Todd Rundgren - A Cappella (1985)

"I have an ideal I think is real, But I just can't find it, I believe that one day, I'll melt away into that lost horizon"

Na zijn breuk met thuisbasis Bearsville, vond Rundgren voor drie albums onderdak bij het grote label Warner Bros. Dat bood hem volledige creatieve vrijheid en dit album was de eerste worp voor dit label.

Een kleurrijke hoes, een gemaskerde Rundgren met het enige instrument dat hij voor dit album nodig had: de microfoon om zijn stem te registreren. De digitale sample-techniek stond begin jaren '80 nog in de kinderschoenen maar Rundgren zag hierin direct de mogelijkheid iets te doen wat nog niemand eerder gedaan had. Niet alleen de zang met samples opnemen, maar ook alle geluiden: drums, percussie en andere instrumenten met zijn stem nabootsen en met samples aan elkaar plakken.
Een precisieklus, een monnikenwerk, die de volledige concentratie eiste. Maar ondanks de ingewikkelde techniek staat ook de inspiratie bij het liedjesschrijven hier op scherp.

Naast klankexperimenten zoals het oosterse Miracle in the Bazaar vinden we juweeltjes van songwriting als Blue Orpheus, Pretending to Care en Honest Work. Kleine kindertjes wordt de stuipen op het lijf gejaagd met het verhaaltje over Lockjaw. Op ouderwets Rundgreniaanse wijze gaat het 'over the top' in soulnummers als Something to Fall Back On en de cover Mighty Love die het vooral van hysterie moet hebben in het slotkoortje.

Gedurfd en artistiek geslaagd album, dat mogelijk bij velen de wenkbrauwen heeft doen fronsen. Begrijpelijk, want echt lekker luistert het niet weg, daar moet ik eerlijk in zijn. Maar, laat het genie hier maar zijn ding doen.