0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 29 december 2010, 09:57 uur
Een bespreking van een Sinkadus-album is inderdaad niet compleet als niet ten minste eenmaal dat eerdere Zweedse cultgezelschap gememoreerd is... inderdaad: Änglagård.
Zo, dat is gebeurd. Aurum Nostrum biedt vier lange symfonische stukken die weliswaar donker, maar ook vrij gemoedelijk zijn. De band blijft lijkt vrij dicht bij zijn inspiratiebronnen te blijven, evenwel zonder in dertien-in-dozijnerigheid te vervallen. In vergelijking met de beste stukken van Änglagård misschien wat minder avontuurlijk, in vergelijking met hun mindere stukken vooral wat minder een ongeleid projectiel.
Ook voor mij is Ågren het hoogtepunt.
Zo, dat is gebeurd. Aurum Nostrum biedt vier lange symfonische stukken die weliswaar donker, maar ook vrij gemoedelijk zijn. De band blijft lijkt vrij dicht bij zijn inspiratiebronnen te blijven, evenwel zonder in dertien-in-dozijnerigheid te vervallen. In vergelijking met de beste stukken van Änglagård misschien wat minder avontuurlijk, in vergelijking met hun mindere stukken vooral wat minder een ongeleid projectiel.
Ook voor mij is Ågren het hoogtepunt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.