Gil e Jorge - Ogum Xangô (1975)

Na deze zomer met veel plezier naar die fijne nieuwe Tropicália verzamelaar geluisterd te hebben, pikte ik Gilberto Gil eruit om me verder in te verdiepen, de mooiste kwaliteitsliedjes op die cd kwamen toch van hem... Uit zijn grote repertoire (de man begon al in de jaren '60 en is nu nog steeds actief) koos ik het album dat op allmusic.com als meest essentieel staat aangeschreven: een samenwerking met Jorge Ben. Tropicália, jazzy latin, Braziliaanse pop...
Wat een aanstekelijke muziek zeg. De song Nêga is tot op heden zonder twijfel het mooiste Zuid-Amerikaanse nummer dat ik ken... Beide señors leggen hun hart middenin de klankkast van hun gitaar, wat een strak mooi folky samenspel zeg... daarbij leggen ze hun hart allebei ook nog eens allebei op hun tong, en vertonen ze een dynamische warme (af en toe Reggae-achtige) ongelimiteerde samenzang met mooie uithalen. De erg fijne percussie op de achtergrond maakt het compleet af, werkelijk briljant dit...

Vandaag 'Best Of Gilberto Gil' binnen gekregen......en eigen land een Godheid......op MUME kennen ze 'm niet eens.....jammerrrrrrrrrr
Wat dat betreft snap ik heel goed de voorleifde van David Byrne voor die muziek uit dit prachtige zuid-amerikaanse land met o.a. haar prachtige foho en oludum...........

Een nachtje doorjammen zonder van te voren al te veel geoefend te hebben en dan zo een resultaat? Wow!!
Wat een passie en plezier straalt uit deze opnames van deze twee Braziliaanse grootmeesters die hun voetsporen lang en breed hebben verdiend in de ontwikkeling van de Braziliaanse muziek.
Doet me en beetje denken aan feestjes van vroeger, waar ik meestal na een tijdje in de keuken te vinden was met goed gezelschap en opgescharrelde gitaren. Gelukkig zijn DAAR nooit opnames van gemaakt,.....

Geweldige uitvoering van Taj Mahal overigens

Zeker een geweldige uitvoering van Taj Mahal. Ik wist niet Jorge Ben het voor África Brasil ook al eens had opgenomen. Je zal hier maar bij zijn geweest destijds, dat moet een fantastische ervaring zijn geweest. Op plaat geef ik desalniettemin de voorkeur aan de solo-albums van Jorge Ben uit deze tijd.

Als de titel wordt veranderd, dan de hoeafbeelding ook. Consequent blijven...

Ik heb de titel veranderd, maar ik had ook de bijbehorende hoes van het origineel helemaal schoongepoetst en klaar om erbij toegevoegd te worden. Misschien ben ik dat vergeten... Nog maar eens proberen dan.

Taj Mahal is trouwens echt briljant op dit album Verder is het album misschien iets te zorgeloos / uit de losse pols voor een echt hoge beoordeling. Ik mis toch wat urgentie in de muziek, die ik wel bij Ben's soloplaten voel.