begrijpt dat ik met het woord "fotoshoppen"
bedoel dat de foto van de man met de hamer niet op een foto van een berglandschap is geplakt.

dazzler schreef:
Het is wel zo dat de foto echt op een bergtop genomen is en niet gefotoshopt.
De sloophamer hadden ze mee in hun bagage en zorgde voor problemen op de luchthaven.


Dat eerste zou een zeer fraai anachronisme zijn geweest: in eerste instantie zou je geneigd zijn die software te koppelen aan de eerste digitale camera's voor consumenten (uit 2001 - 1 MB-beelden), maar de eerste release van photoshop stamt uit 1990.

Heb de docu (nog) niet bekeken, maar imo is, de hoes zoals wel vaker - Ultravox, New Order, Franz Ferdinand, Queen o.a. - geïnspireerd door beeldmateriaal (modernisme) uit het interbellum. Bij DM gaat het om inspiratie uit het zgn Socialistisch Realisme (denk bijv vroege werk Malevich). In die ideologie moest het verwerpelijke, decadente dadaïsme en surrealisme worden gecounterd met maatschappelijk relevante kunst beelden van hen die zorg zouden dragen voor de nieuwe maatschappij, de arbeiders, landwerkers etc. Hoes 2 en 3 zijn daar rechtstreeks mee te linken; die van 2 zeker met een 'contructivistisch' - met een socialistisch relaistisch thema - schilderij van Malevich dat in het Stedelijk hangt.

avatar van Robertus
4,0
Dan heb je nog bij hoes 2 de donkere wolken die boven het schouwspel hangen. Bij hoes 3 is dat een heldere blauwe lucht. Ikzelf heb dan weer de neiging dat te linken aan het onzekere gevoel rondom A Broken Frame tegenover hernieuwd optimisme op Construction Time Again.

In deze tijd scheen DM sowieso een wat progressief/ socialistische inslag te hebben, getuige de songs Pipeline, Everything Counts, The Landscape Is Changing en (in mindere mate) Told You So. Dat haal ik onder andere uit de docu (die ik niet in bezit heb, maar van youtube heb bekeken) en ook gewoon uit de teksten zelf.

avatar van lennon
3,5
Ik ga die docu maar eens uit de cd pakken en opnieuw bekijken. Interessant

avatar van dazzler
4,0
Robertus schreef:
In deze tijd scheen DM sowieso een wat progressief/ socialistische inslag te hebben,

Je vindt die inslag ook bij albums van tijdgenoten, zowel in de teksten als in het hoesontwerp.

Big Country - Steeltown (1984)
China Crisis - Working with Fire and Steel (1983)

Basildon is een industriestad(je), waar in de 60s en 70s i.t.t. Londen niet zoveel gebeurde. Zou je een NL vergelijking moeten maken zou ik zeggen IJmuiden (Basildon) vs Amsterdam (Londen).

avatar van Robertus
4,0
Interessant, dazzler. Ik zou bijna zeggen, in die tijd stonden groepen nog ergens voor, namelijk collectieve idealen. Het ligt natuurlijk iets genuanceerder, maar tegenwoordig is het volgens mij toch meer individualisme en/of escapisme. Maar nu ga ik eigenlijk off topic....

avatar van Robertus
4,0
Mjuman schreef:
Basildon is een industriestad(je), waar in de 60s en 70s i.t.t. Londen niet zoveel gebeurde. Zou je een NL vergelijking moeten maken zou ik zeggen IJmuiden (Basildon) vs Amsterdam (Londen).


Wellicht een wat minder ver gezochte verklaring inderdaad...

avatar van steve harris
4,0
laxus11 schreef:
Everything Counts blijft toch wel een van hun beste nummers
Everything counts is van uitzonderlijke klasse, het blijft mijn favo depeche mode nummer

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Hoewel niet direct tot uitdrukking gebracht in de waardering, vind ik dit album een fractie beter dan zijn voorganger.
Een vriend van me met een uitgesproken afkeer van Depeche Mode noemt deze muziek geringschattend potten en pannenmuziek!!
De opener Love In Itself & More Than A Party zijn direct dik in orde, de vaart wordt er daarna uitgehaald met het wat industrieel klinkende Pipeline, het duurt wat te lang maar ik heb het nummer met allerlei achtergrondgeluiden ( ping pong balletjes ! ) altijd wel kunnen waarderen.
Everything Counts is en blijft een geweldig nummer.
Ook de rest van het album is sterk met nog een apart vermelding voor het fraaie The Landscape Is Changing.
De teksten handelend over hebzucht ( Everyhing Counts ) en milieu ( The Landscape Is Changing ) zijn sterk en actueel.
Fraai album!

avatar van goldendream
2,5
Het derde album van DM vind ik voorlopig het zwakste. De twee singles zijn duidelijk de beste nummers. Ook 'The Landscape Is Changing' en 'Told You So' zijn degelijke nummers. De rest vind ik eerder matig. De hoes is opnieuw sterk.

2.5 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 22:24 uur

geplaatst: vandaag om 22:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.