The Rolling Stones - Havana Moon (2016)

The Stones live, dat is nooit vervelend.

Maar dan moet je ze wel zien.

Qua live materiaal op LP of cd is er toch wel een beetje een overvloed momenteel. En dat maakt het dat ik dit album niet aanschaf, ondanks dat het natuurlijk wel gewoon goed.

Bijzondere locatie, mooie docu die erbij hoort, met beeld zeer genietbaar.

Bijzonder om het speel plezier bij de mannen te zien na zo lang samen te zijn.

Bijzondere band, dat is het.

Zeker bijzonder.

Setlijst is een wervelende greatest hits show.
Keef's bijdragen zijn nog het opvallendst.
De nummers zijn ook wel erg lang uitgerekt.
Satisfaction 10 minuten is wel wat te veel van het goede.

De Stones poepen wel erg veel liveopnames uit. En de setlists leveren maar een enkele keer een verrassing op. Maar dat verwijt heb ik The Kinks ook gemaakt in de periode 1981-1993. De setlist was altijd gebaseerd op de tracklist van One Dor The Road uit 1980. In 1994-1996 begon Davies ineens veranderingen aan te brengen. Maar toen liep de groep al op de laatste benen.
De Stonex hebben ons verrast met Blue And Lonesome. Misschien dat een tour voor dit album een aantal wijzigingen oplevert.
Deze laat ik passeren.

Met de beelden erbij een zeer genietbaar album. Mooi om die Cubanen zo blij te zien.

Prima live album van deze oude rockers!
Heerlijk sfeertje, en alle hits komen voorbij prachtige set list.
Ze klinken nog prima op hun oude dag!
Still Keep on rockin

Dit is meer een herinnering aan een uniek moment (alhoewel de Manic Street Preachers in 2001 al in Cuba hadden opgetreden) dan een zinvolle release. De setlist is natuurlijk gericht op de grote hits, omdat het de eerste keer is dat ze de band daar uberhaupt live zien. Dus dan begrijp ik wel dat ze de obscure nummers even aan de kant schuiven.

Op de Platen & CD Beurs van vorige maand voor het luttele bedrag van 12 euro (!) de deluxe versie van deze release gekocht, dus met Blu-ray, dvd, 2cd en boekwerk. Daar kan je hem zelf bijna niet voor maken.

Ik had hem even laten staan omdat ik toch zoiets had van 'vergane glorie', maar ik moet zeggen dat het een prima concert is. Wat vooral opvalt is hoe goed Mick eigenlijk op de harmonica is. Natuurlijk, er zijn zat oudere concerten die muzikaal gezien beter zijn, maar ik heb ze al eens slechter gehoord. Het beeld en de locatie heeft hierbij zeker een meerwaarde overigens.

Ik vind de stones geen schim meer van wat ze ooit zijn geweest. Ze teren al 30 jaar op hun succesperiode van pakweg tussen 1968-1981. Maar hebben sindsdien eigenlijk nooit meer iets noemenswaardigs uitgebracht. Live was het nog wel te doen maar tegenwoordig zijn de jaren gaan tellen voor Keith en Ronnie. Mick is nog wel in vorm, maar de eerstgenoemde zijn niet eens meer in staat om hun eigen (niet technisch hoogstaande) liedjes foutloos te spelen. Ik ben een enorme fan van de Rolling Stones, ze hebben een fantastisch oeuvre en ze zullen altijd een plekje in mijn hart hebben maar al die nieuwe dingen die ze uitbrengen kunnen mee gestolen worden.

Klinkt hard maar...het is gewoon wel waar

Wat mij betreft na '81 op de meeste studioalbums maar vooral Live zijn ze ongeveer een persiflage van zichzelf

Nou nou, ik vind het nogal wat uitspraken....

Heb je ze ooit zelf live mogen aanschouwen?

Ik was in 2007 bij hun concert in het goffertpark. Ik wilde de stones per se een keer live zien en heb me zeker vermaakt. Maar dat was meer om nostalgische redenen en ze zijn er sindsdien eigenlijk alleen maar minder op geworden.

Maar, wat verwacht je van 70ers???

Hangt ervan af hoe de betreffende muzikant in die leeftijd zijn instrument nog kan beroeren....ik neem als voorbeeld
2 favorieten van mij ..Young en Fogerty (velen malen live gezien en gehoord) doen dit nog uitstekend je merkt eigg niks dat hun op leeftijd zijn
Dat kun je van Keith Richards en Ronnie Wood niet bepaald zeggen (zie ook het bericht van feddenator hiervoor) die slaan al jaren regelmatig de plank mis
Ook op dit Havana album laten ze hier en daar steken vallen ,maar...moet ook gezegd worden waar Jagger en de onverstoorbare Watts nog wel in vorm zijn

Bill Wyman had het na de Steel Wheels tour wel gezien en dat was een wijze beslissing

Het is de legacy en het is eigenlijk buitenaards dat ze überhaupt nog op de bühne staan.
Wetend ook dat ze makkelijk de zalen vullen. Geldt trouwens ook voor Paul McCartney.
The Stones zijn altijd wel rommelig geweest live en op een bepaald moment ook wat zakelijk en routineus.
Dat was nadat Mick Taylor vertrok. Maar op goede avonden kon er zomaar iets magisch gebeuren.
Ik vind het knap dat ze het nu nog doen, maar ik heb al heel lang geleden besloten ze niet meer te hoeven zien.
Eigenlijk al vanaf Steel Wheels. Het deed mij live niet zo veel meer.