+44 - When Your Heart Stops Beating (2006)

Dat komt niet van Mark Hoppus zijn site.
Z'n site is: http://www.pickrset.com/markhoppus/
En er is daar nog niets gepost over mogelijke stop van +44.

Tja... één ding is zeker +44 is veel beter dan het aftreksel wat Angels and Airwaves heet!

Spreekt natuurlijk voor zich dat bij deze groep de 2 beste muzikanten van Blink zitten,:
Mark Hoppus:
Een goeie Punkrock bassist, strakke loopjes,
daarnaast speelt hij ook nog eens lekker snel.
Travis Baker:
Ongelooflijke drummer! zijn maar weinig die deze man kunnen evenaren, en het mooiste is dat hij dit album Live grotendeels alleen met één hand drumt! echt ongelooflijk! (wel is waar dat ie zijn pols gebroken had)

Nog niet gezien ? zie hem hier los gaan:
YouTube - Plus 44 live on letterman

Berichten verplaatst naar blink-182

Wat is het verschil tussen de CD met de Blauwe voorkant en die met de roze voorkant?

Misschien dat de blauwe versie de normale is.
De roze met als bonustrack: Baby Come On[Acoustic]
en de groene met als bonustrack: Weatherman[Acoustic]
?

Zou kunnen. Heb inderdaad ook de roze versie met de akoestische versie van Baby Come On.

Er staan eigenlijk geen slechte nummers op, het enige mindere nummer vind ik Make You Smile
Wel vind ik dat ze deze drumintro hadden moeten gebruiken voor Baby Come On, zoals bij deze live versie:

YouTube - (+44) - Baby Come On @ Rock Corps

Dat had de song lekker rockend laten beginnen!

En ik vind dat ze de drumms iets harden hadden kunnen mixen, maar dat zijn maar kleine puntjes.

Mark Hoppus heeft een heerlijke stem waar prima naar te luisteren valt.

Dit album is zeker een aanrader en de 4,5 meer dan waard, jammer dat het geen vervolg heeft gehad.

Terwijl ik dit typ zit ik, op vakantie, in de Alpen in Frankrijk en het regent lekker... tijd om de laptop eens aan te gooien!
Ik was vanplan het eerste album te bespreken dat langs kwam in mijn shuffle lijst, en dat is deze geworden.
Wat ik leuk vind omdat het laatst geplaatste bericht ook van mij afkomstig is, en mijn menig in die tijd toch aardig veranderd is.

+44 - When Your Heart Stops Beating

Het is 2006, Blink-182 is nu 3 jaar uitelkaar, met ruzie.
Tom DeLonge heeft Angels and Airwaves opgericht en pakt het nu aan over de serieuze boeg.
Mark Hoppus en Travis Barker, nog steeds samen in de band, richten +44 op, helaas is hier maar 1 album uit gekomen
Op dit album word nogal eens terug geblikt op het uit een gaan van Blink en de gevoelens die daar bij gepaard gingen.
Voor Tom waarschijnlijk niet altijd even leuk om te horen, maar het heeft wel mooie songs opgeleverd.

Lycanthrope:
Explosief, zo begint het album. Bam, daar is de bekende punk-pop die Blink hanteerde op het laatste blink album.
De tekst reflecteerd duidelijk de "disbanding" van Blink.
"I wake up at the end of a long, dark, lonely year, It's bringing out the worst in me"
Het gevoel van het iets te hebben, maar het ineens opgaan in rook. De laatste maanden zonder Blink.
Dit was een single van het album, dat is te horen. Goede keuze.

Baby Come On:
Faders op de drums, als ik ergens een hekel aan heb...
Je hoort duidelijk dat dit een elektronisch drumstel is.. om weer eens iets neiuws uit te proberen.
Maar toch, een van mijn favorieten. Prima teksten, misschien iets aan de duistere kant.. wellicht een zelfreflectie?
Prima punk-pop. Prima bridge ook, verfrissend in het nummer.

When Your Heart Stops Beating:
Beukende intro, vervolgd een beetje waar nummer 1 is geeindigt.
Misschien om de band zelf te beschrijven? Turn it up! Ik wil niet meer terug naar wat vroeger was, i never wanna go home.
Misschien over een drugs overdosis van een vriend of vriendin.
Misschien voor een meisje, de eeuwige tiener punk,waar hij voor valt en altijd voor beschikbaar wil staan.

