Richard Wright - Wet Dream (1978)

Ik ben eigenlijk verbaasd over de kwaliteit van dit album van de Floyd toetsenist. Zoals ik wel eens eerder ergens op deze site heb aangegeven ben ik over het stemgeluid van de goede man niet echt te spreken maar over het muzikale gedeelte op deze plaat zeker wel.

Op gitaar trouwens ook een goede Floyd bekende in de persoon van Snowy White. De fraaie sax/fluit gedeeltes worden gedaan door Mel Collins (ook bekend van King Crimson, Alan Parsons, Camel en Bryan Ferry)

Toch wel een mooie rustige jazzy plaat die denk ik niet zo bekend gezien de hoeveelheid reacties.
Had deze al op lp en voordat ie op cd uitkwam duurde even maar heb hem toch al heel lang gelukkig en ook deze verveeld me niet al zet ik hem niet al te vaak op.
Paar zangnummers maar meeste is instrumentaal.

Holiday is een prachtig stuk samen met against the odds

Met name de vocale nummers en het nummer 'Waves' vind ik erg goed.

precies 30 jaar na de release van deze, prima, plaat verliet Richard Wright deze aardbol.

Oftewel op 15 sept 1978 verscheen deze plaat. Een paar jaar daarvoor verscheen Wish You Were Here ook al op 15 sept. toeval??

Ik kan mij vergissen, maar ik meen dat Wet dream in mei 1978 uitkwam.

Hoe dan ook, het nieuws van gisteren wordt er niet minder triest om.

wikipedia!

[edit] Solo albums
Wet Dream - 15 September 1978
Broken China - 26 November 1996

De laatste datum klopt niet.
Broken China kwam op 4 oktober 1996 uit (althans in Europa).

dan moeten we even wikipedia aanpassen

Ik dacht dat dit album weer opnieuw was gereleased? Ik kan deze nergens kopen (via internet dan)...

Het album is in juni opnieuw uitgebracht en is bijvoorbeeld bij bol.com te bestellen.

Jeetje, daar had ik al gekeken, maar zocht naar 'wet dreams'... . Zojuist met Broken China besteld en ben zeer benieuwd. Ik was nooit zo geïnteresseerd in het solowerk van Richard en Syd, maar alleen dat van David en Roger. Noem het een inhaalslag en ik zal later nog een beoordeling geven op o.a. dit album.
Als Floyd-fan, moet je immers alles in huis hebben .

Wel apart dat Broken China 8 euro is en dit debutalbum 20 euro!

Opnieuw uitgebracht? Door wie dan? Aah.. ik zie het al, naar het schijnt door One Way Records. Wel opvallend dat deze editie niet bekend is bij Amazon.com of Amazon.co.uk wat toch de logische plekken zouden zijn om ze ook te zien.

Op Amazon.com is de versie van One Way Records wel bekend, alleen 89 dollar en releasedatum van 1993!!! De prijs was in ieder geval voor mij een beetje teveel van het goede

One Way is een label van Sony.
Ik denk dat ik die uitgave van 1993 heb. Ik weet niet meer wat ik daar destijds precies voor heb betaald, maar veel was het niet.



Vergeet dan ook het album 'Identity' van Zee (Rick Wright en Dave Harrris) niet.

Die heb ik dan weer wel en bij toeval in een grabbelbak gevonden

Gister besteld en vanochtend al binnen gekregen: dit heerlijke album. Zeer relaxe sfeer en uitstekende artiesten die hem begeleiden: Mel Collins op saxofoon die ook o.a. met Dire Straits mee tourde en Snowy White op gitaar (geen introductie nodig ).

Duidelijk een lichte Floyd-sound, waarbij vooral de saxofoon geregeld aan bijvoorbeeld 'Us and Them' doet denken. Dat ik dit album niet eerder heb ontdekt... shame on me

Omdat Rick op zich de meest vaardige muzikant uit Pink Floyd was (althans, op het gebied van instrumentbeheersing) heb ik z'n solowerk ook maar eens doorgenomen.

