Black 'N Blue - Without Love (1985)

Meer def leppard dan def leppard. Heb altijd wel een zwak gehad voor black n blue. Hadden wel meer verdient. Tommy Thayer is wel puike gitarist. Speelt nu in kiss op ace frehley's plaats.

Zeer acceptabel album van deze altijd wat onderbelicht gebleven band. Melodic rock zoals in de 80's bij de vleet gemaakt werd. Daardoor destijds wellicht wat ondergesneeuwd tussen al het andere geweld. Niet helemaal terecht want deze band heeft genoeg kwaliteit in huis. Zanger is prima en ook het gitaarwerk is spetterend. De nummers luisteren lekker weg en hebben een hoog 'feelgood' gehalte. Liefhebbers van Tyketto, Danger Danger, Firehouse, Warrant en al dat soort bands kunnen zich aan Black 'n Blue geen buil vallen.

Black n Blue begon vrij stevig. Het Chains around Heaven op de Metal Massacre compilatie deed nog niet vermoeden dat ze deze melodic rock kant zouden opgaan.

Kant A is geweldige melodische hard rock / glam metal. Helaas is kant B helemaal niks.

"Rocking on Heaven's Door" is een wat harder nummer en een geweldige opener. Klinkt erg als Def Leppard. "Without Love" heeft een gigantische gitaar haak die me telkens doet verlangen naar meer. "Nature of the Beach" is een perfect nummer! Mijn favoriet op dit album. Lekkere feelgood glam met slimme teksten. Het laatste nummer op kant A is een briljante ballade "Miss Mystery". Erg emotioneel en een van de betere glam ballades uit de jaren 80.

Kant B is een stuk minder. "Swing Time" is een uitnodiging om met de band mee te doen. "Bombastic Plastic" is een meer metal nummer met slimmere teksten. "Strange Things" is een wat meer experimenteel nummer met wat gekke achtergrond geluiden.

De nummers die ik niet heb genoemd vind ik niks. Jammer dat de B kant zo inkakt, want kant A vind ik een geweldige glam metal album.