Joe Satriani - Not of This Earth (1986)

Het debuut van Satriani. Je hoort al duidelijk de Satriani sound, maar alle composities zijn niet even sterk.
Ik heb hem al een paar keer live bezig gezien en dat is toch wel genieten hoor.
Ik heb enkel de 4 eerste platen van JS. The Extremist blijft nog altijd mijn favoriet.


P.S. Ik heb een andere platenhoes als deze ........

De Aardschok/Metal Hammer was muzikaal voor mij in de jaren '80 naast Oor en de Music Maker een belangrijke informatiebron. De AMH vooral voor de heavier muziek en dito gitaristen. Yngwie Malmsteen, Steve Vai, Tony MacAlpine, Vinnie Moore, Paul Gilbert met Racer X en ik vergeet vast nog een paar, zij kregen veelal lovende recensies dus werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Op de radio was ik aangewezen op Vara's Vuurwerk wat ik nogal een puberaal programma vond. De lokale platenzaak Vanderveen in Assen kreeg dus regelmatig bezoek van me en heb er kapitalen achtergelaten maar altijd weer huiswaarts met de nodige elpees en later (vanaf september 1987) cd's. De zaak bestaat nog steeds en een bezoekje is zeker de moeite waard. Afijn, Not Of This Earth kocht ik nadat ik helemaal weggeblazen werd door Surfing With The Alien. En NOTE vond, en vind ik nog steeds beter. Het is niet alleen maar pielepiepvroem naar prachtig gitaarwerk. Dan weer ingetogen, dan weer sfeervol. Maar altijd boeiend om naar te luisteren. De productie is niet erg sterk maar dat is hier helemaal geen punt. JS heeft de kunde om een verhaal te vertellen en niet alleen maar als een dolle over de fretboard te razen. NOTE wordt mijns inziens alleen nog overtroffen door Flying In A Blue Dream. En de EP Dreaming #11 is ook erg goed. Wat mij betreft is deze leraar van Steve Vai, Kirk Hammett en Larry Lalonde schromelijk ondergewaardeerd door het grote publiek. Iedereen kent Clapton en daar is ook niets mis mee maar de waardering voor Joe blijft vooral beperkt in de kring van gitaarliefhebbers. Zo jammer en dit zeer avontuurlijke album bewijst dat Joe véél meer waardering verdient. Al kreeg Always With Me, Always With You van SWTA nog de nodige airplay. Met EVH, Brian May, Hendrix, Blackmore, Page en Alex Lifeson mijn favoriete gitarist.

HERE I GO AGAIN!!!!! en opnieuw is er hoezenleed. Er zijn geen 2 verschillende hoezen, maar 3. Want ik heb weer een andere hoes. Uit onderzoek is gebleken dat dat de Europese hoes is. Bij MM staat het label Relativity, zegt mij helemaal niks. In mijn geval is het label Food for throught. Vermoedelijk een platenlabel van UB 40 of iets in die richting, maar dit terzijde. Het album is een bescheiden en ingetogen debuut van de gitarist die ik voor het eerst zag op MTV Headbangers ball met het swingende Satch boogie. Not of this earth is een stap terug, wat niet wil zeggen dat dit een slecht album is, integendeel. Dit bij tijd en wijlen gevoelige en ingetogen album. Is een album om tot rust te komen, en daar heb je bij Joe Satriani 38:08 minuten de tijd voor. Rubina is een prachtige en gevoelige ballad wat ik vaak herhaal. Op Engines of creation staat een soort gelijke ballad Until we say goodbye, maar dit terzijde. Vanaf 38:09 dendert de Joe Satriani trein door je speakers met Surfing with the Aliën en dat gaat van kwaad tot erger in positieve zin uiteraard. Not of this earth krijgt van mij een 4.0!!!

Kan je een link geven naar de hoes die jij hebt?

Volgens wikipedia zijn er slechts twee verschillende hoezen. En ook volgens Discogs.

Een link kan ik wel doorsturen, alleen kan jij die niet openen, maar het kan ook anders :
Type op google Joe Satriani Not of this earth en klik vervolgens op :
Not of this earth (Joe Satriani album) wikipedia.
Daar staat de hoes onder de originele hoes. Boven de hoes staat Alternate cover.
Moet wel zeggen dat ik de originele hoes en de hoes van Musicmeter mooier vind!!!
Vermoedelijk had de Europese uitvoering ook eerst de originele hoes. Maar is 2 jaar later er een
andere hoes gekomen om één of andere reden. Ik ben die originele hoes nooit tegen gekomen in de cd bakken. Ik ken dit album alleen maar van de Europese hoes!!!!!

Ik tel twee verschillende hoezen. De originele en degene met Satriani 'striking a pose'. Die laatste staat inderdaad als alternatieve hoes opgevoerd op Wikipedia.

Not of This Earth

Twee hoezen inderdaad. Dat er op wiki bij de alternatieve hoes (1988) "European edition" bijstaat is wat misleidend want in 1986 werd het album in Frankrijk en het VK met de originele hoes uitgebracht. (Zie Discogs)

Maar de derde alternatieve hoes waarover hier sprake, is een hallucinatie volgens mij.

Ik tel twee hoezen op wikipedia. Wat is dan volgens de derde?

Edwynn heeft het min of meer al bevestigd, ik heb even verder gecoogled de
hoes van de Europese uitvoering staat ook op Discogs. Op die hoes staat de
toen nog 30 jarige Joe Satriani zelf op. Bijna dezelfde hoes als de maxi cd Dreaming # 11
Het merkwaardige doet bij mij voor dat ik juist de originele hoes niet kan vinden.
Hetzelfde geldt voor de hoes die op de MM site staat. Anyway, niet relevant de hoofdzaak is
dat de tracks bij die verschillende hoezen hetzelfde zijn, daar gaat het per slot van rekening om.

1. Originele hoes (die intussen al een hele tijd op MusicMeter staat)
2. Hoes waarop de toen nog 30 jarige Joe Satriani staat
3. ???