Bel Canto - Birds of Passage (1989)

Mooie ambient synthesizer muziek, waarbij je hoort dat het uit Noorwegen komt. Mooie zang van Anneli Marian Drecker waardoor het soms de sfeer van de Cocteau Twins heeft.

Naast steenkolenengels bestaat er ook poolkappenspaans

Dit was ooit de eerste CD die ik kocht. Weken niet meer uit mijn Cd speler geweest. En dat was wel de verdienste van de muziek en niet de nieuwe techniek. Lekkere synthipopliedjes (Birds of Passage) worden afgewisseld met prachtige ambientlangschappen( Dewy Fields, Picnic on the Moon). En soms komt het samen in een nummer zoals Shoulder to the Wheel het beste nummer op deze CD. Natuurlijk is er de stem van Anneli Marian Drecker maar misschin ook wel de bijdrage van Geir Jenssen, die hierna verder ging met Biosphere, die deze plaat voor mij zo meeslepend maken. Want de opvolger is nog best aardig, maar zo Bel Canto als op deze CD klonken ze nooit meer

Mijn CD-exemplaar kent een volledig andere volgorde van de songs en meldt het jaar 1989. ipv 1990. Maakt voor de sfeervolle kwaliteit niet uit.

Dat geldt voor mijn exemplaar ook, dat ik inmiddels bijna 20 jaar in huis heb. Als je een album al zo lang draait en zo goed kent, is het een vreemde gewaarwording om hier die totaal andere volgorde aan te treffen. Voor je gevoel wordt het logische verband tussen de tracks volkomen overhoop gehaald. Bel Canto tekende ooit bij de Belgische platenmaatschappij Crammed Discs in Brussel, maar hun eerste 2 albums zijn onder licensie ook door Nettwerk Productions uitgebracht in Canada. Dat gebeurde in het geval van Birds of Passage zelfs eerder dan de Europese release van Crammed Discs zelf, hetgeen de verschillende jaartallen verklaart. Opvallend detail is nog dat het nummer Look 3 op onze CD het laatste nummer is en bovendien een bonustrack ten opzichte van de LP. De versie van Crammed Discs opent nota bene met dit naar mijn mening wat mindere nummer.

Bijna 13 jaar geen berichten bij dit toch erg fraaie album. Ik draai dit al ruim 30 jaar met erg veel plezier. Electronic met een flinke saus ambient. Destijds in de ban van Cocteau Twins en aanverwante 4AD bands, paste ook deze muziek in mijn straatje. De 2 openers zijn direct mijn favorieten op dit album, hoewel dat bij mij zo wat de laatste tracks zijn. Hoe dat kan wordt in de berichten hierboven uitgelegd.
Wat ook bijdraagt aan de beleving is de geluidskwaliteit. De muziek klinkt kraakhelder.
Net als het debuut 4,5*

Zojuist weer eens geluisterd maar wat blijft dit toch tijdloos mooi en veelzijdig album wat nog steeds niet verveeld. Vooral "Time without end"! Verder weinig toe te voegen aan de recensie van Jorro. Wel een beetje jammer dat Bel Canto dit niveau niet altijd door heeft kunnen zetten op hun latere albums. Wellicht toch het gemis van Geir?!
Hoewel hun latere albums nog steeds de moeite waard blijven!