Europe - Secret Society (2006)
mijn stem
56 stemmen
Zweden
Rock
Label: T&T
-
Secret Society (3:37)
-
Always the Pretenders (3:56)
-
The Getaway Plan (3:53)
-
Wish I Could Believe (3:35)
-
Let the Children Play (4:12)
-
Human After All (4:15)
-
Love Is Not the Enemy (4:19)
-
A Mother's Son (4:15)
-
Forever Traveling (4:13)
-
Brave and Beautiful Soul (3:48)
-
Devil Sings the Blues (5:25)
-
Start from the Dark [Live at Shibuya AX] * (4:28)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
45:28
(49:56)
0
geplaatst: 15 maart 2010, 23:04 uur
Dit is toch wel een verdomd goed album. Toen ik het na de release in huis haalde was ik in eerste instantie erg teleurgesteld omdat er maar hele matige ballads en nietszeggende rockers opstonden. Maar na Last look on Eden en Almost Unplugged veelvuldig in mijn cd speler gedraaid te hebben vond ik het toch nog eens tijd worden om dit album een nieuwe kans te geven.
En laat ik maar meteen met de deur in huis vallen daar heb ik geen spijt van want wat zijn songs zoals Love is not the enemy, Devil sings the blues en Always the pretender toch geweldige songs.
Prima plaat en een prima band met nog heel veel bestaandsrecht die veel grootschalliger zou moeten worden opgepikt dan nu gebeurd.
En laat ik maar meteen met de deur in huis vallen daar heb ik geen spijt van want wat zijn songs zoals Love is not the enemy, Devil sings the blues en Always the pretender toch geweldige songs.
Prima plaat en een prima band met nog heel veel bestaandsrecht die veel grootschalliger zou moeten worden opgepikt dan nu gebeurd.
4
geplaatst: 14 februari 2025, 00:05 uur
Waar op comebackalbum Start from the Dark enerzijds de zware, donkere gitaarmuren van John Norum domineren met anderzijds de lichte, melodieuze benadering van Joey Tempest, zijn die contrasten op Secret Society samengevloeid tot een kleurrijk en afwisselend album. Kristalhelder en door de band zelf geproduceerd.
De beschrijvingen hierboven zijn spijker-op-de-kop. Indertijd maakte ik aan de hand van dat soort notities een verzamel-cd van Europe waarop veel van Secret Society stond. Nu ik het hele album heb - dank vielip! - blijken bovendien de overige nummers stuk voor stuk heul sterk.
Ben een grote fan van Norums riffs en solo's. Modern met hoorbaar invloeden van Uli Jon Roth, Michael Schenker, Ritchie Blackmore en de diverse gitaristen van Thin Lizzy. Sterke opbouw van zijn solo's met soms onverwachte wendingen in plaats van alleen maar toonladders racen; wel zet hij perfect getimed zijn snelheidstroeven in. Wat vindt Sir Spamalot hiervan, vraag ik me ineens af?!
Ook lekker is dat het meeste werk uptempo of sneller is met Wish I Could Believe en A Mother's Son als sterke uitzonderingen. Verder stuwend drumwerk van Ian Haugland waarbij toetsenist Mic Michaeli helderder geluiden brengt dan op de voorganger, zodat hij iets meer ruimte inneemt. Toch is dit voluit een gitaaralbum. In Brave and Beautiful Soul klinkt Norum in de coupletten warempel een beetje á la The Edge van U2 - en het wérkt!
Dank aan rkdev voor de informatie over de hoes: "(...) gemaakt door mijn favoriete hoesontwerpers, namelijk StormStudios. StormStudios is een ontwerpbureau dat in 1990 werd opgericht door Storm Thorgerson. Hiervoor van het iconische ontwerpduo Hipgnosis." Ik zag twee jaar geleden de tentoonstelling over Hipgnosis in het Groninger Museum, maar wist niet van StormStudios en al helemaal niet dat resultaat daarvan op deze Europe belandde.
Devil Sings the Blues is wat mij betreft het beste nummer van Europe ooit. Tekst, opbouw en een gitaarsolo die helaas te snel wordt weggedraaid. Wat kan die Norum toch naar een climax opbouwen, Iommiaans goed! Ongelooflijk dat dit dezelfde bezetting is als die van de pophardrock van The Final Countdown, dezelfde verbazing die ik bij Start from the Dark had.
In het weekend van Hemelvaart staan ze op vrijdag 30 mei in Eindhoven. Zin an!
De beschrijvingen hierboven zijn spijker-op-de-kop. Indertijd maakte ik aan de hand van dat soort notities een verzamel-cd van Europe waarop veel van Secret Society stond. Nu ik het hele album heb - dank vielip! - blijken bovendien de overige nummers stuk voor stuk heul sterk.
Ben een grote fan van Norums riffs en solo's. Modern met hoorbaar invloeden van Uli Jon Roth, Michael Schenker, Ritchie Blackmore en de diverse gitaristen van Thin Lizzy. Sterke opbouw van zijn solo's met soms onverwachte wendingen in plaats van alleen maar toonladders racen; wel zet hij perfect getimed zijn snelheidstroeven in. Wat vindt Sir Spamalot hiervan, vraag ik me ineens af?!
Ook lekker is dat het meeste werk uptempo of sneller is met Wish I Could Believe en A Mother's Son als sterke uitzonderingen. Verder stuwend drumwerk van Ian Haugland waarbij toetsenist Mic Michaeli helderder geluiden brengt dan op de voorganger, zodat hij iets meer ruimte inneemt. Toch is dit voluit een gitaaralbum. In Brave and Beautiful Soul klinkt Norum in de coupletten warempel een beetje á la The Edge van U2 - en het wérkt!
Dank aan rkdev voor de informatie over de hoes: "(...) gemaakt door mijn favoriete hoesontwerpers, namelijk StormStudios. StormStudios is een ontwerpbureau dat in 1990 werd opgericht door Storm Thorgerson. Hiervoor van het iconische ontwerpduo Hipgnosis." Ik zag twee jaar geleden de tentoonstelling over Hipgnosis in het Groninger Museum, maar wist niet van StormStudios en al helemaal niet dat resultaat daarvan op deze Europe belandde.
Devil Sings the Blues is wat mij betreft het beste nummer van Europe ooit. Tekst, opbouw en een gitaarsolo die helaas te snel wordt weggedraaid. Wat kan die Norum toch naar een climax opbouwen, Iommiaans goed! Ongelooflijk dat dit dezelfde bezetting is als die van de pophardrock van The Final Countdown, dezelfde verbazing die ik bij Start from the Dark had.
In het weekend van Hemelvaart staan ze op vrijdag 30 mei in Eindhoven. Zin an!
* denotes required fields.
* denotes required fields.