Elvis Costello - Brutal Youth (1994)

Elvis Costello - als hij niet bestond, moesten ze hem uitvinden

Nu heb ik Brutal Youth ietwat stiefvaderlijk behandeld doorheen de jaren - uiterst stompzinnig van mij.

Deze cd neemt een vliegende start met het uiterst venijnige Pony Street - een snapshot van een familie die een soort emotionele sneeuwstorm (reminiscenties richting de film The Ice Storm zijn vol-le-dig op uw conto te schrijven ): moeder herkent zichzelf in sexueel ontluikende dochter - paniek in het huis! En vader bekijkt het allemaal apatisch in zijn canapé, terwijl moeder Das Kapital nog maar eens navlooit! Ambiance in het huis

Het nummer Kinder Murder - zorgde destijds voor nogal wat wenkbouwgefrons in Duitsland - ze meenden er een ode aan kindermoorden in te herkennen. Vroeger speelde ik tijdens mijn vakanties in het Schwarzwaldwoud een spelletje met mijn meegereisde vriendjes: "diegene die het eerst een lachende Duitser kan aanduiden - wint twee Milky Ways!" De Milky Ways zijn nooit gewonnen door iemand ...

This Is Hell waar de zin they play My Favourite Things again and again, it's by Julie Andrew, not by John Coltrane - de titel speekt inderdaad boekdelen

U vroeg naar andere prijsnummers? You Tripped at Every Step - een gemuteerd doo-wop nummer, over de schoonheid van steeds opnieuw en opnieuw mislukken

20 % Amenesia waar de zin This Is All Your Glorious Country Thinks of Your Life. STRIP JACK NAKED WITH A STANLEY KNIFE genoeg zegt over de verbetenheid van dit nummer. Het lijkt wel opgenomen met een verbouwde grasmachine i.p.v. een gitaar.

Nog ééntje: London's Brilliant Parade - een uiterst filmisch nummertje over een soort kermisparade - je ziet het echt voor je ogen terwijl Costello het nummer zingt. Klasse, mensen

is dat trouwens kleine Elvis daar (links) op de albumcover?

Yep!

Zeker niet het sterkste album van Costello maar toch ruim voldoende (en dat zegt heel veel over 's mans oeuvre).

Ik draai dit album niet al te vaak meer maar Sulky Girl en Rocking Horse Road staan wel op mijn persoonlijke Costello-verzamel CD.

In Sulky Girl gaat ie vreselijk over de top qua zang en Rocking Horse Road kent een heerlijk on-Costelliaanse drumritme.

Het album kent vele uitstekende nummers, maar komt door de kale produktie van Mitchell Froom bij mij toch niet hoger dan een 4.

Geen enkel album van Elvis klinkt hetzelfde als enig ander, maar soms denk ik toch aan het idee van deze nummers met de produktie van opvolger All this useless beauty ; Dat zou echt een topper zijn geweest.

Toch is dit een uitstekend album dat niet misstaat in zijn rijke output.

raar, Tribal dat jij dat zo'n kale productie vind hebben ??
Vind het een warm album om van te genieten...
"niet hoger dan 4" zeg je, nou dat is toch lang niet slecht ?

Ik vind dat er uitstekende songs op staan, al is dit album niet sterk over heel de lijn.
4 sterren ook voor mij. ****

Eén van die latere albums die me nog altijd erg bevallen. Sterke songs, goed op elkaar ingespeelde band, mooie productie. Fijn plaatje van de Heer Mac Manus!

Aan de weinige reacties te zien bij zijn imposante werk, is Costello niet bijzonder populair in ons land. Eigenlijk jammer. Als songwriter is hij er toch wel één met een heel bijzonder talent. Alle stijlen moeiteloos beheersend. Zijn piepende, soms zeurende maar emotionele stemgeluid doet de rest. Ik koop zijn platen nog steeds blindelings. Een echte slechte Costello heb ik nog nooit gehoord, hooguit één met niet alleen hoogtepunten.

Dit album heb nu weer op cd. Geen idee waarom ik 'm ooit had verkocht. Alleen voor Clown Strike is dit album al de moeite.

Daar heb ik nooit van gehoord, wel dat Tom Waits hem op die Duitse betekenis wees (vast in een interview in OOR gelezen) - wat dus toeval was. Het zou dan ook kindermörder moeten zijn, maar goed.

Eén van mijn lievelingsplaten, eigenlijk de enige van Costello die ik van haver tot gort ken. De opvolger heb ik ook gekocht (en indertijd vrij veel gedraaid), maar deze vindt z'n weg altijd - vroeg of laat - weer terug.