Mountain - Climbing! (1970)

Leuk plaatje, met mississippi queen als hoogtepunt! 4*

Echt een goede plaat van deze Woodstock veteranen met Leslie West, gitaar, Felix Pappalardi (producer van Cream), bas, Corky Laing, drums en keyboarder Steve Knigh. Blues hardrock with a feeling.

Mountain, wat een geweldige band is dat toch!

Lekkere hardrockplaat met pakkende riffs, melodieuze refreinen en goed overstuurde bluessolo's. Ook is er plaats voor acoustische psychedelica. Uit dit vaatje wordt nog menigmaal getapt, denk aan het welbekende Wolfmother. Het verschil is dat de congruentie en authenticiteit op dit, in de vergetelheid geraakte, werk voelbaar is. 5*

ja, lekkere plaat met vette gitaren zoemende bas en logge drums , alhoewel de single ' for yasgurn' s farm ' een ode was of beter een hulde aan de eigenaar van het terrein ( veld ) waar woodstock op zich afspeelde eind de jaren 60 , ook akoestisch konden ze beklijven

Goeie plaat met southern/blues rock, melodieus en soms psychedelisch. Wat zijn er toch veel onbekende maar goeie platen gemaakt begin jaren 70.

Nog zo'n top album van mountain.
Ook deze rockt geweldig!
Geweldige rauw en ruig zang werk van leslie ,heerlijk vette heavy gitaar sound.
Net als nantucket sleighride absolute aanraders voor blues/rock liefhebbers.
Top late ontdekking deze band voor mij!

Heerlijk debuutalbum van Mountain.
Er staan twee nummers op die ik minder vind:
The Laired en Boys in the Band

Deze band en haar platen kende ik alleen van suggesties en het nummer Mississippi Queen kende ik als cover. Vaak bij bands als Gov't Mule of The Atomic Bitchwax wordt er verwezen naar Mountain als powertrio . Overigens is de band hier een kwartet, omdat er een organist meespeelt, maar Gov't Mule is inmiddels ook al een heel lange tijd een kwartet.

Over deze plaat: hij klinkt verrassend vet. Het is erg vol geproduceerd, maar niet lawaaiig. Ik denk wel dat dit een band is, waar ik nog vaak ga willen luisteren.

Voorlopig keer ik een 4* uit, want dat is naar mijn oren meer dan terecht!

Edit: To My Friend is waarlijk prachtig, misschien verhoog ik nu al naar 4,5*

Halfje eraf, want hoewel deze plaat erg hongerig en sympathiek klinkt, is het ook wat rommelig hier en daar, en is de zang niet overal even sterk. Maar de 4* zal wel even blijven staan denk ik.

Prima album met (hard)rock. Misschien wel vreemd dat ik het akoestische To My Friend dan toch het fijnste nummer vind. Van de band had ik wel eens gehoord, maar de muziek ervan nooit eerder beluisterd.
Valt me op het eerste gehoor dus niet tegen en daarom 3,5*.Misschien later meer.
Op 59 in de 100 Greatest albums of 1970. In de Best Ever Albums chart over 1970 op 113.

Never in my life is een lekker plaatje, zal een band als Clutch ook wel gehoord hebben..

Mississippi Queen is tijdloos. Rest van het album is ook tof.

Prima plaat en in sommige nummers doet het me denken aan Masters of Reality, de band van Chris Goss.

Wat dat laatste betreft luister eens naar Sittin' on a Rainbow. Als je niet beter wist zou je denken dat het Masters of Reality is.

.

Dat moet natuurlijk Boys in the Band zijn. https://youtu.be/A_hIc9FLqPs