Nils Lofgren - Breakaway Angel (2001)

Mijn introductie met zijn werk en ik denk dat me nog wel wat meer leuks staat te wachten.

Als Nils Lofgrenfan- en verzamelaar mocht deze niet ontbreken. Ik ontraad idereen onder de 35 jaar deze te beluisteren, omdat dat alleen onnodig kwetsendende rekties zal opleveren. Nils kon en kan veel beter imo. Deze is te braaf en te overgeproduceerd. Klinkt eigenlijk soms ook te lief en soms zelfs te gladjes. Maar op een avondje met bevriendestelletjes, pratend over je kids, je auto, je hypotheek past deze cd perfect. (Ik denk nu even aan Hans "telegraaf" Brouwer) Waarom ik dan toch een lans breek voor dit album is de stem en het gitaarspel van "master" Nils. Deze muziek sluit naadloos aan op bijvoorbeeld Dhr. Knopfler, tijdens zijn huidige periode.(Rudiger, ik denk nu even aan jou) Dus tegen de "jongeren", die de muziek analyserend benaderen, beschouw deze reaktie als niet geschreven. Mensen van middelbare leeftijd, bij voorkeur op een mid-life crisis aanstormend, mogen wel reageren. Graag zelfs. Het enige nummer dat uit de toon valt is Open Road, met mondharmonica. Ouderwets rilling-over-de rug-werk!!! Beoordeling: 4 dikverdiende sterren voor deze vaste medewerker van de E-Street Band.

Goede plaat van Lofgren ,maar ook niet meer dan dat.De gladheid waar Ad het over heeft herken ik hier ook wel in .Lofgren is op zijn best als hij puur klinkt,en dat doet ie dan ook vaak zij het live.Op de studioalbums ontbreekt vaak een beetje het vuur,doordat het geluid snel wordt dichtgesmeerd met lelijke synths.Op de planken ontbreekt vaak de synth en moet Lofgren die gaten vullen met zijn sublieme gitaarspel.Er valt evengoed best te genieten van dit album met mooie tracks als uttin' out fires, Driftin'Man en Without you.Ook een speciale vermelding voor The Hill ondanks zijn simpele tekst ,is dit toch voor mij een memorabel liedje.Lofgren doet wat hij goed kan,mooie liedjes maken,om die tijdens de schaarse tournee's die hij onderneemt,live vol vuur ten gehore te brengen.

Ik snap de focus van Ad op de leeftijd van de luisteraars/MuMe-users nooit zo. Gelukkig ben ik 35 jaar, dus kan ik zonder problemen naar deze plaat luisteren...

Ik ken nog niet heel veel van Nils solo, Ik ken Acoustic Live, wat ik echt een prachtige plaat vind. Vooral prachtig gitaarspel en mooie songs. Ik ken ook de prima ode aan Neil Young en dankzij de aardig wat positieve reacties (waaronder van Ad) ken ik ook Old School, een uitstekend album.

Eerlijk gezegd vind ik het wel een prettig plaatje. Het is wat rustig, soms zelfs voortkabbelend, maar wel prettig in het gehoor liggend. Er zitten ook wat echt mooie nummers tussen. Nils is geen grote zanger, maar hij heeft wel een heel herkenbare stem, die best prettig in het gehoor ligt. Gitaarwerk is zoals altijd bij hem uitstekend. Soms is het wel erg braaf, maar deze plaat luister ik wel met plezier. Niet te vaak overigens. Kans op verveling is dan wel aanwezig.

Favorieten heb ik nog niet echt, daar ga ik hem wat vaker voor luisteren. Ik twijfel tussen 3 en 3,5 ster. Voordeel van de twijfel voor veruit de beste gitarist van The E Street Band.

Ik ben 19 jaar, maar ik luister met alle plezier naar deze plaat Na het zien van Springsteen & The E-Street Band vorige week zaterdag in Nijmegen, was ik benieuwd geworden naar het solowerk van de E-Street-leden. Ik ben tot nu toe erg onder de indruk van wat ik gehoord heb van Lofren's oeuvre!