Little Death:
Een wat rustiger nummer. Dit is zeker mijn favoriet, de tekst doet weg dromen en het refrein zorgt ook voor iets magisch.
Ik heb het alleen niet zo op Travis zijn elektronische drumstel, doe mij maar gewoon akoestisch... Hier klinkt het wel erg digitaal.
Wat er volgens mij word bezongen: Het maakt niet uit wat wij doen, het maakt niet uit wat er gebeurt of gezegd word, wij zijn maar klein in dit universum. Het maakt allemaal niet uit.

115:
Deze doet mij aan de titel track denken. Een liefde die lastiger word, het is moeilijk om nog van die gene te houden. Ze is een leugenaar en ik kan haar niet meer vertrouwen. Prima pop nummer, leuk nummertje.

Lillian:
Een heen en weer galmend gitaarrifje. Drums weer hevig in het digitale tijdperk. Maar dan! Een akoestische gitaar er over heen, wat verfrissend klinkt.
Weer een terugblik op vervlogen tijden, de plek waar het vroeger allemaal gebeurde, waar hij woonde... het word niet meer herkend en maakt hem als een vreemdeling voelen.
Het meisje, Lillian, woonde daar.. in de buurt. Een mooi meisje, een waar je gauw op verliefd zou worden als jonge jongen. Ze woont er niet meer, de buurt is achteruit gegaan... waar zijn de tijden?

Cliffdiving:
Misschien wel een nummer dat tussen Enema en Get Off Your Pants zou zijn geschreven kunnen zijn, de Blink feeling is duidelijk aanwezig.
Het gaat over het veleden. Marks maat had een zwembad en vanaf het dak van het huis sprongen ze in het water, dat noemde ze Cliff Diving.
Lekkere song, beter dan dat ikmij hem herinner! Zitten goede stukken in de tekst!

Interlude:
1:13 aan instrumentale muziek. Klinkt prima, Travis die zich her en der uitslooft, een gitarist die tokkelt. Sluit serieus.
Past in het album, op deze plek. Ergens anders had het saai geweest en dus misstaan!

Weatherman:
Dit begint wat zwaarder. Een terugblik op de gezegde dingen. Spijt hebben van ruzies en bang voor confrontaties.
De weerman voorspeld zwaar weer. Dit is het einde, maar ik vind het niet erg.
Het was niet mijn bedoeling om mijn excuses aan te bieden en heb er geen moeite mee om te te zien vertrekken.
Stiekemn vind ik deze ook wel erg goed!

No, It Isn't:
Sober, een afscheid van het verleden. Van Tom en dus Blink.
Vrij hard. "This isn't just goodbye
This is "I can't stand you""
Oei, nu ze weer bijelkaar zijn.. zouden ze het elkaar vergeven? Met dit soort achterblijfselen?
Het hele nummer door, terugblikken op het gedrag van Tom in de laatste Blink weken.

Chapter 13:
Klinkt optimistisch, maar de tekst is dat niet.
Weer over de breakup.
De titel komt van Dante's Inferno's Chapter XIII, wat over zelfmoord handeld.
Dat is terug te horen in de song, de tekst zou een reden kunnen geven voor het plegen van het geen wat ik hier boven heb genoemd.
Toch voelt Mark dat het niet helemaal eerlijk is tegen Tom en zingt:
And we'll both take our revenge
But we still won't feel any better

Mooie afsluiter van een vrij constant album!

Nu, meer dan een jaar later, maar 5 jaar nadat ik het album kocht kom ik met een nieuw oordeel.
Pop/Punk is iets waar ik stiekem van ben blijven houden, mijn middelbare school jaren waren gevult met Blink, Green Day, Offspring en daarna Nirvana en consorten.
Blink zag ik vorig jaar augustus live, Offspring deze zomer en Green Day in 2009.
Dit is een vrij constant album en doet het voor mij net zo goed als de Blink album, al dan niet beter.
Mark pakt het aan op de serieuze tour en dat doen ze prima, een keer niet over bier zuipen en chicks versieren.
AVA ken ik niet en moet ik nog aan beginnen, lijkt me ook leuk!
Dus zoals ik zei, een constant pop-punk album, wat in deze tijden zou neigen naar emo/pop. Prima songs, hier en daar wat cliché's maar goed.
Ik hang er nu 3,5 sterren aanvast, een goed album, vrij lange houdbaarheids datum maar niet zo memorabel voor een 4.