Ras Kass - Soul on Ice (1996)

Lucky Bastard!!!

Ik kon het zelf ook niet geloven
al helemaal toen ze ook nog Black moon - enta da stage, smiff n wessun - dah shinin en lost boyz - legal drug money hadden
maar okee helemaal off topic dit

SOUL ON ICE

Dat het jaar 1996 productioneel donker klonk bewees niet alleen Mobb Deep met hun derde release Hell On Earth. Aan de overkant lag een controversieel album klaar dat zijn naam eer zal aan doen. Het album genaamd Soul on Ice is een album van de toen 23 jarige rapper Ras Kass dat is vernoemd naar een boek van ex-black panther Eldridge Cleaver. Dat Ras Kass wel meer boeken las komt duidelijk naar voren in zijn teksten. Het album werd gereleased bij Priority dezelfde label dat weigerd om twee albums uit te brengen.

Hoewel het ongewoon was voor een westcoast rapper had hij geen producties die typerend waren voor zijn afkomst. Ras Kass koos voor een typische New York stijl van produceren. Dit resulteerde in een donkere en sfeervolle producties wat name een koude kille sfeer oproept. De teksten op dit album variëren van bragen tot storytelling. Ras Kass heeft een stem dat het beste vergelijkbaar is met die van O.C. (van D.I.T.C.). Op veel nummer kiest hij er voor om agressief en snel te rappen. Dit wisselt hij af met een rustiger en veel vreedzamere flow wanneer het nummer laidback is.

Het album begint met een brag 'n boast nummer waar religie als centraal onderwerp word genomen, met dergelijke punchlines als voorbeeld: "Drinking the blood of Jesus Christ and pissing holy water/ No QUESTION who can come cleaner". Dat zijn teksten buiten de punchlines om zwaar op de maag kunnen liggen komt onderandere door het nummer Nature of Threath. In dit nummer verteld Ras Kass de geschiedenis vanuit een afro centristische perspectief. De inhoud van dit nummer is al een discussie op zich want in dit circa 7 minuten durende geschiedenisles word van alles gezegd dat geacht word als feit. Of alles wat hij zegt correct is, is een tweede want een track maken als deze is al op zich een applaus waard.

Dat men tegenwoordig de muziek industrie bekritiseerd werd al een decennium eerder gedaan door Ras Kass op het nummer Reelishymn. Vooral met de zin "Make a radio hit, headz criticize it/Underground classic, nobody buys it" word dit benadrukt. Hij is er al gelijk bewust van dat zijn album niet veel zal verkopen. In de intro van Sonset wordt al snel duidelijk dat Ras Kass zich niets aantrekt van het West/East Coast conclift. In die tijd was er veel frustratie bij westcoast rappers omdat zij zich niet serieus voelde genomen door New York rappers omdat Hiphop eenmaal uit New York kwam. Ras Kass antwoord hier op met "So why it matter where rap started/If I wanted to hear from an asshole I would have farted/I'm a West Coast artist.". Over het gehele album verwerkt Ras Kass zelfspot met maatschappelijke kritiek. Zo ook in het nummer Ordo Abchao (Order out chaos) hierin staan "conspiracy theories" centraal. De beat komt het meest dichtbij bij het vriespunt door de koude overheersende sfeer.

De algemene zwakte van het album ligt vooral bij de productie die soms aan de wat aan magere kant is. Het album is daarbij niet toegankelijk voor de meeste luisteraars met name degene die nooit naar het genre luistert. Maar als je dit voor lief neemt heeft dit album zoveel meer te bieden. Tekstueel is dit album interessant en van een hoog niveau. Ras Kass weet een perfecte balans te vinden tussen het maken van punchlines, wordplay zonder zijn geloofwaardigheid te verliezen. Daarbij is het op zijn minst opzienbarend te noemen als je realiseert dat Ras Kass nog maar 23 jaar was ter tijden van de release. Maar of de huidige Ras Kass ooit nog terug keert naar dit niveau is te betwijfelen. Mocht dat toch ooit gebeuren dan is er een album om naar uit te kijken. Tot die tijd hebben we gelukkig nog deze ijskoude klassieker, dat helaas onterecht is ondergesneeuwd door de menigte.

