Van Morrison - The Healing Game (1997)

Tja, en toen bleef het drie jaren stil op MuMe...
Twee berichten bij Van Morrison? Dat geeft aan dat de muziekliefhebber aan deze voorbij is gegaan. Het is de vraag of dat terecht is.
Op de hoes afgaan is niet verstandig bij The Healing Game. Die zonnebril en die zwartwit-foto's maken hem nog chagrijniger dan gewoonlijk. Hier lijkt het alsof er een zakkenvullertje is gemaakt. Dat je dan denkt: Hij had na No Guru ('84) moeten stoppen, net als de Stones dat al na 1978 hadden moeten doen.
Maar na beluistering constateer ik dat het om één van zijn beteren gaat. Een gloedvol soulgeluid met een jazzy inslag - Van relaxed! Het komt qua gevoel dus zelfs in de buurt van Moondance...
Maar ook het gevoel dat hij meent wat hij zingt komt goed over, in bijvoorbeeld de titelsong - en had The Piper At The Gates Of Dawn ook niet op Veedon Fleece kunnen staan?
Ja, en toch is het geen herhalingsoefening. Morrison relativeert zichzelf behoorlijk in It Once Was My Life - zelfspot is een zeldzaamheid binnen het oeuvre. En de band die hier meedoet? Die is absoluut top! Dan klonken bepaalde meesterwerken uit de jaren zeventig qua speelgemak wel minder, zoals op Saint Dominic's Preview. En dat terwijl The Healing Game zich wat de lyriek betreft zich goed met dat album kan meten. Kortom een prachtplaat!

Sinds ik het laatste jaar de albums uit Van's (algemeen aangenomen) mindere periode 1993-2006 ben gaan draaien is mijn mening drastisch veranderd. Niet dat ik albums, zoals dit The Healing Game, even goed vind als zijn meesterwerken uit de jaren zeventig en de eerste helft van de jaren tachtig.

Nee, dat niet. Maar ik merk wél dat ik het laatste jaar veel vaker zijn 'mindere' albums draai dan zijn algemeen erkende klassiekers. Vreemd, want over het algemeen werkt dat bij juist andersom en grijp ik meestal terug naar de klassiekers van een band/artiest.

Wat dit album betreft: er staat toch wel een fors aantal erg fraaie songs op!

met "Enlightenment" en "Back on Top" 1 van zijn beste albums uit de 90'er jaren. een heerlijke, energieke sound op dit album met 10 zonder uitzondering sterke nummers voornamelijk gevuld met r&b, blues, soul en een vleugje jazz. waar op zijn latere albums soms teveel matige, doorsnee r&b nummers staan, vind ik de r&b nummers op dit album lekker rauw en bezield klinken en zeer genietbaar, wellicht ook door de minder gepolijste productie.

up-tempo nummers als de geweldige opener "Rough God Goes Riding" met heerlijke saxen van Leo Green en Pee Wee Ellis en fraaie backing vocals van Brian Kennedy en Katie Kissoon, en het bevlogen "Burning Ground" met wederom een geweldige blazerssectie, worden afgewisseld met fraaie ballads als "Waiting Game" en "Sometimes We Cry", dat in de duet versie met Tom Jones een bescheiden hitje werd.

op het ingetogen "Piper at the Gates of Dawn" zijn de "Celtic folk" invloeden niet ver weg met de bijdragen van wijlen Paddy Moloney (The Chieftains) op Uileann pipes en whistles, de dobro van Peter O'Hanlon en de piano van de Ierse componist Phil Coulter. samen met "It Once Was My Life" dat qua zang, melodie en met name het koortje iets weg heeft van de klassieker "Under the Boardwalk" 1 van de hoogtepunten op dit album. het album wordt zeer fraai afgesloten met het bezield gespeelde en gezongen "The Healing Game".

het heilige vuur en de passie zijn volop aanwezig op dit album. wat mij betreft Top 15 materiaal.

een leuk detail is dat Van Morrison op de hoes staat afgebeeld samen met de Amerikaanse sessiemuzikant Haji Ahkba, die o.a. onder de naam George Dickerson in de band van James Brown speelde, destijds in Dublin rond zwierf en via/via bij de sessies van dit album betrokken raakte. de man speelde flugelhorn op diverse tracks.

de in dit geval omvangrijke 3-disc deluxe edition uit 2019 van dit album (veel van zijn re-issues waren erg karig met nieuw materiaal) ken ik niet. deze bestaat uit:
disc 1 de originele opnames met een paar outtakes en een live opname van o.a. "Saint Dominics Preview"
disc 2 nummers van sessies, alternatieve versies en samenwerkingen met o.a. John Lee Hooker, Carl Perkins en Lonnie Donegan.
disc 3 registratie van een live optreden in Montreux (1997)

"Look at What the Good People Done" en "At the End of the Day" van disc 1 verschenen als de b-side van de singles van dit album "The Healing Game" en "Rough God Goes Riding"

Album werd geproduceerd door Van Morrison
Recorded at Westland Studios, Dublin & Windmill Lane Studios, Dublin
All songs written by Van Morrison