Pretty Things - Freeway Madness (1972)

Het begint goed met het opbeurende Love Is Good, maar daarna zakt het meteen terug in middelmatigheid. De stijl is me te toegankelijk en de country invloeden doen weinig goeds. Het is niet zo slecht als het gemiddelde doet vermoeden. Af en toe komen de heren met een riedeltje of een sfeer op de proppen die ik wel kan waarderen, maar grootse schrijfkunsten blijven uit. Het is een album dat terecht wel wat vergeten lijkt te zijn. The Pretty Things proberen wat commercieler te zijn, maar ik kan me niet voorstellen dat dit goed uitgepakt heeft.

Tussenstand:
1. Get The Picture
2. Emotions
3. S.F. Sorrow
4. The Pretty Things
5. Parachute
6. Freeway Madness

Ik vind Freeway Madness dan weer een stuk leuker dan waarschijnlijk geacht wordt. De country-invloeden bevallen me eigenlijk prima, het geheel is toch iets vlotter gespeeld dan op Parachute het geval was en enkele songs vind ik oprecht erg goed. Het klinkt wat Amerikaanser en daarmee commercieler, maar alsnog hoor ik beduidend meer dynamiek en energie op dit album dan op het gros van de voorgangers. Mooi gitaarwerk ook op Allnight Sailor. Onion Soup doet me zelfs een beetje aan Blue Oyster Cult denken. Nog steeds niet helemaal mijn ding, maar zeker niet vervelend.

Tussenstand:
1. S.F. Sorrow
2. Freeway Madness
3. Parachute
4. Emotions
5. Get The Picture
6. The Pretty Things