Ik vind dat de Diamond D remix van Soul On Ice legendarisch goed is gelukt. Ras Kass gaat perfect over die productie heen met zijn vlijmscherpe teksten.

Ja ja ik heb eindelijk vandaag mijn origineel exemplaar van Soul on Ice in ontvangst genomen a langen tijden er naar te hebben gewenst. Het was tevens nog voor een prikkie ook. ³

Als je een analogie trekt met woorden als 'raspaard' en 'rasamsterdammer' is 'Ras Kass' nog altijd geen dijenkletser...

Ik mag graag aan een analogie trekken.

Stond een analoge mop niet bij een album van Ras G ?

Geen al te beste review, maar je hebt gelijk op bepaalde vlakken. Om te beginnen maak je de juiste punten maar pak je verkeerde voorbeelden. Sowieso zijn de mensen die "Nature of the Threat" serieus nemen zelf niet serieus te nemen. Dope idee, maar zeer magere uitwerking.

On Earth As It Is... is een classic, geniaal geschreven. Sonset zet de East Coast terug op de plaats zonder namen te noemen. Etc. is een track die lyrically ver gaat. If/Then heeft die hard klappende beat, Drama is een leuke track. Reelishymn, Anything Goes, Marinating, Soul on Ice & Ordo Abchao zijn zware tracks die het album naar de classic status verheffen.

Hoogtepunt van de plaat blijft voor mij The Evil That Men Do. Miami Life is geen extreem goede track maar om één of andere reden vind ik hem zo catchy dat ik hem tegelijk ook weer lekker vind.

Jammer dat de Diamond D remix van Soul on Ice er niet op staat, Ras' zijn beste track aller tijden en in mijn opinie één van de sterkste hip-hop tracks ooit.

Hoe ben je er aan gekomen?

Discogs.com, veel succes!

@ Ik geef toe ik kan voor geen meter reviews schrijven.

Gister het album gescored en hoe lekker, dat deze zo lang ontbrak in mijn collectie, damn......

. bijdehante rappers die me een lesje willen leren. Please.

Ja echt he, hier in afoort hebben we alleen FRS en Van leest maar nee!! die verkopen het liefst Black Eyed Peas en Drake etc. Hun kennen Rass Kass niet eens maar proberen mij wel Black Eyed Peas aan te smeren en het lef hebben ze ook nog eens om dat HipHop te noemen

Ik ben wel eens in A'Foort geweest en kon daar de Velvet en Samsam vinden.

Nature of the Treath. Ongelooflijk hoe scherp hij is. Jammer dat hij dit niveau nu niet meer haalt of überhaupt in de buurt komt van zijn oude niveau.

Geweldig album. Kritiek op de producties kan ik echt niet begrijpen, sterker nog, vind het juist 1 van de beste punten aan dit album. Lekkere duistere en depressieve beats. Snap verder wel dat andere mensen zich irriteren aan teksten als die op Nature Of The Threat (wel geweldig nummer btw), alleen vind het zelf nooit echt storend ofzo, ook al ben ik het er natuurlijk niet mee eens. Voor de rest zit dit album tekstueel echt geniaal in elkaar op momenten en ook Ras Kass's rapvermogen trek ik zeker niet in twijfel. Favorieten zijn Anything Goes, On Earth As It Is..., The Evil That Men Do en Reelishymn. 4,5*

Ik vind helaas dit album niet super qua producties. En ik houdt echt van melodieuze beats. Miami Life vindt ik echte een classic en de remix van Diamond is beter. Maar ik luister naar hiphop voor de beats en hooks.

Talentvolle rapper met een eigen flow, paar pareltjes ook op deze cd man. Miami Life