Carpenters - Gold (2000)

Fantastiche groep, goeie nummers... 4*

Een prachtig duo ( broer en zus), ze hebben een paar prachtige nummers gemaakt waaronder de sublieme cover van de Beatles, Please Mr. Postman:

Solitaire
We've Only Just Begun
( They Long To Be) Close To You
Top Of The World


het is vind ik echt amerikaanse muziek, specifieke melodiëen en natuurlijk de prachtige stem van Karen Carpenter.
Het is een prachtig verzamel album en het verdient zeker ruim 4,0*, en een plaatsje in m'n top 10 ( plaats 10)

deze update net op moviemeter gezet vanwege Karen Carpenter film ... dus ook voor muziek (aangepast):

was niet echt een Carpenters fan maar Karen Carpenter heeft wel een geweldig stem! - wist ook niet dat Karen oorspronkelijk de drummer was!?
een film/docu was niet zo lang geleden uitgezonden op BBC3 en ik was onder de indruk ... en als je nu terug kijkt was ook hun muziek best origineel voor die tijd en ook influential voor wat volgde.
je zou bijna kunnen zeggen dat ze de omgekeerde White Stripes waren van de jaren 70!!!

is me pas opgevallen dat ik deze album heb van 2006 en niet van 2000 zoals hier vermeld op MM - de track listing is precies dezelfde maar enkele songs zijn remastered - ook de album hoes is anders om in kleur: deze is goud letters op zwart hoes - de 2006 versie is zwart letters op goud hoes.
Ik werd laatst gevraagd wie mijn favorite zangeress allertijden was en ik antworden gelijk Karen Carpenter voor haar zuiver en unique stem. heel jammer dat ze vroeg stierf.
Wat ik ook nooit wist was dat 14 van deze 20 nummers hadden in de jaren 70 in de Britse Top 40 gestaan. Dat is eerlijk gezegd een hele prestatie!!

Karen Carpenter was een natuurtalent.....wat zou er van haar geworden zijn als ze langer geleefd had....een diva?

Klein puntje Mr Postman was niet van de Beatles maar van The Marvelettes.

Draai deze plaat veel op zondagavonden
Mooie nummers met een fantastische stem van Karen Carpenter
Verhoogt naar 5

Ik trek niet alles van The Carpenters even goed. Maar voor een serieus deel van hun hits heb ik toch wel een groot zwak. Dat heeft natuurlijk met de stem van Karen te maken, maar ik wil hier ook vooral een lans breken voor de creatieve en vaak fraaie arrangementen van Richard. Die wordt op de site veel minder genoemd dat Karen, maar is minstens zo essentieel.

Muzikaal vind ik dit allemaal veel te zoet, maar door Karen trek ik dit toch. Wat een ontzettend prettige stem om ontspannen naar te luisteren. Geen ingewikkelde stemacrobatiek, maar loepzuiver en een waar genot om naar te luisteren.

Bij mij net zo. Normaal gesproken zou muziek van The Carpenters te zoet zijn voor mijn smaak. In mijn jeugdjaren vond ik dit veel te gezapig, maar met het klimmen der jaren ben ik ongetwijfeld milder geworden. Deze muziek wordt in de eerste plaats gered door de prachtstem van Karen - eerlijk is eerlijk, dat was me ook in mijn jeugdjaren al niet ontgaan - maar tegenwoordig vind ik de fraaie arrangementen van Richard ook wel mooi. Plus natuurlijk de vlekkeloze uitvoering van de betrokken studiomusici, van wie Tony Peluso er af en toe een mooie gitaarsolo aan toevoegt, zoals in Goodbye to love.

Het heeft er inmiddels toe geleid dat ik deze CD in huis heb. Nou ja, niet helemaal, want dit is volgens mij de originele Engelse uitgave. Een jaar later verscheen een Nederlandse variant, waarop ze - helaas - het nummer Calling occupants hebben verwisseld voor Sweet sweet smile, dat bij ons hun laatste tipparade-notering was.
Jammer, want deze Klaatu-cover vind ik zelfs beter dan het ook al niet misselijke origineel. Gelukkig heb ik daar dan weer het 7"-singletje van op de kop weten te tikken. En die versie is zonder dat intro waarin die radio-DJ (dat is trouwens de stem van gitarist Peluso) contact legt met een alien. Dat is leuk voor 1 à 2 keer, maar daarna weet je het wel. De single begint meteen met het eigenlijke liedje. Het was een tophit (zo'n beetje hun laatste) in het Verenigd Koninkrijk en zelfs nummer 1 in Ierland, dus niet verwonderlijk dat hij op deze Engelse release staat.

Ook heb ik uit de kringloop enkele afzonderlijke albums op vinyl, maar daar merk ik dan al dat het niet allemaal goud is wat er blinkt. Die vallen tegen, en ook van deze verzamelaar trek ik niet alles even goed. Sing, met dat kinderkoor, vind ik verschrikkelijk en ook de covers van Hank Williams en The Beatles hadden voor mij niet gehoeven. Daar staan dan weer een flink aantal fraai uitgevoerde liedjes als Yesterday once more, Top of the world, For all we know, Only yesterday en covers als Solitaire en This masquerade tegenover.

Ja je hebt gelijk. Richard zijn arrangementen zijn zodanig dat hij Karen nog meer laat schitteren.