Sunshine Anderson - Your Woman (2001)

Sunshine Anderson zou je in principe kunnen betitelen als “R&B-zangeres nummer 5129420”, maar ze is wel meer dan slechts één van de zoveelste trienen in het vak. Naast haar krachtige vocalen, levert ze met Your Woman een debuut dat grotendeels weet te boeien. Haast 'n unicum dus - voor albums in dit genre. Laat wel wezen: enkele nummers krijgen met hun instrumentatie vaak (een) ondersteuning van andere genres waardoor dit album meer biedt dan alleen R&B. Dat werkt hier absoluut in z’n voordeel, en dat zal ook vast de voornaamste reden zijn waarom Your Woman van begin tot eind interessant zal blijven voor de gemiddelde luisteraar. Het zijn deze nummers die deze plaat de moeite waard maken.

Heard It All Before was een zeer geslaagde eerste single. Zo op het eerste gehoor 'n doorsnee R&B-nummer, maar schijn bedriegt. De vieze - en prominent aanwezige - groovende funk die erin verweven is, maakt dit al gelijk één van de leukste nummers die je hier vindt en al meteen wordt duidelijk dat het gaat om het betere werk. Om precies dezelfde reden is Saved the Day net zo memorabel. Minstens net zo goed is Where Have You Been. Voor het grootste gedeelte bestaat ‘ie uit hip-hop dat vrij bescheiden blijft, en daarmee horen we weer een andere inslag, en dankzij de blazers tijdens het refrein kun je het zelfs nog onder nu-jazz scharen. Nóg wat meer hip-hop georiënteerd wordt 't met A Little Sunshine die tevens vol overtuiging wordt gebracht. Grenzen van de nu-soul worden opgezocht met Lunch Or Dinner en Better Off die eveneens goed kunnen bekoren, evenals het wat donkere, kale titelnummer die vooral vanwege de productie een sfeervolle toevoeging blijkt te zijn. Dit zijn zo ongeveer wel de hoogtepunten.

De overige nummers hebben misschien ietwat minder bijzondere eigenschappen, en zijn wellicht het prototype R&B. Maar wél van het goede soort, voor wat het waard is. Het materiaal is niet vernieuwend, maar weet ondanks dat gegeven goed en smaakvol bij te blijven (!). Vocaal gezien is er weinig tot niets aan te merken op Anderson, en productioneel gezien weet dit album zich goed te onderscheiden van al die andere, “dertien in een dozijn albums”. De diversiteit en het eindresultaat mogen er zijn. Tof album!