Fashion - Fabrique (1982)

Topalbum van een band die onterecht wat in de vergetelheid is geraakt. De mengeling van wave, synth-pop en funk doet nog steeds niet verouderd aan. Vette bas en waaierende synth-partijen in combinatie met goede zang en percussie. Geproduceerd door Zeus B. Held. Ik las op een site dat heel wat bands uit de jaren 80 hier hun inspiratie vandaan haalden. En dat verbaast me ook niks.
Dit is ook nog eens zo'n album waar geen echte zwakke nummers op staan. Voor al die liefhebbers van Depeche Mode, China Crises en andere 80 bands is dit wat mij betreft een vette aanrader. Op cd nog te krijgen met extra tracks, het album heet dan The height of fashion. 4,5 en in mijn top-10.

Nou, nou, het is bijna een jaar later en ik kan het woordje wat in bovenstaande zin wel weghalen

Geen enkele reactie laat staan nog een andere stem. Is er dan niemand hier die deze cd kent?

I'll rest my case

Schitterende comeback Jan!

Ik moet bekennen dat het mij niet veel zegt.. Magazine ken ik wel, maar Fashion? Nee. Ik ga even youtuben

Fantastische plaat en helaas een vergeten parel. Moet ik vandag even herbeluisteren en mischien morgen een berichtje schrijven. Op moment alleen: het is een vette aanrader!

Helemaal mee eens - ik had de cassette versie van deze album met extra tracks. Eigenlijk waren deze band uit Birmingham een beetje voor hun tijd (met een sort goth, funk, synth, electro, soms best donker achtig geluid!) die deze album uitbrachten rond de tijd van o.a. Depeche Mode, Japan, Frankie Goes To Hollywood periode, en waren ook heel goed live. Maar ze werden niet zo vaak op Britse radio gespeeld toendertijd omdat ze nergens bij hoorde en jammer genoeg gingen ze uit elkaar rond 1984 voordat ze de erkenning hadden gekregen dat ze beslist hadden verdiend.

Ik zie ook dat dit album intussen (sinds 2004) weer is uitgebracht op Cd door het record label Cherry Red. Reissue bonustracks zijn nu aangeduid (vanaf track 11).

Meer info over de band is hier terug te vinden.

Ik kan hier dus helemaal niks mee. Soort pop met funkelementen. Nee... niet voor mij weggelegd dit...

Een begrijpelijke reactie, want dit is inderdaad een apart geval. Ik heb er ook moeite mee, want het staat ver af van de genres waar normaliter mijn voorkeur naar uit gaat. Vanuit cultuur-historisch besef geredeneerd, ben ik daarentegen geneigd te zeggen dat dit een uniek tijdsdocument is. Ik heb er in ieder geval geen referentie voor. In de openingspost worden Depeche Mode en China Crisis genoemd, maar voor mijn gevoel staat dit mijlenver van genoemde bands af. Op het eerste gehoor wil je het afdoen als kleurloze discomuziek, maar dat is toch wat te gemakkelijk. Bij vlagen heeft het wel iets. De productie is zonder meer vlekkeloos, maar het sterkste punt is het strakke en inventieve basgitaarspel, waarmee de muziek lekker funky wordt aangedikt. Soms klinkt het zelfs net alsof de basgitaar als een tweede stem de zanger volgt. Mijn persoonlijke favoriet is het militante Dressed to Kill met Move On dankzij de groovy plonkende bas als goede runner-up. Het aardige is dan weer dat er ook bedachtzaam uitgebalanceerde nummers als You Only Left Your Picture en Slow Blue voorbij komen, die ruimte krijgen om te ademen. Een minpuntje zijn de vele bonustracks, die niet meer dan vervelende herhalingsoefeningen zijn. De tijd zal leren of dit een blijvertje is in mijn collectie. 3,5*

Een eervolle vermelding is op zijn plaats voor Dee Harris , frontman die volgens mij de grootste invloed had en voor de unieke en originele sound zorgde , was toen nergens mee te vergelijken , Harris heeft later nog een plaat uitgebracht onder de naam Zee .

Via die plaat onder de naam ZEE (een eenmalige samenwerking Van Harris en toenmalig ex Pink Floyd toetsenist Richard Wright, 'Idenity') heb ik Fashion leren kennen en uiteindelijk na jaren dit Fashion album op CD aangeschaft.

Hoewel ik helemaal niets met funk heb, storen de funky invloeden mij geenszins. Doorgaans spreekt met name wave mij aan als het om jaren 80 muziek gaat, maar dit album is, net als het ZEE album trouwens, daarop een uitzondering, ook al zijn er zeker ook wave invloeden te bespeuren.

Ik ben het er mee eens dat Fashion vooral tijdloze muziek laat horen, vandaar toch maar even een reactie, want daarvoor is het - en zeker in dit geval - nooit te laat, immers.
Goed album. Ik heb het van 4 punten voorzien.

Fashion was toch wel wat eerder met funkdiscowave aan het stoeien dan China Crisis of Depeche Mode. Waren met name nogal populair in de Blitz-beweging rond Steve Strange (Visage) en de voorlopers van de New Romantics als Duran Duran.
Jammer dat Silverblades hun geweldige single uit 1980 hier niet op staat.

ja deze ken ik. al zo ongeveer vanaf de release. en heb m lief.

Is misschien wel een album voor herman

Klinkt best leuk wat er zoal op YouTube staat, ik ga er eens achteraan.

Helaas grijpt het me toch niet helemaal. Het soulachtige bevalt me wel, doet me ook een beetje denken aan de muziek die o.a. Paul Weller maakte rond deze jaren en de Engelse britfunk uit die tijd. Maar de liedjes beklijven nog niet echt en dan klinkt het al gauw wat eenvormig. Toch sluit ik niet uit dat het kwartje nog wel eens valt, heb ook wel het gevoel dat dit iets voor mij zou kunnen zijn.