Lucinda Williams - Lucinda Williams (1988)

Dit is het album waarmee Lucinda haar eigen stijl vond. De doorleefdheid in haar stem is er nog niet helemaal, maar de geweldige songs al wel. Zo werden Passionate Kisses, Changed the Locks en Crescent City gecoverd door resp. Mary Chapin Carpenter, Tom Petty en Emmylou Harris. Mijn persoonlijke favoriet op dit album is het prachtige Side of the Road.

Sinds kort is het album weer verkrijgbaar als deluxe edition, met op de tweede cd een live-opname van een concert in de Effenaar (1989).

Geweldige songs inderdaad, en een prachtige sfeer. Side of the road is ook hier favoriet. En de deluxe versie met live cd maakt deze plaat een zeer waardevolle aanschaf! Genieten!

de stem van de jonge lucinda kan ik erg goed velen. vergelijkbaar het met een oude foto van je lief: ontwapenend na decennia gekif en geknok.

Lucinda Williams is een van de weinige artiesten waar ik dag in, dag uit naar kan luisteren zonder dat het irritaties oproept. Ik geef toe, ze zingt niet altijd even zuiver, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met haar door het leven getekende, karakteristieke stemgeluid dat voor mij door merg en been gaat. Songs vol littekens, tranen en pijn, zo luidde eens een titel van een recensie in het NRC. Die titel ben ik nooit vergeten, want dat is in feite de essentie van waar het in de muziek van Williams om draait.

Met haar album Car Wheels on a Gravel Road won ze in 1998 zeer terecht een Grammy Award, maar wat veel mensen misschien niet weten is dat ze al lang daarvoor haar sporen als artiest ruimschoots had verdiend. Voor mij in ieder geval wel, want met haar unieke mix van roots rock, country en folk wist ze ook al op eerdere platen – zoals dit album uit 1988 – te verrassen.

Veel van de tracks op deze plaat handelen over uitgedoofde relaties, over onvervuld verlangen en gemis. Over een zoektocht naar echtheid en authenticiteit. Side of the Road, Like a Rose en Sundays zijn bijvoorbeeld goede voorbeelden van ingetogen, breekbare nummers waar deze pijn goed naar voren komt. Tracks als I Just Wanted to See You So Bad en Changed the Locks zijn wat meer recht-toe-recht-aan, maar door de wat lichtere toon passen ze prima op dit album.

Zo goed als Car Wheels on a Gravel Road is deze plaat niet, maar dat is geen schande. Ook dit album weet van begin tot eind te boeien en kent geen zwakke momenten: 4,5*.

Ik behoor tot de groep die Lucinda pas ontdekte bij Car Wheels on a Gravel Road maar ik ben toen vrij snel; het "verleden" ingedoken.

Net als Pietro kan ik het ook de hele dag op hebben staan.
Vanmorgen wat geklust en diner voor vanavond voorbereid. Als dessert maak ik Siciliaanse cannoli. En ook de rolletjes zelf gemaakt.

Nu even een break met dit heerlijke album. Tov van latere albums klinkt Lucinda als een meisje maar de rijpheid is al ruimschoots aanwezig. Ook in de teksten............
Een keertje goed zelf goed liefdesverdriet te hebben meegemaakt helpt wel om van dit soort muziek te genieten.

Lekker nu naar kant twee en.................ik doe nog een espresso!

na haar tweede album "Happy Woman Blues" duurde het 8 jaar voordat dit derde gelijknamige album van Lucinda Williams uitkwam. geen idee waarom, maar het was het wachten waard.

een enorm sterke collectie van 11 eigen songs met 1 cover het bluesy "I Asked for Water" van Chester Burnett beter bekend als Howlin' Wolf.

(alt) country, blues, folk, (roots) rock het komt allemaal voorbij op dit naar mijn mening eerste volwaardige album van haar, met een aantal prachtige breekbare liedjes als "Like a Rose", "Am I Too Blue" en "Price to Pay" met teksten over allerlei liefdesleed, geweldig gezongen met haar doorleefde, krachtige ietwat schelle stem muzikaal omlijst door o.a. weemoedige fiddle klanken en voorzien van prachtige backing vocals van Jim Lauderdale en Pat Quinn.

mid-tempo nummers als "Abandoned", "Big Red Sun Blues" (volgens haar geïnspireerd door de muziek van Doug Sahm) , het melodieuze "Passionate Kisses" en het kippenvel bezorgende "Side of the Road" zijn eveneens sterkhouders op dit album dat geen zwakke plekken heeft.

ook het stevige "Changed the Locks" en de aanstekelijke cajun klanken van "Crescent City" over haar jeugdherinneringen aan haar tijd in New Orleans zijn nummers die direct blijven hangen.

doet voor mij niet of nauwelijks onder voor de albums "Sweet Old World" (1992) en haar magnum opus "Car Wheels on a Gravel Road"(1998). oud user Pietro heeft het hierboven al eerder mooi verwoord. de re-issue uit 1998 (Koch) klinkt kristalhelder, waardoor de liedjes nog beter tot hun recht komen.

Album werd geproduceerd door Lucinda Williams, Gurf Morlix & Dusty Wakeman
Recorded at Mad Dog Studios, Venice, California

haar band bestond ten tijde van dit album uit:

Lucinda Williams: lead vocals, acoustic guitar
Gurf Morlix: vocals, electric 6 & 12 string guitars, acoustic guitar, mandolin, dobro, pedal steel, lap steel, 6-string bass
Dr. John Ciambotti: Fender 3-string bass, stand-up bass, bass
Donald Lindley: drums

Additional musicians: Skip Edwards (keyboards), Juke Logan (harmonica), Doug Atwell (fiddle), Steve Mugalian (washboard), Chris Gaffney (accordion), Jim Lauderdale/Pat Quinn (back-up vocals)

ter aanvulling en om het verhaal rond dit album iets completer te maken.

Patty Loveless coverde "The NIght's Too Long" op haar album "On Down The Line"
Mary Chapin Carpenter coverde "Passionate Kisses" op haar album "Come On Come On"
Emmylou Harris coverde "Crescent City" op haar album "Cowgirl's Prayer"
Linda Thompson coverde "Abandoned" op het verzamelalbum "Give Me a Sad Song"
Tom Petty coverde "Changed the Locks" op het verzamelalbum album "Angel Dream"

op de 1-cd re-issue (Koch, 1998) staan zoals hierboven vermeld 6 bonus tracks met 5 live radio opnames, tracks 13, 14 en 15 live at KPFK, 1 studio opname 16) Goin' Back Home met Taj Mahal op gitaar en harmonica en 17 en 18 live at KCRW, beide radio zenders uit Californië. met name de live opnames van "Side of the Road" en de ballad "Sundays" met de opmerking "This song isn't finished" zijn prachtig.

de Deluxe-Edition uit 2014 waar Renoir het over heeft is een 2-cd, een "25th anniversary re-issue", die liefst 14 extra live nummers bevat van een concert in zaal Effenaar, Eindhoven (19 Mei, 1989) plus deze 6 bonus tracks.