Muddy Waters - King Bee (1981)

"King Bee" is de derde en laatste plaat van Muddy Waters in zijn comeback trilogie. Het trucje met producter/gitarist Johnny Winter lijkt een beetje te zijn uitgewerkt. Het frisse, rauwe en energieke van met name "Hard Again" mis ik hier wel een beetje. Dit neemt niet weg dat "King Bee" gewoon een prima bluesplaat is. We hebben het tenslotte wel over Muddy Waters. "King Bee" bevat een aantal meer dan prima tracks als "Forever Lonely" en "Sad Sad Day". Muddy Waters is en blijft een legende, hoewel "King Bee" niet zijn beste werk is. Dit is net als "I'm Ready" gewoon een zeer genietbare bluesplaat. Niets meer en niets minder.

Wat een vette bluesplaat is het laatste album van Muddy Waters zeg. Hij is op zijn 68e nog steeds prima bij stem en ook zijn slide guitar is zeer herkenbaar. Natuurlijk wordt hij weer uitstekend begeleid, waaronder door producer Johnny Winter op gitaar. Die heeft ook voor een kristalhelder geluid gezorgd.

Kant A van de LP is goed met de sterke opener en titelsong King Bee en prima songs als Forever Lonely en
I Feel Like Going Home. Kant B van de plaat vind ik ijzersterk. Een heerlijke versie van Champagne & Reefer wordt gevolgd door het fantastische Sad Sad Day. De harmonica van Muddy is zo lekker op Deep Down in Florida #2 en de slotsong zegt genoeg: (there's) No Escape from the Blues. En zo is het!