Te beginnen met dit solo debuut, al vertolken Mel Collins en Snowy White hier ook hoofdrollen. Het album is gemaakt na Animals, en diezelfde donkere sfeer keert ook op dit album vaak terug. Ook het ietwat soulvolle (saxofoon) geluid van Wish You Were Here is nog vaak terug te herkennen. In de verte doet de plaat dus nog wat aan Pink Floyd denken, maar Rick zingt hier alles en is prominenter aanwezig op verschillende toetsinstrumenten.

Schitterend, sfeervol album. Een nummer als 'Pink's Song' is gewoon ontroerend, en zo staan hier wel meer van dat soort rustige pareltjes op.

Met interesse gelezen, Stijn, en een goed idee om deze eens op te zoeken, thanks!

Totaal niet mee eens. In mijn ogen maakte Wright met Wet Dream juist precies het tegenovergestelde van Animals. Vrij luchtig en jazzy. Hij hield totaal niet het donkere agressieve karakter van Animals en het was niet voor niets dat die plaat de eerste was zonder zijn compositorische bijdrage. Je zou Wet Dream haast kunnen zien als een soort anti-statement richting Waters.

Al met al een erg relaxte zomerplaat trouwens die nog altijd 3,5 ster waard is

Zomer, luchtig en relaxt

Ik haal het er niet uit in ieder geval, maar ieder zijn perceptie.

Uh..... rustig is geen synoniem voor zomers, luchtig en relaxt hoor.

Vandaag op vinyl gescoord uit de grabbelbak. Dat luistert toch een stuk lekkerder weg zo met mooie uitklaphoes in je handen. Een heel klein krasje tijdens Summer Elegy, verder in mint condition. En ja de muziek zelf... Die blijft natuurlijk prachtig.. en heerlijk om bij weg te dromen met dit zwoele weer. Halve ster erbij.

Vandaag via eBay een vinyl versie binnen gekregen van dit album. Ziet er prima uit. Wat mooi blijft dat toch zo'n zwarte schijf. Kom over een paar dagen met een score. Als diehard PF fan schaam ik me nog steeds dat dit album aan mijn aandacht is ontsnapt de afgelopen jaren. Ben benieuwd.

Werkelijk helemaal grijs gedraaid afgelopen week, wat een sfeer wordt hier neer gezet. En die prachtige piano akkoorden, heel Floydiaans. Het gitaarwerk erg Gilmourish, toch klinkt dit als een echt Richard Wright solo album.

En Waters destijds maar beweren dat Wright zonder inspiratie zat en daarom niets bijdroeg aan Animals en The Wall, yeah right, dit album laat het tegendeel zien.

Ik vind dit zo goed dat ik er een volle punt bij gooi en zo komen we uit op 5*

Op Animals vind ik de bijdrage van Wright wel sterk. Inspiratie komt en gaat. Dat Wright hier genoeg songs en schitterende passages had, wil niet zeggen dat dat een jaar later ook nog zo was.

Vind Wet Dream overigens wel veel beter dan The Wall. Wel apart dat deze plaat zo weinig aandacht krijgt. Wright was toch geen kleine meneer.

Eindelijk de tijd gevonden om de vinyl versie van Richard Wright's album Wet Dream eens goed te luisteren. Ik vind Broken China een prachtig album wat ik al vele jaren heb. Als verstokt PF fan is dit album volledig aan mij voorbij gegaan. Leuk om na zoveel jaren nog verrast te worden. Ik vind 'm mooi. De fragiele stem van Richard, mooi gitaarspel van Snowy en herkenbaar als Richard Wright. Deze man had m.i. Toch wel een onderschatte invloed bij PF. Gaaf album en leuk om na al die jaren nieuw oud werk te ontdekken. Wet Dream zal ik maar zeggen

Leuk dat er nog steeds mensen zijn die dit kunnen waarderen . Ik vind deze denk ik nog net een tikje beter dan David Gilmours eerste solo album, het klinkt allemaal wat vloeiender en luistert iets lekkerder weg. Wat vinden jullie?

Ik weet niet goed of de vergelijking tussen David Gilmours eerste solo en deze Wet Dream te maken valt. Het gitaarspel van David is en blijft onnavolgbaar en alom aanwezig op zijn solo platen.. Op deze Wet Dream van Richard staat de sax erg centraal. Ik vind Wet Dream wat allrounder. Blijft overeind dat de heren solo mooie platen hebben gemaakt maar met elkaar toch wel het aller mooiste. Shine On.