Geisterfahrer - Fest der Vielen Sinne (1981)
mijn stem
7 stemmen
West-Duitsland
Rock
Label: Konkurrenz
-
Fest (3:33)
-
Nacht der Löwen (2:26)
-
Mein Kind (3:38)
-
Angriff (4:01)
-
Zeit der Chancen (2:05)
-
Himmel Auf Erden (1:59)
-
Madish Ahb'el (4:30)
-
Schnee Blind (3:31)
-
Blumen (2:35)
-
Leiser Tod (2:29)
-
Möchte bei Dir Sein (2:29)
-
Die Stimme der Erde (4:21)
-
Mein Kind [Demo] * (3:32)
-
Wasser [Demo] * (2:32)
-
Es Tut Nicht Mehr Weh [Demo] * (3:32)
-
Schlechte Tage * (1:22)
-
Drittes Programm * (1:39)
-
Linientreu * (7:23)
-
Spätkapitalismus I * (3:23)
-
Spätkapitalismus II * (4:55)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
37:37
(1:05:55)
1
geplaatst: afgelopen woensdag om 00:30 uur
Zo'n zestien jaar voordat Nederland zijn Spookrijders had, had West-Duitsland al Geisterfährer. Een tegendraadse postpunkgroep uit Hamburg.
Na debuut Schatten Voraus, mijn vorige halte op reis door new wave, ontwikkelde Geisterfährer zich verder. Op Fest der Vielen Sinne is de sombere postpunk gebleven. Soms krasserig gitaarwerk van Matthias Schuster en met inmiddels naast een drumcomputer ook livedrums. Wel is de stem van Michael Ruff te eentonig, mede omdat teveel melodieën niet zo willen beklijven.
Vier nummers springen eruit: Mein Kind, dankzij piano en rammelgitaar Zeit der Chancen, het vlotte Himmel auf Erden dat op enkele compilaties belandde en de grommende bas van Blumen. Op veel andere nummers is de bas van Jürgen Weiss in een flangereffect gedoopt; het ronde geluid staat in contrast met de knersende gitaar. Ook fraai is het drumspel van dezelfde Weiss (!); de groep is hier tijdelijk een trio nadat Hans Keller was vertrokken.
Ik blijf nog even in de new wave van november 1981 en wel met een heuse klassieker: From the Lions Mouth van The Sound.
Na debuut Schatten Voraus, mijn vorige halte op reis door new wave, ontwikkelde Geisterfährer zich verder. Op Fest der Vielen Sinne is de sombere postpunk gebleven. Soms krasserig gitaarwerk van Matthias Schuster en met inmiddels naast een drumcomputer ook livedrums. Wel is de stem van Michael Ruff te eentonig, mede omdat teveel melodieën niet zo willen beklijven.
Vier nummers springen eruit: Mein Kind, dankzij piano en rammelgitaar Zeit der Chancen, het vlotte Himmel auf Erden dat op enkele compilaties belandde en de grommende bas van Blumen. Op veel andere nummers is de bas van Jürgen Weiss in een flangereffect gedoopt; het ronde geluid staat in contrast met de knersende gitaar. Ook fraai is het drumspel van dezelfde Weiss (!); de groep is hier tijdelijk een trio nadat Hans Keller was vertrokken.
Ik blijf nog even in de new wave van november 1981 en wel met een heuse klassieker: From the Lions Mouth van The Sound.
* denotes required fields.
* denotes required fields.