Hot Chocolate - Every 1's a Winner (1978)
mijn stem
30 stemmen
Verenigd Koninkrijk
R&B / Pop
Label: RAK
-
Every 1's a Winner (4:49)
-
Confetti Day (4:39)
-
Love Is the Answer One More Time (2:57)
-
Some Times It Hurts to Be a Friend (5:24)
-
So You Win Again (4:31)
-
Stay with Me (4:07)
-
Runaway Girl (3:25)
-
I'm Going to Make You Feel Like a Woman (3:41)
-
Put Your Love in Me (5:46)
-
A Part of Being with You * (2:56)
-
Let Them Be the Judge * (3:26)
-
The Power of Love * (3:19)
-
I'll Put You Together Again * (3:52)
-
West End of Park Lane * (3:31)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
39:19
(56:23)
0
geplaatst: 29 maart 2023, 17:09 uur
Verzamelaars niet meegerekend, haalden drie reguliere elpees van Hot Chocolate de Nederlandse albumlijsten, waarvan dit de eerste was. Bij de vorige drie langspeelplaten heb ik met stijgende (blijde) verbazing geconstateerd dat de Britten véél meer dan slechts een singleband waren: sterke albumtracks met een eigen geluid, dat evenwel per album accentverschillen heeft. De ene keer meer soul dan de andere keer, of meer funk, of zoals hier: meer pop.
1977 was het jaar dat ik überfanatiek naar de radio was gaan luisteren, de hitsingles ken ik nog goed: So You Win Again werd in augustus 1977 #5 in Nederland en #6 in Vlaanderen, Put your Love in Me werd in januari 1978 #20 in Nederland en #29 in Vlaanderen, titelnummer Every 1’s a Winner werd in mei #10 in Nederland en opnieuw #29 in Vlaanderen.
Totaal vergeten was ik non-albumsingle I’ll Put You Together Again, in januari 1979 #14 in Nederland en een maand later #20 in Vlaanderen. Wát een mooie ballade! Geen zwarte soul, maar een “wit popliedje” in mijn oren, prachtig door Errol Brown gezongen. Later als bonus bij de cd-versie van dit album verschenen. Qua tekst het Fix You (Coldplay) van die dagen.
Maar er valt me meer op: ik had het idee dat het als eersten newwavegroepen als Human League en Tubeway Army waren die in de voetsporen van Kraftwerk de mogelijkheden van synthesizerpop gingen ontdekken. Maar voila: Hot Chocolate deed mee in de frontlinie! Ik bedoel Put Your Love in Me en (bonuslied) A Part of Being You. Ook lekker: The Power of Love, een soulnummer met popsausje.
Producer Mickie Most weet alle invloeden tot een smeuïg geheel te smeden. Op dit album wint pop terrein ten koste van Amerikaansklinkende funk. Interessante man is hij overigens, met als pubquizfeitje dat een zoon van hem in de jaren ’80 opdook in popgroep Johnny Hates Jazz, dat ook al slimme kwaliteitshitmuziek maakte.
Veel singlesucces dus voor deze schijf, in tegenstelling tot de voorganger. Toch is Every 1's a Winner als album ongeveer net zo goed als de voorganger. Ja, ik ben een fan! Welke van de genoemde nummers mijn favo is, verschilt per draaibeurt. Dat zegt ook iets over de kwaliteit van deze popsoul.
1977 was het jaar dat ik überfanatiek naar de radio was gaan luisteren, de hitsingles ken ik nog goed: So You Win Again werd in augustus 1977 #5 in Nederland en #6 in Vlaanderen, Put your Love in Me werd in januari 1978 #20 in Nederland en #29 in Vlaanderen, titelnummer Every 1’s a Winner werd in mei #10 in Nederland en opnieuw #29 in Vlaanderen.
Totaal vergeten was ik non-albumsingle I’ll Put You Together Again, in januari 1979 #14 in Nederland en een maand later #20 in Vlaanderen. Wát een mooie ballade! Geen zwarte soul, maar een “wit popliedje” in mijn oren, prachtig door Errol Brown gezongen. Later als bonus bij de cd-versie van dit album verschenen. Qua tekst het Fix You (Coldplay) van die dagen.
Maar er valt me meer op: ik had het idee dat het als eersten newwavegroepen als Human League en Tubeway Army waren die in de voetsporen van Kraftwerk de mogelijkheden van synthesizerpop gingen ontdekken. Maar voila: Hot Chocolate deed mee in de frontlinie! Ik bedoel Put Your Love in Me en (bonuslied) A Part of Being You. Ook lekker: The Power of Love, een soulnummer met popsausje.
Producer Mickie Most weet alle invloeden tot een smeuïg geheel te smeden. Op dit album wint pop terrein ten koste van Amerikaansklinkende funk. Interessante man is hij overigens, met als pubquizfeitje dat een zoon van hem in de jaren ’80 opdook in popgroep Johnny Hates Jazz, dat ook al slimme kwaliteitshitmuziek maakte.
Veel singlesucces dus voor deze schijf, in tegenstelling tot de voorganger. Toch is Every 1's a Winner als album ongeveer net zo goed als de voorganger. Ja, ik ben een fan! Welke van de genoemde nummers mijn favo is, verschilt per draaibeurt. Dat zegt ook iets over de kwaliteit van deze popsoul.
* denotes required fields.
* denotes required fields.