Mudvayne - The End of All Things to Come (2002)

Vergeleken bij het ijzersterke debuut valt dit tweede album een beetje tegen- het is allemaal net iets minder. Niettemin een degelijke plaat, met een constant vrij hoog niveau.

Hmm, ik vind dit toch ook wel een mooie CD, misschien wel even goed als L.D. 50. Er hangt een erg fijn, vaag sfeertje over het album heen.
De bonustracks Goodbye en On The Move zijn trouwens ook beide zéér de moeite waard.

Mudvayne gaat al heel wat jaartjes met me mee en ik vind deze gemakkelijk hun beste werk. Zware grooves, vrij originele songwriting, en vooral hun meest samenhangend werk. Daar waar LD50 een paar missers bevat beluister ik hier elk nummer met veel plezier keer op keer opnieuw.

Van de twee albums die ik ken van Mudvayne, is L.D.50 volgens mij de bekendste. Dit is echter de beste. Mudvayne brengt beukende nu-metal, gelukkig zonder raps, waarbij de bassist een prominente rol opeist.
De nummers op The End of All Things to Come zijn zo’n beetje allemaal de moeite waard, met als uitschieters Not Falling, (Per)Version of a Truth en The Patient Mental. Toch, als ik deze cd beluister vind ik een dikke 50 minuten boosheid iets teveel van het goede: bij Solve et Coagula begint mijn aandacht te verslappen. Het probleem zit hem niet in de vette riffs, de grunts, en zelfs niet in de niet zo sterke cleane zang, maar meer in het feit dat er onvoldoende variatie tussen de nummers zit.

Voor een iets kortere uitgave van dit album had ik zeker vier sterren gegeven, maar nu blijf ik steken op een (dikke) drie en een halve ster.

3.5*

Voor dit tweede wapenfeit heeft men Tool-producer David Bottrill ingelijfd, met als resultaat een nerveus, intens en behoorlijk stevig album, dat uiteraard af en toe wel wat doet denken aan het werk van Tool. Niet alle tracks zijn even goed en het materiaal had wel wat meer groove en afwisseling kunnen gebruiken, maar toch is dit best een goed en vrij gewaagd album. Hierna zou de band steeds gelikter en mainstream gaan klinken, maar hier is het geluid nog lekker rauw en ongepolijst.